ปญจ ปัญญาจารย์, บทที่ ปัญญาจารย์, บทที่ 3
มีเวลาสำหรับทุกสิ่ง
มีเวลาสำหรับทุกสิ่ง
มีฤดูกาลสำหรับกิจกรรมทุกอย่างภายใต้ฟ้าสวรรค์นี้ลก 9:21; 1 คร 6:12
มีเวลาเกิด และเวลาตาย
มีเวลาปลูก และเวลาถอนราก
มีเวลาฆ่า และเวลาเยียวยา
มีเวลารื้อถอน และเวลาสร้างขึ้น
มีเวลาร้องไห้ และเวลาหัวเราะ
มีเวลาไว้ทุกข์ และเวลาเต้นรำยรม 31:4
มีเวลาโยนก้อนหิน และเวลาเก็บรวมก้อนหิน
มีเวลาโอบกอด และเวลางดกอด
มีเวลาแสวงหา และเวลาเลิกรา
มีเวลาทะนุถนอม และเวลาทิ้งไป
มีเวลาฉีกขาด และเวลาซ่อม
มีเวลาเงียบ และเวลาพูดลก 9:21
มีเวลารัก และเวลาเกลียด
มีเวลาสงคราม และเวลาสันติ
คนทำงานได้อะไรจากการตรากตรำหรือ ข้าพเจ้าได้เห็นภาระซึ่งพระเจ้าวางให้มนุษยชาติ พระองค์ทำให้ทุกสิ่งงดงามตามเวลาของมัน ทั้งยังตั้งนิรันดร์กาลไว้ในใจมนุษย์ กระนั้น3:11 หรือ ทั้งยังใส่ความเขลาไว้ในใจมนุษย์ ดังนั้น ก็ไม่มีใครสามารถหยั่งรู้ถึงสิ่งที่พระเจ้าทำตั้งแต่ต้นจนจบได้ ข้าพเจ้ารู้ว่าสำหรับผู้คนไม่มีอะไรดีไปกว่าการมีความสุข และทำความดีขณะที่มีชีวิตอยู่ ปญจ 2:24; ปญจ 8:15แต่ละคนจะได้กิน ดื่ม และพอใจในการตรากตรำทำงานทั้งสิ้น เพราะนี่เป็นของขวัญจากพระเจ้า ปญจ 5:19ข้าพเจ้ารู้ว่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทำจะคงอยู่ตลอดไป ไม่สามารถเพิ่มอะไรเข้าไป หรือตัดอะไรออกได้ พระเจ้าทำเพื่อให้ผู้คนเกรงกลัวพระองค์ดนล 4:35
อะไรก็ตามที่เป็นอยู่ และอะไรที่จะเกิดขึ้น
ก็เป็นอยู่มาก่อนแล้ว
และพระเจ้าจะนำอดีตมาพิพากษาอีก3:15 หรือ พระเจ้าจะเรียกอดีตให้หวนกลับมาอีกปญจ 1:9
ยิ่งกว่านั้น ภายใต้ดวงอาทิตย์ ข้าพเจ้ายังเห็นอีกว่า
ในที่แห่งการพิพากษาก็มีความชั่วร้ายอยู่ด้วย
ในที่ของความยุติธรรมก็มีความเลวทรามอยู่ด้วย
ข้าพเจ้าพูดกับตัวเองว่า
“พระเจ้าจะพิพากษา
ทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว
เพราะจะมีเวลาสำหรับทุกเรื่อง
มีเวลาพิพากษาการกระทำทุกอย่าง”ปญจ 12:14
ข้าพเจ้าพูดกับตัวเองด้วยว่า “สำหรับมนุษย์ พระเจ้าทดสอบพวกเขา เพื่อเขาจะเห็นว่าตนเองเป็นเหมือนสัตว์ ชะตากรรมของมนุษย์ก็เหมือนของสัตว์อย่างแน่นอน ทั้งสองมีชะตากรรมเดียวกัน ฝ่ายหนึ่งตาย อีกฝ่ายก็ตาย ต่างมีลมหายใจ3:19 หรือ วิญญาณเหมือนกัน มนุษย์ไม่ได้เปรียบมากกว่าสัตว์ ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง สดด 49:12; 1 ปต 3:12ทั้งคู่ไปสู่ที่เดียวกัน ล้วนมาจากดิน และจะกลับสู่ดิน ปฐม 3:19; สดด 146:4; ปญจ 12:7ใครจะรู้ว่าจิตวิญญาณของมนุษย์จะขึ้นสู่เบื้องบนหรือไม่ และวิญญาณของสัตว์ลงสู่พิภพโลกหรือไม่”
ข้าพเจ้าจึงเห็นว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่าที่คนได้สนุกกับงาน เพราะนั่นเป็นส่วนของเขา เพราะใครเล่าจะทำให้เขาเห็นได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากเขาได้ปญจ 3:12; ปญจ 5:19