วว วิวรณ์, บทที่ วิวรณ์, บทที่ 4
บัลลังก์ในสวรรค์
หลังจากนั้นข้าพเจ้ามองไปเห็นประตูหนึ่งเปิดไว้ในสวรรค์ต่อหน้าข้าพเจ้า และเสียงที่คล้ายเสียงแตรซึ่งข้าพเจ้าได้ยินเมื่อตอนต้นนั้นกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ขึ้นมาที่นี่เถิด เราจะเปิดเผยสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นหลังจากนี้แก่เจ้า” ทันใดนั้นข้าพเจ้าก็อยู่ในพระวิญญาณและตรงหน้าข้าพเจ้ามีบัลลังก์ตั้งอยู่ในสวรรค์ มีผู้หนึ่งนั่งบนบัลลังก์นั้น อสย 6:1; อสค 1:26; ดนล 7:9ผู้ที่นั่งอยู่นั้นปรากฏดั่งหินโมราและทับทิม มีสายรุ้งส่องแสงดุจมรกตรอบบัลลังก์ โดยรอบบัลลังก์นั้นมีอีกยี่สิบสี่บัลลังก์ซึ่งมีผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนนั่งอยู่ พวกเขาสวมชุดสีขาว สวมมงกุฎทองคำบนศีรษะ วว 1:6; วว 2:26; วว 3:4; วว 6:11; วว 7:13มีฟ้าแลบและเสียงฟ้าร้องจากบัลลังก์นั้น ตรงหน้าบัลลังก์มีคบเพลิงทั้งเจ็ดลุกโชติช่วงอยู่ คือวิญญาณทั้งเจ็ด4:5 นั่นคือ พระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า ศคย 4:10; วว 1:4; วว 5:6; วว 8:5และที่หน้าบัลลังก์นั้นมีสิ่งซึ่งคล้ายทะเลแก้ว ใสเหมือนคริสตัลด้วย
ส่วนบริเวณตรงกลาง รอบบัลลังก์นั้นมีสิ่งมีชีวิตสี่ตนซึ่งมีดวงตาทั่วตัวทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ตนแรกคล้ายสิงโต ตนที่สองคล้ายวัว ตนที่สามมีใบหน้าคล้ายคน ตนที่สี่คล้ายนกอินทรีกำลังบิน สิ่งมีชีวิตทั้งสี่นี้ แต่ละตนมีหกปีกและมีดวงตาทั่วตัวแม้แต่ใต้ปีก ทั้งสี่ตนต่างร้องทั้งวันทั้งคืนไม่หยุดว่า
“บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์
คือองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นพระเจ้าผู้มีฤทธิ์4:8 อสย.6:3
ผู้ดำรงในอดีต ในปัจจุบัน และผู้ที่จะมา”อสย 6:2; วว 1:8
ทุกครั้งที่สิ่งมีชีวิตทั้งสี่ถวายเกียรติ สง่าราศี และคำขอบคุณแด่พระองค์ผู้นั่งบนบัลลังก์ ผู้มีชีวิตอยู่ตลอดกาล พวกผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนก็หมอบกราบพระองค์ผู้นั่งบนบัลลังก์ และนมัสการพระองค์ผู้มีชีวิตอยู่ตลอดกาล พวกเขาวางมงกุฎของตนลงหน้าบัลลังก์นั้นและกล่าวว่า
“องค์พระผู้เป็นเจ้าและพระเจ้าของเรา
พระองค์สมควรรับเกียรติสิริ เกียรติ และฤทธิ์เดช
เพราะพระองค์ได้สร้างสรรพสิ่ง
สิ่งเหล่านี้ได้ถูกสร้างขึ้นและเป็นอยู่
โดยความประสงค์ของพระองค์”