ลก ลูกา, บทที่ ลูกา, บทที่ 2
การเกิดของพระเยซู
ในสมัยนั้น ซีซาร์ออกัสตัสออกคำสั่งให้สำรวจสำมะโนประชากรทั่วจักรวรรดิโรมัน (นี่เป็นการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งแรกในสมัย2:2 หรือ ก่อนสมัยที่คีรินิอัสเป็นผู้ว่าราชการซีเรีย) ทุกคนก็ไปที่เมืองของตนเองเพื่อขึ้นทะเบียน
โยเซฟจึงเดินทางจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี ขึ้นไปที่เบธเลเฮมเมืองของดาวิดในแคว้นยูเดีย เพราะเขาสืบเชื้อสายมาจากดาวิด 1 ซมอ 16:1; 1 ซมอ 16:4; ยน 7:42จึงไปขึ้นทะเบียนที่นั่นกับมารีย์คู่หมั้นซึ่งกำลังตั้งท้อง ขณะที่พวกเขาอยู่ที่นั่นก็ถึงกำหนดคลอด และมารีย์คลอดลูกชายหัวปี เธอห่อตัวลูกด้วยผ้าอ้อม แล้ววางไว้ในรางหญ้า เนื่องจากพวกเขาหาห้องพักไม่ได้เลยมธ 2:1
ในแถบนั้น มีคนเลี้ยงแกะอยู่กลางทุ่งเฝ้าฝูงแกะตอนกลางคืน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏ และสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าส่องสว่างรอบคนเลี้ยงแกะและพวกเขาก็หวาดกลัว แต่ทูตนั้นกล่าวว่า “อย่ากลัวเลย เรานำข่าวดีมาซึ่งจะทำให้ทุกคนชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง วันนี้ที่เมืองของดาวิด พระผู้ช่วยให้รอดมาเกิดแล้ว พระองค์คือพระเมสสิยาห์ องค์พระผู้เป็นเจ้า นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า เจ้าจะพบทารกพันผ้าอ้อมนอนอยู่ในรางหญ้า”
ทันใดนั้น ทูตสวรรค์กลุ่มใหญ่มาปรากฏพร้อมกับทูตสวรรค์องค์นั้นร่วมสรรเสริญพระเจ้าว่า
“เกียรติมีแด่พระเจ้าในที่สูงสุด
และสันติสุขมีแด่ผู้ที่พระองค์โปรดปรานบนโลกนี้”อสย 2:4; อสย 44:23; อสย 49:13; อสย 57:19; มคา 4:3; ลก 19:38; รม 5:1
เมื่อทูตสวรรค์จากไป และกลับสู่สวรรค์แล้ว คนเลี้ยงแกะก็พูดกันว่า “ไปเบธเลเฮมกันเถอะ ไปดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้บอกเรา”
ดังนั้น พวกเขาจึงรีบไปพบมารีย์ โยเซฟและทารกที่นอนอยู่ในรางหญ้า เมื่อได้เห็นแล้วก็กระจายข่าวเรื่องที่ทูตสวรรค์บอกเรื่องเด็กคนนี้ ทุกคนที่ได้ยินสิ่งที่คนเลี้ยงแกะพูดก็ประหลาดใจ แต่มารีย์เก็บเรื่องทั้งหมดนี้ไว้และใคร่ครวญอยู่ในใจ คนเลี้ยงแกะกลับไป แล้วสรรเสริญพระเจ้าสำหรับทุกสิ่งที่ได้ยินและได้เห็นเหมือนที่ทูตสวรรค์ได้บอกไว้
เมื่อครบแปดวัน ก็ถึงเวลาเข้าสุหนัตของเด็กคนนั้นที่ถูกตั้งชื่อว่าเยซู ตามชื่อที่ทูตสวรรค์ได้บอกไว้ตั้งแต่เขายังไม่ปฏิสนธิปฐม 17:12; ลนต 12:3; มธ 1:21
มอบพระเยซูในวิหาร
เมื่อถึงเวลาพิธีชำระตามกฎบัญญัติของโมเสส โยเซฟกับมารีย์ก็นำพระเยซูมาที่เยรูซาเล็ม เพื่อมอบแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า (ตามที่เขียนไว้ในกฎบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ลูกชายหัวปีทุกคนจะต้องมอบแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า”2:23 อพย.13:2,12) อพย 13:2; อพย 13:12; อพย 22:29; อพย 34:19; กดว 8:16และมอบเครื่องบูชา ตามที่กล่าวไว้ในกฎบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือ “นกเขาหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว”2:24 ลนต.12:8ลนต 12:6; ลนต 12:8
มีชายคนหนึ่งในเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เป็นคนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า เขาเฝ้ารอเวลาที่ชนอิสราเอลจะได้รับการปลอบโยน และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็อยู่กับเขา ลก 24:21พระวิญญาณบริสุทธิ์เปิดเผยแก่เขาว่าเขาจะไม่ตายจนกว่าจะได้เห็นพระเมสสิยาห์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระวิญญาณพาเขามาที่ลานวิหาร เมื่อพ่อแม่นำทารกเยซูมาทำพิธีตามธรรมเนียมของกฎบัญญัติ สิเมโอนก็อุ้มพระเยซู และสรรเสริญพระเจ้าว่า
“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เจ้านาย ดังที่พระองค์ได้สัญญาไว้
ตอนนี้ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ไปเป็นสุข
เพราะตาของข้าพเจ้าได้เห็นความรอดปฐม 49:18; 1 ซมอ 2:1; สดด 98:3; อสย 52:10
ที่พระองค์จัดเตรียมไว้ต่อหน้าชนชาติทั้งปวง
เป็นแสงสว่างของคนที่ไม่ใช่ยิว
และเป็นเกียรติแก่อิสราเอล ชนชาติของพระองค์”อสย 9:2; อสย 42:6; อสย 60:3; กจ 13:47
พ่อแม่ก็แปลกใจในสิ่งที่สิเมโอนพูดถึงลูกของตน แล้วสิเมโอนอวยพรคนทั้งสอง และพูดกับมารีย์ผู้เป็นแม่ว่า “เด็กคนนี้ถูกลิขิตเพื่อทำให้คนอิสราเอลมากมายล้มลงหรือลุกขึ้น และเป็นหมายสำคัญซึ่งจะถูกต่อต้าน อสย 8:14; มธ 21:44; 1 ปต 2:7; รม 9:32เพื่อความคิดในใจของคนมากมายจะถูกเปิดเผย และดาบจะแทงทะลุจิตใจเจ้าเองด้วย”ยน 19:25
มีผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งชื่ออันนา เป็นลูกสาวของฟานูเอลตระกูลอาเชอร์ เธอชรามากแล้ว หลังอยู่กินกับสามีได้เจ็ดปี แล้วก็เป็นหม้ายมาจนอายุ 84 ปี2:37 หรือ แล้วเป็นหม้ายมานาน 84 ปี เธอไม่เคยออกจากวิหารเลย แต่เฝ้านมัสการทั้งวันทั้งคืน อดอาหารและอธิษฐาน 1 ทธ 5:5เธอเข้ามาหาพวกเขา ขอบคุณพระเจ้า และพูดถึงเด็กคนนี้ให้ทุกคนที่เฝ้ารอการไถ่เยรูซาเล็มฟัง
เมื่อโยเซฟกับมารีย์ทำทุกอย่างตามกฎขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว พวกเขาก็กลับนาซาเร็ธเมืองของตนในกาลิลี และเด็กน้อยผู้นี้เติบโตและแข็งแรง เขาเปี่ยมด้วยสติปัญญา และพระคุณของพระเจ้าอยู่กับเขาลก 2:52
เด็กชายเยซูที่วิหาร
พ่อแม่ของพระเยซูไปที่เยรูซาเล็มทุกปี เพื่อร่วมเทศกาลปัสกา อพย 23:17; อพย 34:23เมื่อพระเยซูอายุได้สิบสองปี พวกเขาเดินทางขึ้นไปร่วมเทศกาลตามธรรมเนียม หลังจากเทศกาลสิ้นสุดลง ขณะที่พ่อแม่เดินทางกลับบ้าน เด็กชายเยซูยังอยู่ในเยรูซาเล็ม แต่พวกเขาไม่รู้ คิดว่าอยู่ในกลุ่มคนที่มาด้วยกัน เมื่อเดินทางได้หนึ่งวันพวกเขาก็เริ่มหาพระเยซูในกลุ่มญาติและเพื่อนฝูง เมื่อไม่พบ พวกเขาจึงกลับไปตามหาที่เยรูซาเล็ม สามวันต่อมา พวกเขาพบพระเยซูนั่งอยู่ท่ามกลางพวกครูสอนกฎบัญญัติ กำลังฟังและซักถามครูเหล่านั้นในลานวิหาร ทุกคนที่ได้ฟังประหลาดใจในความเข้าใจและคำตอบของพระองค์ มธ 7:28; มก 1:22; ลก 4:32; ยน 7:15เมื่อพ่อแม่เห็นก็ประหลาดใจ แม่จึงพูดว่า “ลูก ทำไมทำกับพ่อแม่อย่างนี้ เราร้อนใจตามหาลูก”
พระเยซูตอบว่า “ตามหาลูกทำไม ไม่รู้หรือว่าลูกต้องอยู่2:49 หรือ อยู่ดูแลสิ่งต่างๆ ของพระบิดาในบ้านของพระบิดา” มลค 3:1แต่พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่พระองค์พูดลก 9:45
แล้วพระองค์กลับลงไปที่นาซาเร็ธกับพ่อแม่และเชื่อฟังท่าน ส่วนแม่เก็บเรื่องทั้งหมดนี้ไว้ในใจ พระเยซูเจริญเติบโตทั้งทางสติปัญญาและร่างกาย เป็นที่ชื่นชมทั้งกับพระเจ้าและมนุษย์ลก 2:40