ฉธบ เฉลยธรรมบัญญัติ, บทที่ เฉลยธรรมบัญญัติ, บทที่ 19
เมืองลี้ภัย
(กดว.35:6-34; ฉธบ.4:41-43; ยชว.20:1-9)
เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทำลายชนชาติต่างๆ ในดินแดนซึ่งพระองค์กำลังจะมอบให้ท่าน เมื่อท่านขับไล่พวกเขาออกไปและตั้งถิ่นฐานในบ้านเมืองของเขาแล้ว จงเลือกเมืองสามแห่งในดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านกำลังมอบให้ท่านครอบครอง อพย 21:13; กดว 35:10; ฉธบ 4:41; ยชว 20:2กำหนดระยะทางไปยังเมืองเหล่านี้และแบ่งดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านให้เป็นมรดกนั้นออกเป็นสามส่วน เพื่อผู้ที่ฆ่าคนจะหนีไปลี้ภัยที่เมืองใดเมืองหนึ่งในเมืองเหล่านี้
ต่อไปนี้คือกฎเกี่ยวกับผู้ที่ทำให้คนตายแล้วหนีไปเมืองลี้ภัยเพื่อความปลอดภัย คือผู้ที่ฆ่าเพื่อนบ้านตายโดยไม่เจตนา ไม่ได้วางแผนการร้ายมาก่อน กดว 35:22ยกตัวอย่างเช่นชายคนหนึ่งเข้าไปตัดไม้ในป่ากับเพื่อนบ้าน ในขณะที่เหวี่ยงขวาน หัวขวานก็กระเด็นออกมาถูกเพื่อนบ้านถึงแก่ความตาย เขาสามารถหนีไปยังเมืองลี้ภัยแห่งใดแห่งหนึ่งในสามเมืองนี้และได้รับการคุ้มครอง ถ้ามีเพียงเมืองเดียวอาจจะไกลเกินไป ทำให้ญาติของผู้ตายตามล้างแค้นเขาได้ทัน เขาจะถูกฆ่าทั้งๆ ที่ไม่สมควรตาย ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เกิดจากการคิดชั่วไว้ล่วงหน้า กดว 35:12ด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงสั่งให้ท่านตั้งเมืองสามแห่งนี้ขึ้นยชว 20:7
หากพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านขยายอาณาเขตของท่านตามที่สัญญาไว้ด้วยคำปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน และมอบดินแดนทั้งหมดที่พระองค์สัญญาไว้ ปฐม 28:14; ฉธบ 12:20เนื่องจากท่านเชื่อฟังกฎบัญญัติทั้งปวงซึ่งข้าพเจ้าสั่งท่านวันนี้ คือให้รักพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านและดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระองค์เสมอ เมื่อนั้นจงกำหนดเมืองลี้ภัยขึ้นอีกสามแห่ง ยชว 20:8จงทำอย่างนี้เพื่อเลือดของผู้บริสุทธิ์จะไม่ต้องหลั่งลงบนดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านให้เป็นมรดก และเพื่อท่านจะไม่มีความผิดฐานทำให้มีการหลั่งเลือด
แต่หากผู้ใดเกลียดชังเพื่อนบ้าน และซุ่มดักคอยเล่นงาน และฆ่าเพื่อนบ้าน แล้วหนีเข้าไปในเมืองลี้ภัยไม่ว่าแห่งใด กดว 35:20บรรดาผู้อาวุโสประจำเมืองของเขาจะส่งคนมาจับกุมตัวเขาและนำเขากลับมามอบให้แก่ผู้แก้แค้นแทนผู้ตายเพื่อประหาร กดว 35:19; กดว 35:21; 2 ซมอ 14:7อย่าสงสารเขาเลย จงขจัดความผิดจากการทำให้ผู้ที่ไม่มีความผิดต้องหลั่งโลหิตออกไปจากอิสราเอล เพื่อท่านจะอยู่เย็นเป็นสุขฉธบ 13:8; 1 พกษ 2:31
อย่าโยกย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้านซึ่งบรรพบุรุษปักไว้ในดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านให้เป็นมรดกฉธบ 27:17; สภษ 22:28; ฮชย 5:10
พยาน
พยานเพียงคนเดียวไม่เพียงพอที่จะตัดสินใครไม่ว่าคดีอาชญากรรมหรือการกระทำผิด แต่ละคดีจะต้องมีพยานยืนยันสองสามคนกดว 35:30; ฉธบ 17:6; มธ 18:16; ยน 8:17; 2 คร 13:1; ฮบ 10:28
ถ้าผู้ใดเป็นพยานมุ่งร้ายกล่าวโทษอีกผู้หนึ่งว่าประกอบอาชญากรรม ทั้งคู่ต้องมายืนต่อหน้าพระยาห์เวห์ต่อหน้าปุโรหิตและตุลาการซึ่งประจำหน้าที่ขณะนั้น ฉธบ 17:9ตุลาการจะต้องไต่สวนอย่างถี่ถ้วน หากพิสูจน์ได้ว่าพยานโกหก เป็นพยานเท็จกล่าวร้ายพี่น้องอิสราเอล ให้กระทำแก่พยานเท็จเหมือนอย่างที่เขาตั้งใจจะกระทำกับอีกฝ่ายหนึ่ง ท่านต้องขจัดความชั่วร้ายออกไปจากหมู่พวกท่าน สภษ 19:5; 1 คร 5:13แล้วประชาชนที่เหลือซึ่งได้ยินเรื่องนี้ก็จะขยาด และจะไม่มีใครกล้าทำชั่วอย่างนี้ในหมู่พวกท่านอีก ฉธบ 13:11; ฉธบ 17:13อย่าสงสารเขา ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต ตาต้องชดใช้ด้วยตา ฟันด้วยฟัน มือด้วยมือ เท้าด้วยเท้าอพย 21:24; ลนต 24:20; มธ 5:38