ปญจ ปัญญาจารย์, บทที่ ปัญญาจารย์, บทที่ 2
การตรากตรำก็อนิจจัง
ตลอดวันเวลาของพวกเขา งานก็เป็นความเจ็บปวดและความทุกข์ แม้ตอนกลางคืนใจก็ไม่สงบ นี่ก็อนิจจัง
ตลอดวันเวลาของพวกเขา งานก็เป็นความเจ็บปวดและความทุกข์ แม้ตอนกลางคืนใจก็ไม่สงบ นี่ก็อนิจจัง