ลนต เลวีนิติ, บทที่ เลวีนิติ, บทที่ 23
เทศกาลตามกำหนด
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘ต่อไปนี้เป็นเทศกาลที่เรากำหนดไว้ เป็นเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ที่เจ้าต้องประกาศให้ถือเป็นการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์
วันสะบาโต
เจ้ามีหกวันไว้ทำงานต่างๆ แต่วันที่เจ็ดเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพัก เป็นวันประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าอย่าทำงานใดๆ เลย ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน วันนั้นเป็นสะบาโตแด่พระยาห์เวห์อพย 20:9; ฉธบ 5:13; ฮบ 4:4
เทศกาลปัสกาและเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ
(อพย.12:14-20; กดว.28:16-25; ฉธบ.16:1-8)
ต่อไปนี้คือเทศกาลที่พระยาห์เวห์กำหนดไว้ให้พวกเจ้าถือเป็นวันประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ตามวาระ เทศกาลปัสกาของพระยาห์เวห์เริ่มตั้งแต่ดวงอาทิตย์ตกในวันที่สิบสี่เดือนที่หนึ่ง อพย 12:18; กดว 28:16เทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อถวายแด่พระยาห์เวห์เริ่มตั้งแต่วันที่สิบห้าของเดือนเดียวกัน เจ้าต้องกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เป็นเวลาเจ็ดวัน ในวันแรกของเทศกาล จงจัดการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์และอย่าทำงานในวันนั้น จงเผาโภชนบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเวลาเจ็ดวัน และในวันที่เจ็ดให้จัดประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ อย่าทำงานประจำใดๆ เลย’ ”ฉธบ 16:8
การถวายผลแรก
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อเจ้าเข้าสู่ดินแดนซึ่งเราจะยกให้เจ้าและเก็บเกี่ยวผลผลิต จงนำข้าวฟ่อนแรกที่เก็บเกี่ยวได้มามอบให้แก่ปุโรหิต 1 คร 15:20; คส 1:18ในวันถัดจากสะบาโต ปุโรหิตต้องยื่นฟ่อนข้าวนั้นถวายแด่พระยาห์เวห์ เพื่อพระองค์จะยอมรับแทนตัวเจ้า อพย 29:28ในวันที่เจ้ายกฟ่อนข้าวขึ้นถวาย เจ้าจะต้องถวายลูกแกะ อายุหนึ่งขวบไม่มีตำหนิหนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ พร้อมด้วยธัญบูชาคือ แป้งโม่ละเอียดสองในสิบเอฟาห์23:13 นั่นคือ ประมาณ 3.2 กิโลกรัม เช่นเดียวกับข้อ 17 เคล้าน้ำมันมะกอก เพื่อเป็นเครื่องโภชนบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นกลิ่นหอมที่พระองค์พอใจ พร้อมกันนี้จงถวายเครื่องดื่มบูชาคือ เหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ฮินด้วย23:13 นั่นคือ ประมาณ 1 ลิตร ลนต 2:1; อพย 16:36เจ้าอย่ากินขนมปังหรือเมล็ดข้าวอบ หรือเมล็ดข้าวใหม่จนกว่าจะถึงวันที่เจ้านำเครื่องบูชาเหล่านี้มาถวายแด่พระเจ้าของเจ้า นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดลนต 2:14
เทศกาลสัปดาห์
(กดว.28:26-31; ฉธบ.16:9-12)
หลังจากวันสะบาโต วันที่ได้นำฟ่อนข้าวมาเป็นเครื่องบูชายกขึ้นถวาย จงนับจากวันนั้นไปจนครบเจ็ดสัปดาห์เต็ม ฉธบ 16:9; อพย 35:21นับไปจนครบห้าสิบวันจนถึงวันถัดจากวันสะบาโตที่เจ็ด แล้วจงนำเมล็ดข้าวใหม่มาถวายแด่พระยาห์เวห์ กดว 28:26ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใด จงนำขนมปังสองก้อนที่ทำจากแป้งละเอียดสองในสิบเอฟาห์ ใส่ยีสต์มาเป็นเครื่องบูชายกขึ้นถวายจากผลแรกแด่พระยาห์เวห์ พร้อมกับขนมปังนี้ให้นำลูกแกะตัวผู้ไม่มีตำหนิอายุหนึ่งขวบเจ็ดตัว วัวหนุ่มหนึ่งตัวและแกะผู้สองตัวมาเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวถวายแด่พระยาห์เวห์ พร้อมด้วยธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชา ทั้งหมดนี้เป็นโภชนบูชา เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ จากนั้นจงถวายแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป23:19 หรือ เครื่องบูชาลบล้างบาป และลูกแกะอายุหนึ่งขวบสองตัวเป็นเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ ปุโรหิตต้องยกลูกแกะสองตัวขึ้นถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นเครื่องบูชายกขึ้นถวายพร้อมกับขนมปังของผลแรก เป็นเครื่องบูชาอันศักดิ์สิทธิ์ถวายแด่พระยาห์เวห์สำหรับปุโรหิต จงประกาศให้วันนั้นมีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ และอย่าทำงานประจำใดๆ ในวันนั้นเลย นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดกดว 28:26
เมื่อเจ้าเก็บเกี่ยวพืชผล อย่าเก็บจนเกลี้ยงไปถึงขอบนา อย่าเก็บเมล็ดข้าวที่ตกเกลื่อนกลาด จงปล่อยไว้ให้เป็นส่วนของคนยากไร้และคนต่างชาติ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า’ ”ลนต 19:9; ฉธบ 24:19
เทศกาลเสียงแตร
(กดว.29:1-6)
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘ให้ถือวันที่หนึ่งของเดือนที่เจ็ดเป็นวันสะบาโตเพื่อหยุดพัก มีการฉลองด้วยเสียงแตรกระหึ่ม เป็นวันประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ 1 พกษ 8:2; กดว 29:1; สดด 81:3ให้หยุดทำงานทุกอย่าง แต่จงถวายโภชนบูชาแด่พระยาห์เวห์’ ”
วันลบบาป
(ลนต.16:2-34; กดว.29:7-11)
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “วันที่สิบของเดือนที่เจ็ดเป็นวันลบบาป ให้มีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ จงบังคับตน23:27 หรือ จงถืออดอาหาร เหมือนกับข้อ 29 และ 32และถวายโภชนบูชาแด่พระยาห์เวห์ ลนต 16:29อย่าทำงานใดๆ ในวันนั้นเพราะเป็นวันลบบาป เพื่อลบบาปให้แก่เจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ใดไม่ได้บังคับตนในวันนั้น เขาจะต้องถูกตัดออกจากหมู่ประชาชน ผู้ที่ทำงานใดๆ ในวันนั้น เราจะทำลายพวกเขาไปจากหมู่ประชาชน เจ้าอย่าทำงานใดๆ เลย นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใด ให้ถือเป็นวันสะบาโตแห่งการหยุดพักสำหรับเจ้า และเจ้าต้องบังคับตนตั้งแต่เย็นวันที่เก้าเดือนนั้นจนถึงเย็นวันรุ่งขึ้น เจ้าจะต้องถือรักษาสะบาโตของเจ้า”ลนต 16:31
เทศกาลอยู่เพิง
(กดว.29:12-39; ฉธบ.16:13-17)
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘วันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ดเป็นวันเริ่มฉลองเทศกาลอยู่เพิงของพระยาห์เวห์ให้ฉลองไปจนครบเจ็ดวัน ยน 7:2ในวันแรกเป็นวันประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ อย่าทำงานใดๆ เลย ทุกวันในช่วงเทศกาลนี้ จงถวายโภชนบูชาแด่พระยาห์เวห์เป็นเวลาเจ็ดวัน และในวันที่แปดให้มีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์และถวายโภชนบูชาแด่พระยาห์เวห์เป็นพิธีปิดการประชุม อย่าทำงานใดๆ เลยกดว 29:35; นหม 8:18; ยน 7:37
(ต่อไปนี้คือเทศกาลที่พระยาห์เวห์กำหนดไว้ ซึ่งเจ้าจะต้องประกาศให้เป็นการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่อนำโภชนบูชามาถวายแด่พระยาห์เวห์ คือเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ธัญบูชา เครื่องสัตวบูชาและเครื่องดื่มบูชาตามที่กำหนดไว้แต่ละวัน กดว 29:2เครื่องบูชาเหล่านี้เพิ่มเติมจากเครื่องถวายเพื่อสะบาโตต่างๆ ของพระยาห์เวห์ และ23:38 หรือ เทศกาลเหล่านี้เพิ่มเติมขึ้นจากวันสะบาโตของพระยาห์เวห์ และเครื่องบูชาเหล่านี้เป็นสิ่งที่เพิ่มเติมจากของถวายต่างๆ ตามคำปฏิญาณและของถวายตามความสมัครใจแด่พระยาห์เวห์)
จงฉลองเทศกาลแด่พระยาห์เวห์ตลอดเจ็ดวัน เริ่มตั้งแต่วันที่สิบห้าเดือนที่เจ็ด หลังจากที่พวกเจ้าได้เก็บเกี่ยวพืชผลจากแผ่นดิน ให้ถือวันแรกสุดและวันที่แปดเป็นวันสะบาโตแห่งการหยุดพัก เจ้าจงนำสิ่งเหล่านี้มาในวันแรกคือกิ่งจากต้นไม้ใหญ่ที่ใบดกปกคลุม ได้แก่ กิ่งอินทผลัม กิ่งจากต้นหลิว และจากต้นอื่นๆ ที่มีใบดก และจงรื่นเริงยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าตลอดเจ็ดวัน นหม 8:14; มธ 21:8; สดด 118:24ในเดือนที่เจ็ดของทุกปี เจ้าจงฉลองเทศกาลแด่พระยาห์เวห์เป็นเวลาเจ็ดวัน นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุ ชาวอิสราเอลโดยกำเนิดทุกคนต้องอยู่ในที่พักพิงชั่วคราวตลอดเจ็ดวัน เพื่อลูกหลานของเจ้าจะรู้ว่าเราได้ให้ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่ในที่พักพิงชั่วคราว เมื่อเรานำพวกเขาออกมาจากอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า’ ”
ดังนั้นโมเสสจึงประกาศเทศกาลเหล่านี้ตามที่พระยาห์เวห์กำหนดไว้แก่ชาวอิสราเอล