วว วิวรณ์, บทที่ วิวรณ์, บทที่ 10
ทูตสวรรค์กับหนังสือม้วนเล็ก
จากนั้นข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์ผู้มีฤทธิ์อีกองค์หนึ่งลงมาจากฟ้าสวรรค์ มีเมฆคลุมกาย มีรุ้งเหนือศีรษะ ใบหน้าดั่งดวงอาทิตย์ และขาดุจเสาไฟลุกโชน อสค 1:27; มธ 17:2; วว 1:15ทูตนั้นถือหนังสือม้วนเล็กๆ ที่คลี่ออก เท้าขวายืนอยู่บนทะเล เท้าซ้ายเหยียบบนแผ่นดิน และตะโกนเสียงดังดุจสิงโตคำราม เมื่อตะโกน เสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดก็ขานรับ เมื่อเสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดขานรับ ข้าพเจ้ากำลังจะเขียนบันทึกก็ได้ยินเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “จงเก็บเป็นความลับ อย่าเขียนบันทึกสิ่งที่ฟ้าร้องทั้งเจ็ดได้กล่าวไว้”ดนล 12:4; ดนล 12:9
แล้วทูตสวรรค์ซึ่งข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่บนทะเลและบนแผ่นดินนั้นก็ชูมือขวาขึ้นฟ้าสวรรค์ ดนล 12:7และปฏิญาณโดยอ้างถึงพระองค์ผู้มีชีวิตตลอดกาล ผู้สร้างฟ้าสวรรค์และสรรพสิ่งในนั้น ผู้สร้างโลกกับทุกสิ่งในนั้น ตลอดจนทะเลและสิ่งสารพัดในนั้นว่า “จะไม่ล่าช้าอีกต่อไปแล้ว! นหม 9:6แต่ในวันที่ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดจะเป่าแตรนั้น ความล้ำลึกของพระเจ้าจะสำเร็จตามที่ได้ประกาศไว้แก่บรรดาผู้เผยพระวจนะซึ่งรับใช้พระองค์”วว 11:15
แล้วเสียงจากฟ้าสวรรค์นั้นกล่าวกับข้าพเจ้าอีกครั้งว่า “จงไปรับหนังสือม้วนที่คลี่ออกในมือทูตสวรรค์ ผู้ยืนอยู่บนทะเลและบนแผ่นดินนั้นเถิด”
ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไปขอหนังสือม้วนเล็กๆ จากทูตนั้น เขากล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงรับไปกินเถิด มันจะทำให้ท้องของเจ้าขม แต่เมื่ออยู่ ‘ในปากจะหวานปานน้ำผึ้ง’10:9 อสค.3:3” อสค 2:8; อสค 3:1; อสค 3:3ข้าพเจ้ารับหนังสือม้วนเล็กๆ จากมือทูตสวรรค์มากิน เมื่ออยู่ในปากของข้าพเจ้า มันมีรสหวานเหมือนน้ำผึ้ง แต่เมื่อกลืนลงไป ท้องของข้าพเจ้ากลับขม แล้วมีผู้บอกข้าพเจ้าว่า “เจ้าต้องเผยพระวจนะอีกครั้งเกี่ยวกับบรรดาผู้คน ชนชาติ ภาษา และกษัตริย์ทั้งหลาย”