อสย อิสยาห์, บทที่ อิสยาห์, บทที่ 42
ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์
“นี่คือผู้รับใช้ของเรา คนที่เราเสริมกำลังให้
นี่คือผู้ที่เราเลือกมา ผู้ที่เราชื่นชม
เราได้ใส่พระวิญญาณของเราในเขา
เขาจะนำความยุติธรรมมาให้กับชนชาติทั้งหลาย
เขาจะไม่ตะโกนหรือขึ้นเสียง
คนจะไม่ได้ยินเสียงร้องของเขาตามท้องถนน
เขาจะไม่หักต้นอ้อที่ช้ำแล้ว
เขาจะไม่ดับไส้ตะเกียงที่ริบหรี่แล้ว
เขาจะนำความยุติธรรมมาจริงๆ
เขาเองจะไม่ริบหรี่หรือชอกช้ำจนกว่าเขาจะนำความยุติธรรมมาสู่โลกนี้
ผู้คนแถบชายฝั่งทะเลและหมู่เกาะทั้งหลายต่างรอคอยคำสอนของเขา”
นี่คือคำพูดของพระเจ้า พระยาห์เวห์ ผู้ที่สร้างท้องฟ้าและขึงพวกมันออก ผู้ที่ทุบโลกนี้ให้แผ่ออกมาและสร้างทุกสิ่งที่อยู่บนโลกนี้ ผู้ที่ให้ลมหายใจกับมนุษย์ที่อยู่บนโลก และให้ชีวิตกับทุกคนที่เดินอยู่บนมัน พระองค์พูดว่า
“เรา ยาห์เวห์ ได้เรียกเจ้ามาเพื่อทำในสิ่งที่ถูกต้อง
เราได้จูงมือเจ้าอยู่ เราได้ปกป้องเจ้า
และได้แต่งตั้งเจ้าให้เป็นคนกลางแห่งคำมั่นสัญญาต่อมนุษย์
และเป็นแสงสว่างให้กับชนชาติต่างๆ
จะให้เจ้าเปิดตาของคนตาบอด
และนำพวกนักโทษออกมาจากคุกใต้ดิน คือปลดปล่อยคนเหล่านั้นที่นั่งอยู่ในคุกมืดให้เป็นอิสระ
เราคือยาห์เวห์ นั่นคือชื่อของเรา
เราจะไม่แบ่งเกียรติที่เราควรจะได้รับกับผู้อื่น
จะไม่แบ่งคำสรรเสริญของเรากับพวกรูปเคารพ
เหตุการณ์ที่ผ่านไป ที่เราได้ทำนายไว้ล่วงหน้าก็ได้เกิดขึ้นแล้ว
และตอนนี้เรากำลังทำนายเรื่องใหม่ๆ
เราจะบอกพวกเจ้าถึงเหตุการณ์เหล่านั้นก่อนที่มันจะงอกออกมา”
เพลงสรรเสริญพระเจ้า
ร้องเพลงใหม่ให้กับพระยาห์เวห์
ร้องเพลงสรรเสริญพระองค์จากสุดปลายโลก
ให้พวกท่านที่เป็นกะลาสีแห่งท้องทะเลและพวกสัตว์น้ำในท้องทะเลทั้งหมด
สรรเสริญพระองค์เถิด
ให้ชายฝั่งทะเลและหมู่เกาะทั้งหลายรวมทั้งผู้คนที่อยู่บนมัน
สรรเสริญพระองค์เถิด
ให้ทะเลทราย และเมืองต่างๆในทะเลทรายนั้นส่งเสียงร้องและสรรเสริญพระองค์เถิด
รวมทั้งหมู่บ้านต่างๆที่เผ่าเคดาร์อาศัยอยู่
ให้ชาวเมืองเสลาร้องเพลงด้วยความยินดี
ให้พวกเขาร้องตะโกนลงมาจากยอดเขา
ให้พวกเขาถวายเกียรติแด่พระยาห์เวห์
ให้พวกเขาสรรเสริญพระองค์ตามชายฝั่งทะเลและหมู่เกาะทั้งหลาย
พระยาห์เวห์ออกไปสู้รบอย่างคนที่แข็งแรง
พระองค์ปลุกเร้าความโกรธให้พุ่งพล่านขึ้นเหมือนกับนักรบ
พระยาห์เวห์ร้องออกมา พระองค์ร้องประจัญบาน
พระองค์เอาชนะต่อศัตรูของพระองค์
พระองค์จะพูดว่า “เราเงียบมาเป็นเวลานานแล้ว
เราได้อยู่เฉยๆและได้ยับยั้งตัวเองไว้
แต่เดี๋ยวนี้ เราจะร้องเหมือนกับผู้หญิงกำลังคลอดลูก
เราจะหายใจหอบและใจเต้นถี่รัว
เราจะทำลายภูเขาและเนินเขาต่างๆ
เราจะทำให้พืชผักทั้งหมดของพวกมันเหี่ยวแห้งไป
เราจะทำให้พวกแม่น้ำกลายเป็นดินแห้ง
เราจะทำให้พวกสระแห้งไป
เราจะจูงคนตาบอดไปตามถนนที่พวกเขาไม่รู้จัก
เราจะนำพวกเขาไปตามพวกทางที่พวกเขาไม่เคยเดินมาก่อน
เราจะทำให้ความมืดมิดที่อยู่ต่อหน้าพวกเขากลายเป็นความสว่าง
และทำที่ขรุขระให้เป็นที่ราบ
เราจะทำสิ่งเหล่านี้และเราจะไม่ทอดทิ้งพวกเขา
แต่คนพวกนั้นที่พึ่งในพวกรูปแกะสลัก
คนที่พูดกับรูปหล่อพวกนั้นว่า ‘พวกท่านเป็นพระของเรา’
คนพวกนี้จะหันกลับ พวกเขาจะต้องอับอายขายหน้าที่สุด
อิสราเอลไม่ฟังพระเจ้า
พระยาห์เวห์พูดว่า เจ้าหูหนวก ฟังให้ดี
เจ้าตาบอด ดูซิ จะได้เห็น
ใครตาบอดหรือ ก็ไม่ใช่ผู้รับใช้ของเราหรอกหรือ
ใครหูหนวกเท่ากับผู้ส่งข่าวของเราหรือ
ใครจะตาบอดเท่ากับผู้ที่อุทิศตัวให้กับเราหรือ
หรือตาบอดเท่ากับผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์หรือ
เจ้าเห็นหลายสิ่ง แต่ไม่ได้สังเกต
หูของเขาเปิดอยู่ แต่เขาไม่ได้ฟัง”
ตอนนั้นพระยาห์เวห์ต้องการที่จะทำให้คำสั่งสอนของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่และได้รับเกียรติ
เพื่อคนจะได้เห็นว่าพระองค์นั้นยุติธรรม
คนพวกนี้ถูกขโมยและถูกปล้น
พวกเขาทุกคนแอบอยู่ในหลุมติดอยู่ที่นั่นและซ่อนอยู่ในคุก
พวกเขาตกเป็นของที่ปล้นมาได้โดยไม่มีใครมาช่วยกู้เขา
พวกเขาถูกริบไป โดยไม่มีใครพูดว่า “เอาคืนมาซะ”
จะมีใครในพวกเจ้าได้รับบทเรียนจากเรื่องที่เกิดขึ้นนี้
ใครจะสนใจและตั้งใจฟังในอนาคต
ใครมอบยาโคบไปให้กับผู้ริบ
หรือมอบอิสราเอลไปให้กับผู้ปล้น
ก็พระยาห์เวห์นี่แหละ
เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
คนของเราไม่ยอมเดินในทางของพระองค์
พวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งสอนของพระองค์
พระองค์ก็เลยเทความโกรธแค้นอันร้อนแรงของพระองค์ พร้อมกับสงครามอันดุเดือดเลือดพล่านลงบนเขา
มันทำให้เกิดไฟล้อมรอบเขา แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
มันเผาไหม้เขา แต่เขาก็ไม่ได้บทเรียนอะไรเลย