Лк Лукаша, раздзел Паводле Лукаша Святое Дабравесце, раздзел 22
Набліжалася ж сьвята праснакоў, называнае Пасха.Мц 26:2; Мк 14:1
І шукалі першасьвятары і кніжнікі, як забіць Яго, бо баяліся народу.
А шатан увайшоў у Юду, называнага Іскарыётам, аднаго з ліку Дванаццаці,Мц 26:14
і той, адыйшоўшы, гутарыў з першасьвятарамі і начальнікамі варты, як Яго выдаць ім.
І яны ўзрадаваліся, і дамовіліся даць яму грошы,
і ён абяцаў, і шукаў нагоды, каб выдаць Яго ім не пры натоўпе.
Прыйшоў жа дзень праснакоў, калі мусілі рэзаць пасхальнае [ягня].Дрз 16:1; Мц 26:17; Мк 14:12
І паслаў [Ісус] Пятра і Яна, сказаўшы: «Ідзіце, падрыхтуйце нам есьці Пасху».
Яны ж сказалі Яму: «Дзе хочаш, каб мы прыгатавалі?»
Ён жа сказаў ім: «Вось, пры ўваходзе вашым у горад, сустрэнецца вам чалавек, які нясе збан вады. Ідзіце за ім у дом, у які ён увойдзе,
і скажыце гаспадару дому: “Настаўнік гаворыць табе: ‘Дзе сьвятліца, у якой буду есьці Пасху з вучнямі Маімі?’ ”
І ён пакажа вам залю вялікую, засланую; там падрыхтуйце».
Пайшоўшы ж, яны знайшлі, як Ён сказаў ім, і падрыхтавалі Пасху.
І калі прыйшла гадзіна, Ён узьлёг, і дванаццаць апосталаў з Ім.Мц 26:20; Мк 14:18; Ян 13:12
І Ён сказаў ім: «Жаданьнем жадаю Я есьці з вамі гэтую Пасху перш, чым маю цярпець [пакуты].
Бо кажу вам, што ўжо ня буду есьці яе, пакуль ня споўніцца ў Валадарстве Божым».Дзеі 10:41
І, узяўшы келіх, падзякаваўшы, сказаў: «Вазьміце гэта і падзяліце паміж сабою,
бо кажу вам, што ня буду піць ад плоду вінаграднага, пакуль ня прыйдзе Валадарства Божае».
І, узяўшы хлеб, падзякаваўшы, паламаў і даў ім, кажучы: «Гэта ёсьць Цела Маё, Якое за вас даецца. Рабіце гэта на ўспамін пра Мяне».Мц 26:26; Мк 14:22; 1Кар 11:24
Гэтаксама і келіх [узяў] пасьля вячэры, кажучы: «Гэта келіх Новага Запавету ў Крыві Маёй, якая за вас праліваецца.
Але вось, рука таго, хто выдае Мяне, са Мною за сталом.Пс 41:10; Мц 26:22
І, сапраўды, Сын Чалавечы ідзе паводле таго, як вызначана, але гора таму чалавеку, які Яго выдае».Дзеі 2:23; Дзеі 4:28
І яны пачалі пытацца адзін у аднаго, хто гэта з іх меўся зрабіць гэта.
Узьнялася ж і спрэчка між імі, хто з іх лічыцца большым.
Ён жа сказаў ім: «Валадары народаў пануюць над імі, і тыя, што маюць над імі ўладу, дабрадзеямі называюцца.
Вы ж ня гэтак, але большы сярод вас станься як меншы, і правадыр — як служыцель.
Бо хто большы: той, які ўзьлягае за сталом, ці той, які паслугуе? Ці ня той, які ўзьлягае? А Я сярод вас, як той, які паслугуе.Флп 2:7
Вы ж тыя, хто застаецца са Мною ў спакусах Маіх,
і Я пераказваю вам Валадарства, як Мне пераказаў Айцец Мой,
каб вы елі і пілі за сталом Маім у Валадарстве Маім; і сядзелі на пасадах, судзячы дванаццаць каленаў Ізраіля».Мц 19:28; 1Кар 6:2; Адкр 3:21; Адкр 20:4
І сказаў Госпад: «Сымоне, Сымоне! Вось, шатан зажадаў прасейваць вас, як пшаніцу,1Пётр 5:8
а Я маліўся за цябе, каб не паменшала вера твая; і ты, некалі павярнуўшыся, умацуй братоў тваіх».Мц 16:18; Ян 17:15
Той жа адказаў Яму: «Госпадзе! З Табою я гатовы ісьці і ў вязьніцу, і на смерць!»
Ён жа сказаў: «Кажу табе, Пётар, не прапяе певень сёньня, як ты тройчы адрачэшся, што ведаеш Мяне».Мц 26:34; Мк 14:30; Ян 13:38
І сказаў ім: «Калі Я пасылаў вас бяз кайстры, і бяз торбы, і без абутку, ці мелі вы нейкую нястачу?» Яны адказалі: «Аніякай».Мц 10:9; Мк 6:8; Лк 9:3; Лк 10:4
Тады Ён сказаў ім: «Але цяпер, хто мае кайстру, няхай возьме таксама і торбу, і хто ня мае, няхай прадасьць адзеньне сваё і купіць меч.
Бо кажу вам, што мусіць зьдзейсьніцца на Мне ўсё гэта, што напісана: “І да беззаконьнікаў залічаны”. Бо ўсяму, што адносна Мяне, надыходзіць канец».Іс 53:12; Мк 15:28
Яны ж сказалі: «Госпадзе! Вось, тут два мячы!» А Ён сказаў ім: «Даволі!»
І, выйшаўшы, пайшоў, як звычайна, на гару Аліўную; а за Ім пайшлі і вучні Ягоныя.Мц 26:36; Мк 14:32; Ян 18:1
Прыйшоўшы ж на месца, Ён сказаў ім: «Маліцеся, каб не ўвайсьці ў спакусу».Мц 26:41; Мк 14:38
І Ён адыйшоў ад іх як кінуць камень, і, укленчыўшы, маліўся,
кажучы: «Ойча, калі хочаш, пранясі келіх гэты міма Мяне. Аднак не Мая воля, але Твая няхай станецца».
Зьявіўся ж Яму анёл з неба, умацоўваючы Яго.
І, будучы ў барацьбе сьмяротнай, пільней маліўся, а быў пот Ягоны, як кроплі крыві, што падалі на зямлю.
І, устаўшы ад малітвы, Ён прыйшоў да вучняў і знайшоў іх, што яны сьпяць ад смутку.
І сказаў ім: «Што вы сьпіцё? Устаньце, маліцеся, каб не ўвайсьці ў спакусу».
Яшчэ Ён гаварыў, аж вось натоўп, а наперадзе іх ішоў адзін з Дванаццаці, называны Юда, і ён наблізіўся да Ісуса, каб пасяброўску [пацалаваць] Яго.Мц 26:47; Мк 14:43; Ян 18:3
Ісус жа сказаў яму: «Юда! Пацалункам Сына Чалавечага выдаеш?»
А тыя, якія былі з Ім, бачачы, што мае стацца, сказалі Яму: «Госпадзе! Ці ня ўдарыць мячом?»
І адзін з іх ударыў слугу першасьвятара, і адсек яму правае вуха.
Адказваючы ж, Ісус сказаў: «Пакіньце гэта». І, дакрануўшыся да вуха ягонага, аздаравіў яго.
А першасьвятарам, і начальнікам варты сьвятыні, і старшыням, якія прыйшлі супраць Яго, сказаў Ісус: «Быццам на разбойніка выйшлі вы з мячамі і каламі.
Кожны дзень, калі быў Я з вамі ў сьвятыні, вы ня выцягнулі на Мяне руку, але гэта вашая гадзіна і ўлада цемры».
Схапіўшы Яго, яны павялі [Яго], і прыйшлі ў дом першасьвятара. А Пётар ішоў за Ім здалёк.Мц 26:57; Мк 14:53; Ян 18:24
Калі ж распалілі агонь сярод панадворку і паселі разам, сядзеў і Пётар сярод іх.
Убачыўшы ж яго, нейкая служка, якая сядзела ля сьвятла і прыглядалася да яго, сказала: «І гэты быў з Ім».
Ён жа адрокся ад Яго, кажучы: «Жанчына! Я ня ведаю Яго».
І неўзабаве іншы, убачыўшы яго, сказаў: «І ты з іх». А Пётар сказаў: «Чалавеча! Ня я гэта».
І, калі прайшло каля адной гадзіны, нехта іншы настойваў, кажучы: «Праўда, і гэты быў з Ім, бо ён — Галілеец».
А Пётар сказаў: «Чалавеча, ня ведаю, што ты гаворыш». І тады, калі ён яшчэ гаварыў, запяяў певень.
І павярнуўшыся, Госпад паглядзеў на Пятра, і ўзгадаў Пётар слова Госпада, як Ён сказаў яму: «Перш, чым прапяе певень, тройчы адрачэшся ад Мяне».Мц 26:34; Мк 14:30; Мк 14:72; Ян 13:38
І, выйшаўшы вон, Пётар горка заплакаў.
І мужчыны, якія трымалі Ісуса, зьдзекваліся з Яго, зьбіваючы.Мц 26:67; Мк 14:65
І, засланіўшы Яго, білі Яго па абліччы, і пыталіся ў Яго: «Прароч, хто ўдарыў Цябе?»
І шмат іншага, блюзьнячы, гаварылі на Яго.
І калі настаў дзень, сабраліся старшыні народу, першасьвятары і кніжнікі, і прывялі Яго ў свой сынэдрыён,Пс 2:2; Мц 27:2; Мк 15:1; Ян 18:28
кажучы: «Ці Ты — Хрыстос? Скажы нам». Ён жа сказаў ім: «Калі скажу вам, вы не паверыце.
Калі ж Я спытаюся, не адкажаце Мне і ня вызваліце.
Ад цяпер Сын Чалавечы сядзе праваруч моцы Божай».Пс 110:1; Дан 7:13; Мц 26:64; Мк 14:62; Ян 6:62
А ўсе сказалі: «Дык Ты — Сын Божы?» Ён жа прамовіў ім: «Вы кажаце, што Я».
Яны ж сказалі: «Якое яшчэ патрэбна нам сьведчаньне? Бо мы самі чулі з вуснаў Ягоных».