ยก ยากอบ, บทที่ ยากอบ, บทที่ 4
จงยอมจำนนต่อพระเจ้า
อะไรคือต้นเหตุของการต่อสู้ และการทะเลาะวิวาทในพวกท่าน มันมาจากความปรารถนาซึ่งต่อสู้กันภายในจิตใจของพวกท่านไม่ใช่หรือ รม 7:23; กท 5:17ท่านอยากได้แต่ไม่ได้ ท่านจึงฆ่า ท่านโลภแต่ไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ก็วิวาทและต่อสู้กัน ท่านไม่มีเพราะไม่ได้ขอพระเจ้า เมื่อท่านขอก็ไม่ได้รับ เพราะท่านขอด้วยแรงจูงใจที่ผิด เพื่อจะใช้ปรนเปรอตนเองสภษ 1:28; อสย 1:15; 1 ยน 3:22
พวกคนไม่ซื่อสัตย์4:4 อ้างถึงความไม่ซื่อสัตย์ในพันธสัญญา ดู ฮชย.3:1 ท่านไม่รู้หรือว่าการเป็นมิตรกับโลกคือการเกลียดชังพระเจ้า คนที่เลือกเป็นมิตรกับโลก ก็เป็นศัตรูต่อพระเจ้า ยน 15:19; รม 8:7หรือท่านคิดว่าพระคัมภีร์กล่าวอย่างไร้เหตุผลว่า พระองค์หวงแหนจิตวิญญาณที่ให้อยู่ในเรา 4:5 หรือ ว่าวิญญาณที่พระองค์ให้อยู่ในเรานั้นอิจฉาอย่างรุนแรง หรือ พระวิญญาณที่พระเจ้าให้อยู่ในเราห่วงหาเราด้วยความอิจฉา ปฐม 6:5; ปฐม 8:21; กท 5:17แต่พระองค์ให้พระคุณแก่เรามากกว่านั้นอีก ด้วยเหตุนี้พระคัมภีร์จึงพูดว่า
“พระเจ้าต่อสู้คนหยิ่งจองหอง
แต่โปรดปรานคนถ่อมใจ”4:6 สภษ.3:34สภษ 3:34; ลก 14:11; 1 ปต 5:5
ดังนั้นท่านจงยอมจำนนต่อพระเจ้า ยืนหยัดต่อสู้กับมาร แล้วมันจะหนีไปจากท่าน จงเข้ามาใกล้พระเจ้า แล้วพระองค์จะมาอยู่ใกล้ท่าน คนบาปทั้งหลาย จงล้างมือให้สะอาด คนสองจิตสองใจ จงชำระใจให้บริสุทธิ์ 2 พศด 15:2; อสย 1:15จงเศร้าโศก เสียใจและคร่ำครวญ จงเปลี่ยนจากหัวเราะเป็นร้องไห้ จากยินดีเป็นเศร้าหมอง มธ 5:4จงถ่อมตนลงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์จะยกท่านขึ้น1 ปต 5:6
พี่น้องทั้งหลาย อย่าใส่ร้ายกัน ใครกล่าวร้ายหรือตัดสินพี่น้อง ก็กล่าวร้ายและตัดสินกฎบัญญัติ เมื่อท่านตัดสินกฎบัญญัติ ท่านก็ไม่ได้ปฏิบัติตามกฎบัญญัตินั้นแต่ตั้งตนเป็นผู้ตัดสิน มธ 7:1ผู้ตั้งกฎบัญญัติและผู้พิพากษามีเพียงผู้เดียว คือ พระองค์ผู้สามารถช่วยให้รอดและทำลายก็ได้ แต่ท่านคือใครเล่าที่จะตัดสินเพื่อนบ้านของตนรม 14:4
การอวดถึงพรุ่งนี้
จงฟัง พวกท่านที่พูดว่า “ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ เราจะไปเมืองนั้นเมืองนี้ จะอยู่ที่นั่นสักปี ค้าขายให้ได้กำไร” ลก 12:18ท่านยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ชีวิตของท่านจะเป็นอย่างไร ท่านเหมือนหมอกที่ปรากฏเพียงชั่วครู่ แล้วก็จางหายไป โยบ 7:7; สภษ 27:1แต่ท่านควรพูดว่า “ถ้าเป็นความประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า เราจะมีชีวิตอยู่ทำสิ่งนั้นสิ่งนี้” กจ 18:21; 1 คร 4:19; 1 คร 16:7อย่างที่เป็นอยู่นี้ พวกท่านคุยโวในแผนการอันเย่อหยิ่ง การโอ้อวดเช่นนี้ล้วนเป็นสิ่งชั่วร้าย ดังนั้นแล้ว ใครรู้ว่าสิ่งใดดีที่ควรทำแต่ไม่ทำก็บาปลก 12:47