สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 29
ใครที่ถูกตักเตือนหลายครั้งแต่ยังหัวแข็ง
จะถูกทำลายทันที ไม่มีการเยียวยาสภษ 28:14
เมื่อคนชอบธรรมเจริญ ผู้คนก็ชื่นชมยินดี
เมื่อคนชั่วปกครอง ผู้คนก็โอดครวญอพย 2:23
ชายที่รักสติปัญญาทำให้พ่อสุขใจ
แต่คนที่คบหาหญิงโสเภณีก็หมดตัวสภษ 10:1; ลก 15:13
กษัตริย์ทำให้ชาติมั่นคงด้วยความยุติธรรม
แต่คนเหล่านั้นที่รับสินบน29:4 หรือ ให้สินบนก็ทำลายชาติ
คนเหล่านั้นที่เยินยอเพื่อนบ้าน
ก็กางตาข่ายไว้ดักเท้าตัวเอง
คนทำชั่วติดกับเพราะบาปของตน
แต่คนชอบธรรมโห่ร้องด้วยความยินดีสดด 9:16
คนชอบธรรมใส่ใจความยุติธรรมเพื่อคนยากจน
แต่คนชั่วร้ายไม่แยแสสภษ 28:5
คนชอบเยาะเย้ยทำให้บ้านเมืองวุ่นวาย
แต่คนฉลาดทำให้ความโกรธสงบลงสภษ 11:11; ปญจ 9:18
หากคนฉลาดต้องขึ้นศาลกับคนโง่
คนโง่จะโกรธ เย้ยหยัน และไม่มีความสงบ
คนกระหายเลือดเกลียดชังคนสุจริต
และหาทางกำจัดคนเที่ยงธรรม
คนโง่ระบายความโกรธเต็มที่
แต่คนฉลาดย่อมสงบในที่สุดสภษ 15:1
ถ้าผู้นำฟังความเท็จ
ข้าราชการทุกคนก็จะกลายเป็นคนชั่ว
คนยากจนกับคนที่ข่มเหงเหมือนกันอย่างหนึ่ง
คือพระยาห์เวห์ให้ตาของทั้งสองมองเห็นได้
หากกษัตริย์ตัดสินคนจนอย่างยุติธรรม
บัลลังก์ของเขาก็จะยั่งยืนตลอดกาลสภษ 16:12; สภษ 20:28; สภษ 25:5
ไม้เรียวและการตักเตือนให้สติปัญญา
แต่เด็กที่ขาดวินัยทำให้แม่อับอายสภษ 10:1
เมื่อคนชั่วเจริญ บาปก็เจริญ
แต่คนชอบธรรมจะเห็นหายนะของพวกเขาสดด 37:36
จงอบรมสั่งสอนลูก แล้วเขาจะให้เจ้ามีสันติสุข
ลูกจะมอบความสุขที่เจ้าปรารถนาสภษ 23:13
ที่ใดไม่มีการเผยพระวจนะ คนในสังคมก็วุ่นวาย
แต่พระพรเป็นของคนที่ฟังคำสั่งสอนของปัญญา
ใช้คำพูดอย่างเดียวสั่งสอนคนรับใช้ไม่ได้
แม้พวกเขาเข้าใจ แต่ก็จะไม่ทำตาม
เจ้าเห็นคนปากไวไหม
มีความหวังสำหรับคนโง่มากกว่าพวกเขาปญจ 5:2; ยก 1:19; สภษ 26:12
คนรับใช้ที่ถูกเอาใจแต่เด็ก
จะกลายเป็นคนอวดดี
คนขี้โมโหก่อการขัดแย้ง
และคนเลือดร้อนก่อบาปมากมายสภษ 15:18
ความหยิ่งผยองทำให้คนต่ำต้อย
แต่คนถ่อมสุภาพได้รับเกียรติโยบ 22:29; สภษ 15:33; มธ 23:12
คนที่สมคบกับโจรก็เป็นศัตรูกับตัวเอง
ต้องสาบานในศาลแต่ไม่กล้าเป็นพยานลนต 5:1
ความกลัวของคนเป็นกับดัก
แต่คนที่วางใจในพระยาห์เวห์ก็ปลอดภัยมธ 14:5; สภษ 16:20; ยรม 17:7
หลายคนวิ่งเต้นเข้าหาเจ้านาย
แต่คนจะได้รับความยุติธรรมจากพระยาห์เวห์สภษ 19:6
คนชอบธรรมรังเกียจคนไม่ซื่อ
คนชั่วรังเกียจคนเที่ยงตรงยน 15:19