มธ มัทธิว, บทที่ มัทธิว, บทที่ 10
พระเยซูส่งอัครทูตสิบสองคนออกไป
(มก.3:13-19; 6:7-13; ลก.6:12-16; 9:1-6)
พระเยซูเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มาและมอบสิทธิอำนาจแก่พวกเขา เพื่อขับไล่พวกวิญญาณโสโครก และรักษาโรคกับความเจ็บป่วยทุกชนิดมก 3:14; ลก 9:1
นี่คือรายชื่ออัครทูตสิบสองคน
- คนแรกคือซีโมน (มีอีกชื่อว่า เปโตร) กับอันดรูว์น้องชายของเขา
- ยากอบลูกชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา
- ฟีลิปและบารโธโลมิว
- โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี
- ยากอบลูกชายอัลเฟอัส และธัดเดอัส
- ซีโมนพรรคชาตินิยมและยูดาสอิสคาริโอทผู้ทรยศพระองค์
พระเยซูส่งสิบสองคนนี้ออกไปพร้อมกับกำชับว่า “อย่าไปในหมู่คนที่ไม่ใช่ยิวหรือเข้าไปในเมืองใดของชาวสะมาเรีย แต่จงไปหาแกะหลงหายของอิสราเอล มธ 15:24ขณะที่ไป จงประกาศข่าวสารนี้ว่า ‘อาณาจักรสวรรค์มาใกล้แล้ว’ ลก 9:2จงรักษาคนเจ็บป่วย ให้คนตายฟื้นขึ้น รักษาคนโรคเรื้อน10:8 คำภาษากรีกดั้งเดิมสำหรับ โรคเรื้อน หมายถึงโรคผิวหนังต่างๆ ด้วยให้หาย และขับผีออก พวกเจ้าได้เปล่าๆ ก็จงให้เปล่าๆ
ไม่ต้องพกเงิน ทอง หรือทองแดงไว้ในเข็มขัด มก 6:8; ลก 9:3ไม่ต้องเอาย่ามติดตัวไปตอนเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อสำรอง หรือรองเท้า ไม้เท้า เพราะคนงานสมควรได้รับการเลี้ยงดู” ลก 10:7; 1 ทธ 5:18“ไม่ว่าพวกเจ้าเข้าไปเมืองใดหมู่บ้านใด จงหาคนที่เหมาะสมที่นั่นและพักที่บ้านของเขาจนกว่าจะจากไป เมื่อเข้าไปในบ้านใด จงกล่าวคำทักทาย ลก 10:5หากบ้านนั้นสมควรได้รับ ก็ให้สันติสุขของเจ้าอยู่กับบ้านนั้น ถ้าไม่เช่นนั้น ก็ให้สันติสุขนั้นกลับคืนมาหาเจ้า ถ้าใครไม่ต้อนรับหรือไม่ฟังคำของพวกเจ้า จงออกจากบ้านหรือเมืองนั้น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้า มก 6:11; ลก 9:5; กจ 13:51เราบอกความจริงว่า ในวันพิพากษา โทษของเมืองโสโดมและโกโมราห์ก็ยังเบากว่าโทษของเมืองนั้น
เราส่งพวกเจ้าออกไปเหมือนแกะท่ามกลางฝูงหมาป่า ดังนั้นจงฉลาดเหมือนงู และไม่มีพิษภัยเหมือนนกพิราบ ลก 10:3; รม 16:19; 2 คร 1:12จงระวังตัวให้ดี พวกเจ้าจะถูกส่งตัวขึ้นศาลและถูกเฆี่ยนในธรรมศาลา เราเป็นเหตุให้เจ้าถูกนำตัวไปพบผู้ว่าราชการและกษัตริย์ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขาและแก่คนที่ไม่ใช่ยิว แต่เมื่อถูกจับ อย่ากังวลว่าจะพูดว่าอย่างไร ถึงเวลานั้นเจ้าจะได้รับถ้อยคำที่ต้องพูด มก 13:11; ลก 12:11เพราะคนที่พูดไม่ใช่ตัวเจ้าเอง แต่พระวิญญาณของพระบิดากำลังพูดผ่านเจ้า
พี่น้องจะทรยศกันเองถึงตาย พ่อจะทรยศลูก ลูกจะกบฏต่อพ่อแม่ และเป็นเหตุให้พวกเขาถึงตาย ทุกคนจะเกลียดเจ้าเพราะเรา แต่คนที่ยืนหยัดจนถึงที่สุดจะรอด เมื่อพวกเจ้าถูกข่มเหงในที่หนึ่ง จงหนีไปอีกที่หนึ่ง เราบอกความจริงว่า เจ้าจะไปไม่ครบทุกเมืองในอิสราเอลก่อนบุตรมนุษย์มา
ศิษย์ไม่อยู่เหนือครู คนรับใช้ไม่อยู่เหนือนาย ลก 6:40; ยน 13:16; ยน 15:20การที่ศิษย์เป็นเหมือนครูและคนรับใช้เป็นเหมือนนายก็พอแล้ว ถ้าเจ้าบ้านถูกเรียกว่าเบเอลเซบูล คนในบ้านของเขาจะถูกเรียกยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดมธ 9:34
ดังนั้นอย่ากลัวเขา เพราะทุกสิ่งที่ปิดบังไว้จะถูกเปิดเผย หรือที่ซ่อนไว้ก็จะมีคนรู้เห็น มก 4:22; ลก 8:17; ลก 12:2สิ่งที่เราบอกพวกเจ้าในที่มืด จงกล่าวในที่แจ้ง เสียงกระซิบที่หู จงประกาศจากดาดฟ้าหลังคาบ้าน อย่ากลัวคนที่ฆ่าได้แต่กาย แต่ฆ่าจิตวิญญาณไม่ได้ จงเกรงกลัวพระองค์ผู้ที่ทำลายได้ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายในนรก ลก 12:4นกกระจาบสองตัวขายกันบาทเดียวไม่ใช่หรือ แต่จะไม่มีนกเหล่านั้นสักตัวตกถึงพื้น โดยที่พระบิดาของพวกเจ้าไม่ใส่ใจ10:29 หรือ ประสงค์ หรือ รู้ ลก 12:6แม้แต่ผมทุกเส้นบนศีรษะเจ้าก็นับไว้แล้ว ดังนั้นอย่ากลัวเลย เจ้ามีค่ากว่านกกระจาบหลายตัว
ใครที่ยอมรับเราต่อหน้าคนอื่น เราก็จะยอมรับเขาต่อหน้าพระบิดาในสวรรค์ มก 8:38; ลก 9:26; ลก 12:8แต่ใครที่ตัดขาดเราต่อหน้าคนอื่น เราก็จะตัดขาดคนนั้นต่อหน้าพระบิดาของเราในสวรรค์2 ทธ 2:12
อย่าคิดเองว่าเรามาเพื่อทำให้โลกมีสันติภาพ เราไม่ได้นำสันติภาพ แต่นำดาบมา ลก 12:51เรามาเพื่อทำให้
‘คนหนุ่มแตกแยกกับพ่อ
ลูกสาวแตกแยกกับแม่
ลูกสะใภ้แตกแยกกับแม่สามี
คนในบ้านจะเป็นศัตรูกันเอง’ 10:36 มคา.7:6 มคา 7:6
ใครที่รักพ่อแม่ยิ่งกว่าเรา ก็ไม่คู่ควรกับเรา ใครที่รักลูกชายลูกสาวยิ่งกว่าเรา ก็ไม่คู่ควรกับเรา ลก 14:26ใครที่ไม่รับกางเขนของตนแบกตามเรามา ก็ไม่คู่ควรกับเรา มธ 16:24; มก 8:34ใครที่เสาะหาชีวิตจะเสียชีวิต ใครสละชีวิตของตนเพื่อเห็นแก่เราจะได้ชีวิตมก 8:35; ลก 9:24; ยน 12:25
คนที่ต้อนรับพวกเจ้าก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเราก็ต้อนรับผู้ส่งเรามา ลก 10:16; ยน 13:20ใครยอมรับผู้เผยพระวจนะเพราะเป็นผู้เผยพระวจนะ ย่อมได้รับรางวัลอย่างผู้เผยพระวจนะ และใครยอมรับคนชอบธรรมเพราะเป็นคนชอบธรรม ย่อมได้รับรางวัลอย่างคนชอบธรรม ถ้าใครเอาน้ำเย็นแก้วหนึ่งให้คนเล็กน้อยเหล่านี้ที่เป็นสาวกของเรา เราบอกความจริงว่า คนนั้นจะไม่สูญเสียรางวัลของตนแน่นอน”มก 9:41