ลก ลูกา, บทที่ ลูกา, บทที่ 19
ศักเคียสคนเก็บภาษี
พระเยซูเดินทางผ่านเข้าเมืองเยรีโค มีชายชื่อศักเคียส เป็นหัวหน้าคนเก็บภาษีที่ร่ำรวย เขาอยากเห็นว่าพระเยซูเป็นใคร แต่เพราะคนแน่นมาก และเขาตัวเตี้ยก็เลยมองไม่เห็น เขาจึงวิ่งไปล่วงหน้า แล้วปีนต้นมะเดื่อ เพื่อจะเห็นพระเยซูที่กำลังเดินมา
เมื่อพระเยซูมาถึงตรงนั้น พระองค์เงยหน้าแล้วพูดกับเขาว่า “ศักเคียสรีบลงมาเถอะ วันนี้เราต้องไปพักที่บ้านเจ้า” เขาจึงรีบลงมา และต้อนรับพระองค์ด้วยความยินดี
ทุกคนเห็นอย่างนั้นก็เริ่มบ่นพึมพำว่า “พระองค์ไปเป็นแขกของคนบาป”
แต่ศักเคียสยืนขึ้นบอกองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ดูสิ! ที่นี่เวลานี้ ข้าพเจ้าขอยกทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งให้คนยากจน และถ้าข้าพเจ้าได้โกงใครก็จะใช้คืนให้สี่เท่า”อพย 22:1
พระเยซูพูดกับเขาว่า “วันนี้ความรอดมาถึงบ้านนี้แล้ว เพราะคนนี้ก็เป็นลูกของอับราฮัมเช่นกัน เพราะบุตรมนุษย์มาเพื่อเสาะหาและช่วยคนที่หลงหายให้รอด”มธ 18:11
อุปมาเรื่องเงินสิบมินา
(มธ.25:14-30)
ขณะคนทั้งหลายกำลังฟังอยู่นั้น พระองค์ก็เล่าอุปมาอีกเรื่องหนึ่ง เพราะพระองค์ใกล้จะถึงเยรูซาเล็มแล้ว และผู้คนคิดว่าอาณาจักรของพระเจ้ากำลังจะปรากฏเดี๋ยวนั้น พระองค์พูดว่า “ชายคนหนึ่งในราชวงศ์จะไปแดนไกล เพื่อรับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์ แล้วจะกลับมา มธ 25:14เขาจึงเรียกคนรับใช้สิบคนมาแล้วให้เงินคนละหนึ่งมินา19:13 1 มินามีค่าประมาณเงินค่าแรง 3 เดือนและสั่งว่า ‘จงทำให้เงินนี้เกิดกำไรจนกว่าเราจะกลับมา’
แต่พลเมืองเกลียดเขา จึงส่งตัวแทนตามหลังเขาไป เพื่อแจ้งว่า ‘เราไม่อยากให้คนนี้มาเป็นกษัตริย์ของพวกเรา’
แต่เขาก็ได้เป็นกษัตริย์และกลับมาบ้าน เขาให้ตามคนรับใช้ที่ให้เงินไว้ เพื่อดูว่าทำกำไรได้เท่าไหร่บ้าง
คนแรกมาบอกว่า ‘นายท่าน เงินหนึ่งมินานั้นได้กำไรมาอีกสิบมินา’
เจ้านายตอบว่า ‘ดีมาก เจ้าเป็นคนรับใช้ที่ดีของเรา เพราะเจ้าซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ในเรื่องเล็กน้อย เจ้าจงดูแลสิบเมือง’ลก 16:10
คนที่สองบอกว่า ‘นายท่าน เงินหนึ่งมินานั้นได้กำไรมาอีกห้ามินา’
เจ้านายตอบว่า ‘เจ้าจงดูแลห้าเมือง’
จากนั้น คนรับใช้อีกคนมาบอกว่า ‘นายท่าน นี่คือเงินหนึ่งมินานั้น ข้าพเจ้าเอาผ้าห่อเก็บไว้ ข้าพเจ้ากลัวเพราะท่านเป็นคนเข้มงวด เก็บกำไรจากธุรกิจที่ตัวเองไม่ได้ลงทุน และเก็บเกี่ยวผลที่ไม่ได้หว่าน’
เจ้านายตอบว่า ‘เจ้าคนรับใช้ชั่ว! เราจะลงโทษจากสิ่งที่เจ้าพูด เจ้าก็รู้ว่า เราเป็นคนเข้มงวด เก็บกำไรจากธุรกิจที่ตัวเองไม่ได้ลงทุน และเก็บเกี่ยวผลที่ไม่ได้หว่าน โยบ 15:6; มธ 12:37แล้วทำไมไม่เอาเงินของเราไปฝาก เรากลับมาจะได้ทั้งเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย’
แล้วเขาก็สั่งพวกคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ว่า ‘ยึดเงินที่เขามีไปให้คนที่มีสิบมินา’
คนเหล่านั้นพูดว่า ‘นายท่าน เขามีตั้งสิบมินาแล้ว’
เจ้านายตอบว่า ‘เราบอกพวกเจ้าว่า ทุกคนที่มีอยู่แล้วจะได้รับเพิ่ม ส่วนใครไม่มี แม้ที่มีอยู่แล้ว ก็จะถูกริบไป มธ 13:12; มธ 25:29; มก 4:25; ลก 8:18ส่วนพวกศัตรูที่ไม่อยากให้เราเป็นกษัตริย์ จงนำตัวมาฆ่าต่อหน้าเราที่นี่’ ”มธ 22:7
พระเยซูเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็มอย่างกษัตริย์
(มธ.21:1-9; มก.11:1-10; ยน.12:12-15)
หลังจากพระเยซูพูดอุปมาแล้ว พระองค์ก็เดินนำหน้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม พอใกล้ถึงหมู่บ้านเบธฟายีและเบธานีตรงภูเขาที่เรียกว่ามะกอกเทศ พระองค์ก็ส่งสาวกสองคนไปโดยสั่งว่า มธ 21:1; มก 11:1“จงไปที่หมู่บ้านข้างหน้านั้น พอเข้าเขตหมู่บ้าน เจ้าจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่เคยมีใครขี่มันมาก่อน จงแก้เชือกแล้วจูงมันมาที่นี่ ถ้ามีใครถามเจ้าว่า ‘ทำไมถึงปล่อยลูกลา’ ก็บอกเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้’ ”
พวกเขาไปและพบลูกลาตามที่พระองค์บอกไว้ ขณะกำลังแก้เชือกผูกลูกลา เจ้าของลาก็ถามว่า “ท่านแก้เชือกผูกลูกลานั้นทำไม”
พวกเขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้”
ทั้งสองจึงจูงลูกลามาให้พระเยซู แล้วเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลาและให้พระเยซูขึ้นขี่ลานั้น มธ 21:7; มก 11:7; ยน 12:14ขณะที่พระเยซูผ่านไป ผู้คนก็เอาเสื้อคลุมของตนมาปูลงตามทาง
เมื่อพระองค์มาใกล้ทางลงจากภูเขามะกอกเทศ สาวกกลุ่มใหญ่ก็พากันร้องตะโกนสรรเสริญพระเจ้าด้วยความยินดี สำหรับการอัศจรรย์ต่างๆ ที่เขาได้เห็นมา
“ขอพระพรเป็นของกษัตริย์ผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า!19:38 สดด.118:26
สันติสุขในสวรรค์และเกียรติสิริในที่สูงสุด!”สดด 118:26; ลก 2:14; อฟ 2:14
พวกฟาริสีบางคนในฝูงชนบอกพระเยซูว่า “อาจารย์ จงห้ามสาวกของท่าน!”
พระองค์ตอบว่า “เราบอกว่า ถ้าพวกเขานิ่งเงียบ ก้อนหินเหล่านี้ก็จะร้องออกมา”ฮบก 2:11
เมื่อพระองค์มาใกล้และเห็นเยรูซาเล็ม ก็ร้องไห้สงสารกรุงนั้น และพูดว่า “หากวันนี้เพียงเจ้ารู้ว่าอะไรที่นำสันติสุขมาสู่เจ้า แต่ตอนนี้สิ่งนั้นถูกซ่อนไว้จากตาของเจ้า วันนั้นจะมาถึง เมื่อศัตรูสร้างเนินดินโดยรอบ ล้อมขังและโจมตีเจ้าจากทุกด้าน อสย 29:3; ยรม 6:6; อสค 21:22; มธ 22:7; ลก 21:6พวกเขาจะจับเจ้าเหวี่ยงลงกับพื้น ทั้งเจ้าและลูกๆ ภายในกำแพงของเจ้า เขาจะไม่ปล่อยให้เหลือก้อนหินสักก้อนซ้อนทับกันเลย เพราะเจ้าไม่ตระหนักถึงเวลาที่พระเจ้าจะมาหา”
พระเยซูที่วิหาร
(มธ.21:12-16; มก.11:15-18; ยน.2:13-16)
เมื่อพระเยซูเข้าไปในบริเวณวิหารและเริ่มขับไล่พวกคนที่ขายของกันอยู่ มธ 21:12; มก 11:15; ยน 2:15พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “มีคำเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราจะเป็นบ้านแห่งการอธิษฐาน’19:46 อสย.56:7 แต่พวกเจ้าทำให้กลายเป็น ‘ซ่องโจร’19:46 ยรม.7:11”อสย 56:7; ยรม 7:11; 1 พกษ 8:29
พระเยซูสั่งสอนที่วิหารทุกวัน แต่พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้นำในหมู่ประชาชน พยายามหาทางจะฆ่าพระองค์ แต่หาช่องทางลงมือไม่ได้ เพราะประชาชนชื่นชอบถ้อยคำของพระองค์มาก