ยรม เยเรมียาห์, บทที่ เยเรมียาห์, บทที่ 8
พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เมื่อถึงเวลานั้นกระดูกของกษัตริย์และขุนนางของยูดาห์ กระดูกของปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะ และกระดูกของชาวเยรูซาเล็มจะถูกขุดออกมาจากหลุมฝังศพ พรท 2:20; 2 พกษ 23:16และถูกทิ้งกระจายไว้ภายใต้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และหมู่ดาวแห่งฟ้าสวรรค์ซึ่งพวกเขารักและปรนนิบัติ ติดตามขอคำปรึกษาและนมัสการ กระดูกของพวกเขาจะไม่ถูกเก็บรวบรวมหรือฝังไว้ แต่จะเป็นเหมือนมูลทิ้งไว้บนพื้นดิน 2 พกษ 17:16; ยรม 16:4และคนที่เหลือรอดอยู่ในชนชาติชั่วร้ายนี้ จะเรียกหาความตายมากกว่ามีชีวิตอยู่ในที่ซึ่งเราจะเนรเทศเขาไป” พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนี้วว 9:6
บาปและโทษทัณฑ์
“จงไปบอกพวกเขาว่า พระยาห์เวห์พูดดังนี้
‘เมื่อคนล้มลง พวกเขาจะไม่ลุกขึ้นหรือ
เมื่อคนไปผิดทาง พวกเขาจะไม่ย้อนกลับมาหรือ
แล้วทำไมคนเหล่านี้หันไปทางอื่น
เหตุใดเยรูซาเล็มจึงหันไปทางอื่นเสมอ
พวกเขายึดติดกับความหลอกลวง
พวกเขาไม่ยอมหันกลับมาอสค 14:3
เราตั้งใจฟัง
แต่พวกเขาไม่พูดสิ่งที่ถูกต้อง
ไม่มีใครในพวกเขากลับใจจากความชั่วของตน’
และพูดว่า ‘ข้าได้ทำอะไรลงไป’
แต่ละคนไปตามทางของตนเอง
เหมือนม้าทะยานออกศึกฮชย 4:16
แม้แต่นกกระสาในท้องฟ้า
ยังรู้กำหนดฤดูกาล
นกพิราบ นกกระเรียน และนกนางแอ่น
ยังสังเกตว่าได้เวลาอพยพ
แต่ประชาชนของเรา
ไม่รู้ข้อกำหนดของพระยาห์เวห์มธ 16:3; ลก 19:42
เจ้าพูดออกมาได้อย่างไรว่า ‘เราเฉลียวฉลาด
เพราะเรามีกฎบัญญัติของพระยาห์เวห์’
ในเมื่อปากกามุสาของพวกอาลักษณ์
ได้บิดเบือนกฎบัญญัตินั้น2 ทธ 3:5
คนฉลาดเหล่านั้นจะต้องอับอาย
พวกเขาจะหวาดกลัวและติดกับ
เนื่องจากได้ปฏิเสธพระวจนะของพระยาห์เวห์
เขามีสติปัญญาประเภทไหนกันโยบ 5:13
ดังนั้นเราจะยกภรรยาของพวกเขาให้ชายอื่น
และยกที่นาของเขาให้เจ้าของคนใหม่
ตั้งแต่ผู้น้อยที่สุดจนถึงผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
ล้วนโลภมุ่งกำไร
พวกผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตก็ไม่ต่างกัน
ล้วนโกหกหลอกลวงอสย 13:16; อสย 56:11; ยรม 6:13; ยรม 23:11
พวกเขาทำแผลให้คนของเรา
ราวกับว่าไม่ร้ายแรงเท่าไร
พวกเขาพูดว่า ‘สันติสุข สันติสุข’
ทั้งที่ไม่มีสันติสุขยรม 6:14
พวกเขาละอายใจในพฤติกรรมน่ารังเกียจของตนบ้างไหม
ไม่เลย พวกเขาไม่ละอายสักนิด
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอายเป็นอย่างไร
ฉะนั้นพวกเขาจะล้มลงในหมู่ผู้ที่ล้มลง
จะตกต่ำลงเมื่อเราลงโทษเขา”
พระยาห์เวห์พูดดังนั้นยรม 6:15
พระยาห์เวห์ประกาศว่า
“เราจะริบผลิตผลของเขาไป
จะไม่มีผลองุ่นติดอยู่บนเถา
ไม่มีมะเดื่อบนต้น
ใบของมันจะเหี่ยวเฉาไป
อะไรที่เราให้พวกเขาไว้
จะถูกยึดไป8:13 ความหมายของประโยคนี้ในภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัดอสย 5:2; มธ 21:19; ลก 13:6
เราจะมานั่งอยู่ที่นี่ทำไม
มาเถิด ไปด้วยกัน!
ให้เราหนีไปที่หัวเมืองป้อมปราการต่างๆ
ไปตายเสียที่นั่น!
เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรากำหนดให้เราพินาศ
และยื่นยาพิษให้เราดื่ม
เพราะเราได้ทำบาปต่อพระองค์ยรม 4:5; ยรม 9:15
เรามุ่งหวังสันติสุข
แต่ไม่มีสิ่งดีเกิดขึ้น
เรามุ่งหวังเวลาแห่งการเยียวยา
แต่ก็มีเพียงความสยดสยองยรม 14:19
เสียงหายใจฟืดฟาดของม้าฝ่ายศัตรู
ได้ยินมาจากเมืองดาน
ทั้งแผ่นดินสั่นสะเทือน
ด้วยเสียงม้าศึก
ศัตรูกำลังมาเขมือบ
แผ่นดินนี้และทุกสิ่งที่นี่
ทั้งนครและคนที่อาศัยอยู่ในนั้นยรม 4:15
ดูสิ เราจะส่งงูพิษมาในหมู่พวกเจ้า
งูพิษซึ่งไม่มีใครสะกดได้
จะมาฉกเจ้า”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้นสดด 58:4
พระองค์ผู้ปลอบโยน8:18 ความหมายของคำภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัดข้าพเจ้าในยามโศกเศร้า
ใจของข้าพเจ้าอ่อนล้าอยู่ภายใน
ฟังเสียงร่ำไห้ของชนชาติของข้าพเจ้า
จากแดนไกลโพ้นเถิด
พวกเขาถามว่า “พระยาห์เวห์ไม่อยู่ในศิโยนหรือ
องค์กษัตริย์แห่งศิโยนไม่อยู่ที่นั่นแล้วหรือ
ทำไมพวกเขาจึงกระตุ้นให้เราโกรธด้วยรูปเคารพ
และด้วยเทวรูปต่างชาติอันไร้ค่า
ฤดูเก็บเกี่ยวผ่านพ้นไป
ฤดูร้อนก็สิ้นสุดแล้ว
และเราก็ยังไม่ได้รับความรอด
เพราะชนชาติของข้าพเจ้าถูกบดขยี้ ข้าพเจ้าจึงแหลกสลายไปด้วย
ข้าพเจ้าโศกเศร้า และความสยดสยองเกาะกุมข้าพเจ้า
ในกิเลอาดไม่มียาทาหรือ
ที่นั่นไม่มีแพทย์เลยหรือ
ทำไมจึงไม่มีการรักษาบาดแผล
ให้ชนชาติของข้าพเจ้า”ยรม 46:11