ปญจ ปัญญาจารย์, บทที่ ปัญญาจารย์, บทที่ 10
แมลงวันตายทำให้น้ำหอมกลิ่นเหม็นฉันใด
ความโง่เขลาเล็กน้อยก็บั่นทอนสติปัญญาและเกียรติฉันนั้น1 คร 3:18
ใจของคนฉลาดเอียงไปทางที่ถูกต้อง
ส่วนใจของคนโง่เอียงไปทางชั่วร้าย
พวกคนโง่แม้เดินไปตามถนน
ก็ขาดสำนึก
และทำให้ทุกคนเห็นว่าโง่ขนาดไหน
หากเจ้านายโกรธเคืองท่าน
อย่าเพิ่งทิ้งตำแหน่งไป
เพราะความสงบสยบความผิดร้ายแรงได้สดด 38:1
ข้าพเจ้าได้เห็นความชั่วร้ายอีกอย่างหนึ่งภายใต้ดวงอาทิตย์
เป็นความผิดที่เกิดขึ้นจากผู้ครอบครอง
คือให้คนโง่ได้ตำแหน่งสูง
ขณะที่คนร่ำรวยอยู่ในตำแหน่งต่ำต้อย
ข้าพเจ้าเห็นทาสนั่งบนหลังม้า
ขณะที่เจ้านายเดินเท้าไปเหมือนทาส
คนที่ขุดหลุมอาจจะตกลงไปในหลุม
คนที่รื้อกำแพงอาจจะถูกงูกัดสดด 7:15; สดด 57:6; สภษ 26:27
คนที่สกัดหินอาจได้รับบาดเจ็บเพราะหิน
คนที่เลื่อยซุงอาจได้รับอันตรายจากซุง
หากขวานทื่อ
และไม่ได้ลับให้คม
เวลาใช้ก็ต้องออกแรงมากขึ้น
แต่ความเชี่ยวชาญจะนำความสำเร็จมาให้
หมองูไม่ได้รับค่าจ้าง
ถ้าถูกงูกัดก่อนที่จะสะกดมันได้
ถ้อยคำจากปากของคนฉลาดนั้นน่าฟัง
แต่คนโง่ย่อยยับเพราะปากตัวเอง
พอเริ่มพูดก็แสดงความโง่
พูดจบก็ยิ่งบ้าเลวทราม
และคนโง่พูดพล่ามไม่รู้จบ
ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ใครบอกคนอื่นได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในภายหลังปญจ 8:7
การตรากตรำของคนโง่ทำให้ตนอ่อนล้า
พวกเขาไม่รู้จักทางเข้าเมือง
วิบัติแก่เจ้า แผ่นดินซึ่งกษัตริย์เป็นคนรับใช้10:16 หรือ เด็ก
และบรรดาเจ้านายกินเลี้ยงกันตั้งแต่เช้าอสย 3:4
พระพรเป็นของแผ่นดินซึ่งมีกษัตริย์ผู้สูงส่ง
และเจ้านายกินดื่มในเวลาเหมาะสม
เพื่อมีกำลังวังชา ไม่ใช่เพื่อเมามาย
หลังคาผุพังลงเพราะความเกียจคร้าน
เพราะงอมืองอเท้า บ้านก็รั่ว
งานเลี้ยงทำให้มีเสียงหัวเราะ
เหล้าองุ่นทำให้ชีวิตรื่นเริง
และเงินคือคำตอบของทุกสิ่ง
อย่าแช่งด่ากษัตริย์ แม้แต่ในความคิด
หรือแช่งด่าคนรวยอยู่ในห้องนอน
เพราะนกในท้องฟ้าอาจจะคาบถ้อยคำของท่านไป
และนกที่โบยบินอาจจะรายงานสิ่งที่ท่านพูดอพย 22:28