กดว กันดารวิถี, บทที่ กันดารวิถี, บทที่ 31
การแก้แค้นชาวมีเดียน
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแก้แค้นชาวมีเดียนให้ชาวอิสราเอล หลังจากนั้นเจ้าจะไปอยู่ร่วมกับคนของเจ้า”กดว 25:17
ดังนั้นโมเสสจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “พวกเจ้าบางคนจะต้องเตรียมอาวุธไปทำสงครามกับชาวมีเดียน เพื่อนำการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ไปถึงพวกเขา จงเกณฑ์พลอิสราเอลมาเผ่าละหนึ่งพันคน” พวกเขาจึงรวมกำลังพลได้ 12,000 คนจากเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล และถืออาวุธเข้าสู่สงคราม โมเสสส่งคนที่ได้มาเผ่าละหนึ่งพันคนนั้นไปรบโดยมีฟีเนหัสลูกชายของปุโรหิตเอเลอาซาร์นำทัพไป พร้อมด้วยเครื่องใช้จากสถานนมัสการและแตรสัญญาณกดว 10:9; กดว 25:7
พวกเขาสู้รบกับมีเดียนตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสส และฆ่าผู้ชายทุกคน รวมทั้งกษัตริย์ของชาวมีเดียนห้าองค์คือ เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา บาลาอัมลูกชายของเบโอร์ก็ถูกฆ่าตายด้วยดาบ ยชว 13:21ชาวอิสราเอลจับกุมผู้หญิงและเด็กชาวมีเดียนมาเป็นเชลย ทั้งกวาดต้อนฝูงสัตว์ทั้งหมดและริบข้าวของมาด้วย แล้วเผาเมืองและค่ายพักของชาวมีเดียนจนหมดสิ้น พวกเขากวาดต้อนคน ฝูงสัตว์ และริบทรัพย์สินทั้งหมด ฉธบ 20:14แล้วนำมามอบให้โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และคนอิสราเอลที่มาชุมนุมซึ่งตั้งค่ายพักในที่ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเมืองเยรีโค
โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และบรรดาผู้นำของชุมชนออกมารอรับพวกเขานอกค่าย โมเสสโกรธนายทหารและแม่ทัพนายกองที่กลับจากการรบเหล่านั้น
โมเสสถามพวกเขาว่า “ทำไมจึงปล่อยให้พวกผู้หญิงรอดชีวิตอยู่ได้ คนเหล่านี้แหละที่ทำตามคำแนะนำของบาลาอัม และล่อลวงชาวอิสราเอลให้ไม่สัตย์ซื่อต่อพระยาห์เวห์ในเหตุการณ์ที่เปโอร์ เป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติที่ทำลายล้างประชาชนของพระยาห์เวห์ กดว 25:1จงฆ่าเด็กผู้ชายทุกคนและฆ่าผู้หญิงทุกคนที่เคยหลับนอนกับผู้ชายแล้ว วนฉ 21:11แต่จงไว้ชีวิตหญิงสาวที่ยังไม่เคยหลับนอนกับผู้ชายไว้สำหรับพวกเจ้า
ใครก็ตามที่ฆ่าคนหรือแตะต้องผู้ที่ถูกฆ่าตาย จงออกไปอยู่นอกค่ายพักเป็นเวลาเจ็ดวัน แล้วจงชำระตัวเองและเชลยของเจ้าในวันที่สามและวันที่เจ็ด กดว 19:14; กดว 19:16จงชำระเครื่องนุ่งห่มและทุกสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ ขนแพะ หรือไม้ให้สะอาดด้วย”
จากนั้นปุโรหิตเอเลอาซาร์กล่าวกับทหารที่กลับมาจากการรบว่า “นี่คือสิ่งที่กฎบัญญัติซึ่งพระยาห์เวห์ให้แก่โมเสสกำหนดไว้ คือทอง เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก ตะกั่ว และสิ่งใดๆ ซึ่งทนความร้อนได้ จงเอาไปเผาไฟเพื่อชำระ จากนั้นล้างด้วยน้ำแห่งการชำระ แต่สิ่งใดที่ไม่ทนความร้อนจะต้องล้างด้วยน้ำ กดว 19:9ในวันที่เจ็ดจงซักเสื้อผ้า แล้วท่านจะสะอาด และกลับเข้ามาในค่ายพักได้”
แบ่งของที่ริบมา
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “เจ้าและปุโรหิตเอเลอาซาร์กับหัวหน้าครอบครัวต่างๆ ของแต่ละเผ่า จงนับจำนวนคนและสัตว์ทั้งหมดที่ยึดมาได้ แล้วแบ่งเป็นสองส่วนเท่ากัน ส่วนหนึ่งเป็นของทหารที่ร่วมรบ อีกส่วนหนึ่งเป็นของประชาชนที่เหลือ ยชว 8:27; ยชว 22:8; 1 ซมอ 30:24ให้นำหนึ่งในห้าร้อยจากส่วนของทหารที่ร่วมรบ ไม่ว่าจะเป็นคน วัว ลา แกะหรือแพะมาถวายแด่พระยาห์เวห์ เอาส่วนนี้จากส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งของพวกเขายกให้ปุโรหิตเอเลอาซาร์ เป็นดั่งของถวายแด่พระยาห์เวห์ ให้เลือกหนึ่งในห้าสิบจากส่วนที่เป็นของชาวอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคน วัว ลา แกะ แพะ หรือสัตว์อื่นๆ มอบให้คนเลวีซึ่งรับผิดชอบดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์” กดว 3:7ดังนั้นโมเสสและปุโรหิตเอเลอาซาร์จึงปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์พูดสั่งโมเสส
ทรัพย์สินที่ผู้ออกรบยึดมาได้มีดังนี้ แกะ 675,000 ตัว วัว 72,000 ตัว ลา 61,000 ตัว และหญิงสาวพรหมจารี 32,000 คน
ครึ่งหนึ่งที่เป็นส่วนของบรรดาผู้ออกรบคือ
- แกะ 337,500 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 675 ตัว
- วัว 36,000 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 72 ตัว
- ลา 30,500 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 61 ตัว
- ผู้คน 16,000 คน เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 32 คน
โมเสสมอบส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ทั้งหมดนั้นให้กับปุโรหิตเอเลอาซาร์ตามที่พระยาห์เวห์สั่งกดว 18:8; กดว 18:19
โมเสสแบ่งครึ่งหนึ่งจากส่วนของผู้ร่วมรบให้กับชาวอิสราเอล ส่วนครึ่งหนึ่งที่เป็นของคนอิสราเอลได้แก่ แกะ 337,500 ตัว วัว 36,000 ตัว ลา 30,500 ตัว และผู้คน 16,000 คน จากส่วนครึ่งหนึ่งที่เป็นของชาวอิสราเอลนี้ โมเสสเลือกหนึ่งคนจากทุกๆ ห้าสิบคน และสัตว์ด้วย และมอบให้คนเลวีผู้รับผิดชอบดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง
จากนั้นเหล่าแม่ทัพนายกองซึ่งบัญชาการกองร้อยและกองพันต่างๆ มาพบโมเสส และพูดว่า “ผู้รับใช้ของท่านได้ตรวจนับทหารภายใต้บัญชา ไม่มีสักคนที่ขาดหายไป ดังนั้นพวกเราจึงนำเครื่องทองที่เราริบได้ มาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ได้แก่ กำไลมือ สร้อยข้อมือ แหวนตรา ตุ้มหู และสร้อยคอ เพื่อขอลบบาปให้แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายต่อหน้าพระยาห์เวห์”อพย 35:22
โมเสสกับปุโรหิตเอเลอาซาร์รับเครื่องทองของถวายทั้งหมดนี้จากพวกเขา รวมแล้วได้ทองที่เหล่าแม่ทัพนายกองถวายแด่พระยาห์เวห์หนักประมาณ 16,750 เชเขล31:52 นั่นคือ ประมาณ 190 กิโลกรัม ทหารแต่ละคนได้ครองทรัพย์สินต่างๆ เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัว โมเสสและปุโรหิตเอเลอาซาร์รับเครื่องทองเหล่านี้จากเหล่าแม่ทัพนายกอง และนำมาเก็บรักษาไว้ในเต็นท์นัดพบ เป็นอนุสรณ์สำหรับชาวอิสราเอลต่อหน้าพระยาห์เวห์ยชว 6:19