ลก ลูกา, บทที่ ลูกา, บทที่ 6
พระเยซูเป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต
ในวันสะบาโตหนึ่งพระเยซูกำลังเดินผ่านทุ่งนา ขณะที่เดินไปพวกสาวกเริ่มเด็ดรวงข้าว ขยี้เอาเมล็ดข้าวกิน ฉธบ 23:25; มธ 12:1; มก 2:23พวกฟาริสีบางคนจึงถามว่า “ทำไมพวกท่านทำผิดกฎบัญญัติในวันสะบาโต”
พระเยซูตอบพวกเขาว่า “ท่านไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับพวกพ้องหิว 1 ซมอ 21:6; มธ 12:4; มก 2:26ดาวิดเข้าไปในบ้านของพระเจ้าและกินขนมปังศักดิ์สิทธิ์ เขากินสิ่งที่ตามกฎบัญญัติแล้วมีแต่ปุโรหิตที่กินได้ แล้วเขายังแบ่งให้พวกพ้องกินด้วย” อพย 29:32; ลนต 8:31; ลนต 24:9; มธ 12:4; มก 2:26แล้วพระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “บุตรมนุษย์เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต”
อีกวันสะบาโตหนึ่ง พระองค์เข้าไปสั่งสอนในธรรมศาลา มีชายคนหนึ่งมือขวาลีบอยู่ที่นั่น มธ 12:9; มก 3:1พวกฟาริสีกับครูสอนกฎบัญญัติหาเหตุที่จะกล่าวหาพระเยซู พวกเขาจึงคอยจับตาดูพระองค์อย่างใกล้ชิดว่าจะรักษาโรคในวันสะบาโตหรือไม่ แต่พระเยซูรู้ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ จึงพูดกับชายมือลีบว่า “ลุกขึ้นมายืนข้างหน้านี่สิ” เขาก็ลุกขึ้น
แล้วพระเยซูพูดกับพวกเขาว่า “เราถามท่านว่า ทำดีหรือทำชั่ว ช่วยชีวิตหรือทำลายชีวิต อย่างไหนถูกต้องตามกฎบัญญัติในวันสะบาโต”
พระองค์กวาดตามองพวกเขาทุกคน แล้วพูดกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือออก” เขาทำตามแล้วมือของเขาก็หายเป็นปกติ พวกฟาริสีกับครูสอนกฎบัญญัติโกรธมาก และเริ่มปรึกษากันว่าจะทำอย่างไรกับพระเยซูดี
อัครทูตสิบสองคน
วันหนึ่งพระเยซูไปที่ภูเขาเพื่ออธิษฐาน พระองค์อธิษฐานต่อพระเจ้าทั้งคืน พอรุ่งเช้า พระองค์เรียกพวกสาวกมาพบ แล้วเลือกสาวกสิบสองคนเพื่อแต่งตั้งให้เป็นอัครทูต ได้แก่มธ 10:1; มก 3:13
- ซีโมน (ที่พระองค์เรียกว่าเปโตร) กับอันดรูว์น้องชายของเขา
- ยากอบ
- ยอห์น
- ฟีลิป
- บารโธโลมิว
- มัทธิว
- โธมัส
- ยากอบลูกชายของอัลเฟอัส
- ซีโมนพรรคชาตินิยม
- ยูดาสลูกชายของยากอบ
- และยูดาสอิสคาริโอทผู้กลายเป็นคนทรยศ
พระพรและวิบัติ
พระองค์ลงมากับพวกเขา และยืนอยู่ในที่ราบ มีพวกสาวกกลุ่มใหญ่อยู่ที่นั่น และผู้คนมากมายจากทั่วแคว้นยูเดีย เยรูซาเล็ม และจากชายฝั่งรอบเมืองไทระและเมืองไซดอน มธ 4:25ต่างพากันมาฟังพระองค์และรับการรักษาโรค คนที่ทนทุกข์จากวิญญาณโสโครกก็ได้รับการรักษาให้หาย ผู้คนพยายามแตะตัวพระองค์ เพราะฤทธิ์เดชที่แผ่ออกจากพระองค์นั้นรักษาทุกคนให้หายได้มก 5:30
พระองค์มองดูพวกสาวกและพูดว่า
“พระพรมีแก่ผู้ที่ยากจน
เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของท่านมธ 5:3
พระพรเป็นของคนที่หิวกระหายในเวลานี้
เพราะท่านจะอิ่มบริบูรณ์
พระพรเป็นของคนที่ร้องไห้ในเวลานี้
เพราะท่านจะได้หัวเราะอสย 55:1; อสย 61:2; อสย 65:13
พระพรเป็นของท่านเมื่อผู้คนเกลียดชังท่าน
เมื่อเขาตัดท่านออก ดูถูก
และใส่ร้ายว่าท่านชั่วช้า
เพราะบุตรมนุษย์มธ 5:11
ในวันนั้น ขอให้ยินดีและกระโดดโลดเต้นด้วยความสุข เพราะรางวัลของท่านในสวรรค์นั้นยิ่งใหญ่ บรรพบุรุษของพวกเขาก็ทำอย่างนั้นกับผู้เผยพระวจนะเหมือนกัน2 พศด 36:16; นหม 9:26; อสย 35:10
แต่วิบัติแก่เจ้าที่ร่ำรวย
เพราะว่าเจ้าได้รับความสุขสบายแล้ว
วิบัติแก่เจ้าที่เวลานี้อิ่มหนำ
เพราะเจ้าจะต้องหิวโหย
วิบัติแก่เจ้าที่หัวเราะเวลานี้
เพราะเจ้าจะโศกเศร้าและร้องไห้สภษ 14:13; อสย 65:13
วิบัติแก่เจ้าเมื่อทุกคนยกย่องเจ้า
เพราะบรรพบุรุษของเขาก็ทำอย่างนั้นกับผู้เผยพระวจนะเท็จเหมือนกันอสย 30:10; ยน 7:7
จงรักศัตรู
แต่เราบอกท่านที่ฟังอยู่ว่า จงรักศัตรูและทำดีกับคนที่เกลียดท่าน อพย 23:4; สภษ 25:21; มธ 5:44จงอวยพรคนที่สาปแช่งท่าน อธิษฐานเผื่อคนที่ทำร้ายท่าน ถ้าใครตบแก้มข้างหนึ่งของท่าน จงหันอีกข้างให้เขาด้วย ถ้าใครเอาเสื้อคลุมของท่านไป ก็จงให้เสื้อไปด้วย มธ 5:39; รม 12:17; 1 คร 6:7จงให้แก่ทุกคนที่ขอ และถ้าใครมาเอาของของท่านไป ก็อย่าทวงคืน จงปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างที่ท่านอยากให้เขาปฏิบัติต่อท่านมธ 7:12
ถ้าท่านรักเฉพาะคนที่รักท่าน แล้วท่านจะพิเศษตรงไหน เพราะคนบาปก็รักคนที่รักเขา ถ้าท่านทำดีกับคนที่ดีกับท่าน ท่านจะน่าสรรเสริญตรงไหน เพราะคนบาปก็ทำอย่างนั้น ถ้าท่านให้ยืมเฉพาะกับคนที่คาดว่าจะได้คืน จะน่าสรรเสริญตรงไหน เพราะแม้แต่คนบาปก็ให้คนบาปยืม โดยหวังจะได้คืนทั้งหมด แต่จงรักศัตรู ทำดีกับเขา ให้ยืมโดยไม่หวังจะได้คืน แล้วท่านจะได้รางวัลยิ่งใหญ่และได้เป็นลูกขององค์ผู้สูงสุด เพราะพระองค์เมตตาคนเนรคุณและคนชั่ว ฉธบ 15:8; มธ 5:45จงเมตตาเหมือนที่พระบิดาของท่านเมตตามธ 5:48
การตัดสินผู้อื่น
อย่าตัดสินแล้วท่านจะไม่ถูกตัดสิน อย่าประณามใคร แล้วท่านจะไม่ถูกประณาม จงให้อภัย แล้วท่านก็จะได้รับการอภัย มธ 7:2; รม 2:1; 1 คร 4:5จงให้ แล้วท่านจะได้รับเต็มถ้วยตวงที่อัดแน่น เขย่าให้มีที่ว่างเพื่อใส่เพิ่ม จนล้นออกมาเทลงบนตักของท่าน เพราะท่านใช้ถ้วยอันใดก็จะใช้ถ้วยอันเดียวกันนั้นตวงแก่ท่าน”สภษ 19:17; มธ 7:2; มก 4:24
พระองค์พูดเป็นอุปมาให้ฟังว่า “คนตาบอดนำทางคนตาบอดได้หรือ ทั้งคู่จะไม่ตกหลุมหรือ อสย 42:19; มธ 15:14ศิษย์ไม่อยู่เหนือครู แต่ทุกคนที่ได้รับการฝึกอบรมครบถ้วน เขาก็จะเป็นเหมือนครูมธ 10:24; ยน 13:16; ยน 15:20
ทำไมท่านดูผงขี้เลื่อยในตาของพี่น้อง แต่ไม่ใส่ใจกับไม้ทั้งท่อนในตาของตัวเอง มธ 7:3ท่านพูดกับพี่น้องได้อย่างไรว่า ‘ให้เราเขี่ยผงออกจากตาท่าน’ ในเมื่อท่านเองมองไม่เห็นไม้ทั้งท่อนในตาของตัวเอง พวกหน้าซื่อใจคด ดึงไม้ทั้งท่อนออกจากตาตัวเองก่อน จะได้เห็นชัด แล้วจึงค่อยเขี่ยผงออกจากตาพี่น้องสภษ 18:17
ต้นไม้และผล
ต้นไม้ดีไม่ให้ผลเลว และต้นไม้เลวก็ไม่ให้ผลดี มธ 7:18; มธ 12:33เพราะจะจำแนกต้นไม้แต่ละต้นได้จากผลของมัน คนไม่เก็บมะเดื่อจากพุ่มหนาม หรือเก็บองุ่นจากกอหนาม มธ 7:16คนดีนำสิ่งดีออกมาจากความดีที่สะสมไว้ในใจ และคนชั่วก็นำสิ่งชั่วออกมาจากความชั่วที่สะสมไว้ในใจ เพราะใจเต็มไปด้วยสิ่งใด ปากก็พูดสิ่งนั้นมธ 12:34
คนโง่และคนฉลาดสร้างบ้าน
ทำไมเรียกเราว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แต่ไม่ทำตามที่เราบอก มลค 1:6; มธ 7:21; ยก 1:22; รม 2:13เราจะแสดงให้เห็นว่า ทุกคนที่มาหาเรา ฟังคำของเรา และนำไปปฏิบัตินั้นเป็นอย่างไร ก็เป็นเหมือนคนที่สร้างบ้าน ขุดดินลึก วางฐานรากบนศิลา เมื่อน้ำท่วมและกระแสน้ำไหลเชี่ยวซัดใส่บ้านนั้น มันก็ไม่สั่นคลอน เพราะสร้างไว้มั่นคง มธ 7:24แต่คนที่ได้ยินคำของเราและไม่นำไปปฎิบัติ ก็เหมือนคนที่สร้างบ้านบนพื้น ไม่วางฐานราก เมื่อกระแสน้ำไหลเชี่ยวซัดใส่บ้านนั้น มันก็ล้มครืนและถูกทำลายราบคาบ”