ปฐม ปฐมกาล, บทที่ ปฐมกาล, บทที่ 37
ความฝันของโยเซฟ
ยาโคบอาศัยอยู่ในดินแดนที่พ่อของเขาเคยอยู่ คือดินแดนคานาอันปฐม 35:27; ปฐม 36:6; ฮบ 11:13
นี่คือเรื่องราวเชื้อสายของยาโคบ
เมื่อโยเซฟอายุสิบเจ็ดปี เขาไปเลี้ยงสัตว์กับพวกพี่ชาย คือบรรดาลูกของบิลฮาห์และลูกของศิลปาห์ ซึ่งเป็นภรรยาของพ่อ โยเซฟเอาความผิดของพี่ชายมาเล่าให้พ่อฟัง
อิสราเอลรักโยเซฟมากกว่าลูกชายคนอื่น เพราะโยเซฟเกิดตอนที่เขาอายุมากแล้ว เขาทำเสื้อคลุมอันงดงาม37:3 ความหมายของคำภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด เช่นเดียวกับข้อ 23 และ 32ให้โยเซฟ เมื่อพวกพี่ชายเห็นว่าพ่อรักโยเซฟมากกว่า จึงเกลียดโยเซฟและไม่พูดดีด้วยกจ 7:9
ครั้งหนึ่งโยเซฟฝัน และเมื่อเล่าความฝันให้พวกพี่ฟัง พวกเขาก็ยิ่งเกลียดโยเซฟมากขึ้น โยเซฟพูดว่า “มาฟังสิ่งที่ฉันฝันสิ พวกเรากำลังมัดฟ่อนข้าวกันในทุ่งนา ทันใดนั้นฟ่อนข้าวของฉันก็ตั้งตรง ขณะที่ฟ่อนข้าวของพวกพี่มาห้อมล้อม และคำนับฟ่อนข้าวของฉัน”
พวกพี่ชายจึงพูดว่า “เจ้าคิดจะปกครองพวกเราหรือ เจ้าจะปกครองพวกเราแน่หรือ” พวกเขาก็ยิ่งเกลียดโยเซฟมากขึ้นเพราะความฝันและสิ่งที่เขาพูด
ต่อมาโยเซฟก็ฝันอีก และเล่าให้พวกพี่ชายฟังว่า “ฟังสิ ฉันฝันอีกแล้ว และคราวนี้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ กับดาวสิบเอ็ดดวงน้อมคำนับฉัน”
เมื่อเขาเล่าให้พ่อกับพวกพี่ชายฟัง พ่อก็ตำหนิว่า “นี่เจ้าฝันอะไร แม่กับพ่อและพี่น้องของเจ้าจะกราบลงถึงดินต่อหน้าเจ้างั้นหรือ” พวกพี่ชายอิจฉาโยเซฟ แต่พ่อของเขาเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจดนล 7:28; ลก 2:19; ลก 2:51
พวกพี่ชายขายโยเซฟ
วันหนึ่งพวกพี่ของโยเซฟต้อนฝูงสัตว์ไปเลี้ยงใกล้เมืองเชเคม อิสราเอลเรียกโยเซฟมาสั่งว่า “เจ้าก็รู้แล้วว่าพวกพี่ชายเจ้าออกไปเลี้ยงสัตว์ใกล้เมืองเชเคม มาเถอะ เราจะส่งเจ้าไปหาพวกเขา”
เขาตอบว่า “ได้ขอรับ”
อิสราเอลจึงพูดกับโยเซฟว่า “จงไปดูว่าพวกพี่ของเจ้าและฝูงสัตว์เป็นอย่างไรบ้าง แล้วกลับมาบอกพ่อ” แล้วอิสราเอลก็ส่งเขาไปจากหุบเขาเฮโบรน
เมื่อโยเซฟมาถึงเมืองเชเคม 1 ซมอ 17:18; ปฐม 23:2ชายคนหนึ่งเห็นเขาเดินวนเวียนอยู่ในทุ่ง จึงถามว่า “เจ้ากำลังหาอะไร”
เขาตอบว่า “ฉันกำลังหาพวกพี่ชายของฉัน ท่านรู้ไหมว่าพวกเขาเลี้ยงสัตว์อยู่ที่ไหน”
ชายคนนั้นตอบว่า “พวกเขาไปจากที่นี่แล้ว ข้าได้ยินพวกเขาพูดกันว่า ‘ไปเมืองโดธานกันเถอะ’ ”
โยเซฟจึงตามพวกพี่ชายไป และพบพวกเขาใกล้โดธาน 2 พกษ 6:13เมื่อพวกเขาเห็นโยเซฟแต่ไกล จึงคบคิดกันจะฆ่าโยเซฟก่อนที่เขาจะมาถึง
พวกเขาพูดกันว่า “เจ้าคนช่างฝันมานั่นแล้ว! เร็วเข้า ให้เราฆ่ามัน และโยนมันทิ้งลงบ่อสักบ่อหนึ่ง แล้วบอกว่าสัตว์ดุร้ายขย้ำกิน จะได้เห็นกันว่าฝันของมันจะเป็นอย่างไร”มธ 21:38; สดด 41:7
เมื่อรูเบนได้ยินก็พยายามช่วยโยเซฟให้พ้นเงื้อมมือของพี่น้อง เขาพูดว่า “อย่าเอาชีวิตเขาเลย” ปฐม 42:22รูเบนพูดอีกว่า “อย่าให้ต้องหลั่งเลือดเลย โยนเขาลงไปในบ่อนี้ ทิ้งไว้ในถิ่นทุรกันดาร อย่าทำอะไรเขาเลย” รูเบนพูดเช่นนี้เพื่อจะช่วยโยเซฟและพากลับไปหาพ่อปฐม 42:22
เมื่อโยเซฟมาถึง พวกพี่ชายจึงกระชากเสื้อคลุมอันงดงามของเขาออก แล้วจับโยนลงไปในบ่อร้างซึ่งไม่มีน้ำศคย 9:11
ขณะที่นั่งลงกินอาหาร พวกเขาเงยหน้าขึ้น และเห็นกองคาราวานของคนอิชมาเอลมาจากกิเลอาด มีฝูงอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ยางไม้ มดยอบ และกำลังมุ่งหน้าไปอียิปต์ปฐม 31:21; ยรม 8:22; ยรม 22:6
ยูดาห์จึงพูดกับพี่น้องว่า “เราจะได้อะไร ถ้าเราฆ่าน้องแล้วกลบเกลื่อนเรื่องนี้ โยบ 16:18เราขายโยเซฟให้พวกอิชมาเอลกันเถอะ อย่าทำอะไรเขาเลย ถึงอย่างไรเขาก็เป็นน้องของเรา เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา” พวกพี่น้องก็เห็นด้วย
ดังนั้นเมื่อพวกพ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมา พวกพี่จึงดึงโยเซฟขึ้นจากบ่อ แล้วขายเขาเป็นเงิน 20 เชเขล37:28 นั่นคือ ประมาณ 230 กรัม ให้กับคนอิชมาเอล และเขาผู้ก็พาโยเซฟไปอียิปต์วนฉ 8:26; สดด 105:17
เมื่อรูเบนกลับมาที่บ่อน้ำแล้วไม่พบโยเซฟ เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน ปฐม 44:13; ลนต 10:6; กดว 14:6เขากลับมาหาน้องๆ และพูดว่า “เด็กนั้นไม่อยู่เสียแล้ว! พี่จะทำอย่างไรดี”
พวกเขาจึงฆ่าแพะแล้วเอาเสื้อคลุมของโยเซฟจุ่มเลือด พวกเขาเอาเสื้อคลุมตัวงามนั้นกลับไปให้พ่อ และบอกว่า “พวกเราพบเสื้อตัวนี้ ตรวจดูเถิดว่าใช่เสื้อคลุมของลูกชายพ่อหรือไม่”
ยาโคบจำเสื้อได้จึงพูดว่า “นี่เป็นเสื้อคลุมของลูกพ่อ! สัตว์ร้ายได้ขย้ำเขาเสียแล้ว โยเซฟคงถูกฉีกออกเป็นชิ้นแน่ๆ”ปฐม 44:28
แล้วยาโคบฉีกเสื้อผ้าของตน สวมผ้ากระสอบ และคร่ำครวญถึงลูกชายหลายวัน 1 ซมอ 4:12; 2 ซมอ 3:31; 1 พกษ 20:32ลูกชายหญิงทุกคนมาปลอบโยนเขา แต่เขาก็ไม่ฟังคำปลอบโยนและพูดว่า “อย่าเลย พ่อจะคร่ำครวญไปจนกว่าจะลงไปหาลูกของพ่อในแดนคนตาย” พ่อของโยเซฟก็ร้องไห้อาลัยถึงเขาปฐม 42:38
ในขณะเดียวกันนั้นที่อียิปต์ คนมีเดียน37:36 ฉบับเบญจบรรณของชาวสะมาเรีย ฉบับ LXX ฉบับวัลเกตและฉบับซีรีแอค (ดูข้อ 28) ฉบับมาโซเรติคว่า คนเมดานได้ขายโยเซฟให้กับโปทิฟาร์ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ซึ่งเป็นขุนนางคนหนึ่งของฟาโรห์ปฐม 39:1; สดด 105:17