กดว กันดารวิถี, บทที่ กันดารวิถี, บทที่ 36
มรดกของลูกสาวเศโลเฟหัด
(กดว.27:1-11)
บรรดาหัวหน้าครอบครัวในตระกูลกิเลอาดลูกชายของมาคีร์ ผู้เป็นลูกชายของมนัสเสห์ ซึ่งอยู่ในตระกูลต่างๆ ที่เป็นลูกหลานของโยเซฟ มาพบโมเสสและพวกผู้นำซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวของอิสราเอล ปฐม 46:20พวกเขาร้องเรียนว่า “พระยาห์เวห์สั่งให้ท่านจัดสรรที่ดินโดยจับฉลากกันในหมู่ชาวอิสราเอล และให้ยกมรดกของเศโลเฟหัดญาติของเราแก่พวกลูกสาวของเขา กดว 27:1แต่หากพวกเธอแต่งงานกับคนอิสราเอลเผ่าอื่น ที่ดินมรดกของพวกเธอก็จะกลายเป็นของคนเผ่าที่เธอแต่งงานด้วย ทำให้ที่ดินรวมของเผ่าของเราลดลงไป เมื่อถึงปีกึ่งศตวรรษสำหรับชาวอิสราเอล มรดกของพวกเธอก็จะถูกรวมเข้ากับมรดกของเผ่าที่พวกเธอแต่งงานด้วย เป็นการเอาที่ดินของพวกเธอไปจากส่วนมรดกตามเผ่าที่เป็นของบรรพบุรุษของเรา”ลนต 25:13; ลนต 25:30
โมเสสจึงแจ้งคำสั่งของพระยาห์เวห์ต่อหน้าชุมชนชาวอิสราเอลว่า “สิ่งที่เผ่าของลูกหลานโยเซฟร้องเรียนมาก็ถูกต้อง พระยาห์เวห์สั่งว่าลูกสาวทั้งหลายของเศโลเฟหัดจะแต่งงานกับใครก็ได้ตามใจชอบ แต่ต้องเป็นคนในเผ่าของพ่อของพวกเธอ มรดกในอิสราเอลจะต้องไม่เปลี่ยนกรรมสิทธิ์จากของเผ่าหนึ่งไปเป็นของอีกเผ่าหนึ่ง เพราะคนอิสราเอลทุกคนจะต้องรักษาที่ดินของเผ่าซึ่งได้รับมรดกตกทอดมาจากบรรพบุรุษของเขา ลนต 25:23; 1 พกษ 21:3หญิงสาวทุกเผ่าของอิสราเอลที่เป็นทายาทรับมรดกจะต้องแต่งงานกับชายเผ่าเดียวกัน เพื่ออิสราเอลจะรักษาที่ดินอันเป็นมรดกของบรรพบุรุษของตน กดว 27:8มรดกจะต้องไม่เปลี่ยนกรรมสิทธิ์จากเผ่าหนึ่งไปสู่อีกเผ่าหนึ่ง เพราะว่าคนอิสราเอลแต่ละเผ่าจะต้องรักษาที่ดินอันเป็นมรดกของตนไว้”
ลูกสาวของเศโลเฟหัดจึงปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์พูดสั่งโมเสส กดว 27:3ลูกสาวของเศโลเฟหัดทั้งมาห์ลาห์ ทีรซาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์และโนอาห์ จึงแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องทางสายพ่อ กดว 27:1พวกเธอแต่งงานกับชายในตระกูลต่างๆ ของเผ่ามนัสเสห์ลูกชายของโยเซฟ มรดกของพวกเธอจึงยังคงอยู่ในตระกูลและเผ่าของพ่อ
ทั้งหมดนี้คือคำสั่งและกฎระเบียบซึ่งพระยาห์เวห์ให้แก่ชาวอิสราเอลผ่านทางโมเสสในที่ราบโมอับริมแม่น้ำจอร์แดนตรงข้ามเมืองเยรีโค