มก มาระโก, บทที่ มาระโก, บทที่ 12
อุปมาเรื่องผู้เช่า
(มธ.21:33-46; ลก.20:9-19)
แล้วพระองค์พูดเป็นอุปมาว่า “ชายคนหนึ่งทำไร่องุ่น เขาล้อมรั้วรอบไร่ สกัดบ่อย่ำองุ่น และสร้างหอไว้เฝ้า จากนั้นให้คนทำไร่มาเช่า แล้วย้ายไปต่างแดน สดด 80:8; พพร 8:12; อสย 5:1; มธ 21:33เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว เขาส่งคนรับใช้ไปหาผู้เช่า เพื่อรับส่วนแบ่งผลผลิตจากไร่องุ่นจากพวกเขา แต่พวกผู้เช่าจับคนรับใช้นั้นทุบตี แล้วไล่เขากลับไปมือเปล่า มธ 5:12; มธ 23:34เขาจึงส่งคนรับใช้ไปอีกคน แต่ก็ถูกรุมฟาดหัวและทำให้อับอาย เจ้าของยังส่งคนไปอีก แต่ก็ถูกพวกเขาฆ่า เขาส่งไปอีกหลายคน บ้างก็ถูกทุบตี บ้างก็ถูกฆ่า
เขาเหลืออยู่คนเดียวที่จะส่งไป คือลูกชายที่เขารัก เขาส่งมาเป็นคนสุดท้าย และพูดว่า ‘พวกนั้นน่าจะเคารพยำเกรงลูกของเรา’
แต่พวกผู้เช่าพูดกันว่า ‘นี่ไงทายาท เราฆ่าเขากันเถอะ แล้วมรดกจะตกเป็นของเรา’ มธ 26:3พวกนั้นจึงจับเขาโยนออกนอกไร่องุ่นแล้วฆ่าทิ้งฮบ 13:12
แล้วเจ้าของไร่องุ่นจะทำอะไร เขาก็จะมาฆ่าพวกนั้นและให้คนอื่นเช่าไร่องุ่น พวกท่านไม่เคยอ่านพระคัมภีร์หรือที่ว่า
‘ศิลาซึ่งช่างก่อได้ทิ้งแล้ว
กลับกลายเป็นศิลามุมเอกมธ 21:42
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้กระทำการนี้
ซึ่งเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในสายตาของเรา’ 12:11 สดด.118:22,23 ”สดด 118:22
พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติและผู้อาวุโสหาทางจับกุมพระเยซู เพราะรู้ว่าพระองค์ใช้อุปมานี้ว่าพวกตน แต่ก็กลัวฝูงชนจึงละจากพระองค์ไป
ภาษีสำหรับซีซาร์
(มธ.22:15-22; ลก.20:20-26)
ต่อมาพวกเขาส่งฟาริสีบางคนกับกลุ่มสนับสนุนเฮโรดไปคอยจับผิดคำพูดของพระเยซู มธ 22:15; ลก 20:20พวกเขาพูดว่า “อาจารย์ เรารู้ว่าท่านเป็นคนซื่อตรง ไม่เอนเอียง เพราะท่านไม่เห็นแก่หน้าใคร แต่สอนทางของพระเจ้าตามความจริง ที่เราเสียภาษี12:14 ภาษีพิเศษเรียกเก็บจากประชาชนที่ไม่ใช่พลเมืองโรมันให้ซีซาร์นี้ถูกต้องหรือไม่ เราควรเสียภาษีหรือไม่ควรเสีย”
แต่พระเยซูรู้ทันอุบายของเขาจึงพูดว่า “มาจับผิดเราทำไม เอาเหรียญหนึ่งเดนาริอันมาให้เราดูซิ” พวกเขาก็ส่งเหรียญให้และพระองค์ถามว่า “บนเหรียญนี้สลักรูปและชื่อของใคร”
พวกเขาตอบว่า “ของซีซาร์”
พระเยซูจึงพูดว่า “ของซีซาร์ก็ให้ซีซาร์ ของพระเจ้าก็มอบให้พระเจ้า”
พวกเขาก็ทึ่งในพระองค์อย่างยิ่งมธ 22:21
เมื่อคู่สมรสฟื้นขึ้นจากความตาย
(มธ.22:23-33; ลก.20:27-38)
พวกสะดูสีที่พูดว่าไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตาย มาถามพระองค์ว่า ลก 20:27“อาจารย์ โมเสสเขียนสั่งพวกเราไว้ว่า ถ้าพี่ชายของใครตายไปและทิ้งภรรยาไว้โดยไม่มีลูก ให้น้องชายของเขาแต่งงานกับภรรยาม่ายนั้นเพื่อจะมีลูกสืบสกุลให้พี่ชาย ฉธบ 25:5; มธ 22:24; ลก 20:28คราวนี้มีพี่น้องเจ็ดคน พี่คนโตแต่งงานแล้วตายไปโดยไม่มีลูก คนที่สองจึงรับพี่สะใภ้มาเป็นภรรยา แต่ก็ตายไปโดยไม่มีลูก คนที่สามก็เช่นกัน จนถึงคนที่เจ็ด ทั้งหมดตายไปโดยไม่มีลูก ในที่สุดผู้หญิงนั้นก็ตายด้วย เมื่อทุกคนฟื้นขึ้นจากความตาย ผู้หญิงคนนี้จะเป็นภรรยาของใคร ในเมื่อทั้งเจ็ดคนนั้นแต่งงานกับเธอ”
พระเยซูตอบว่า “พวกท่านผิดเพราะไม่รู้พระคัมภีร์หรือฤทธิ์เดชของพระเจ้าใช่หรือไม่ เมื่อคนตายฟื้นขึ้นมาจะไม่มีการแต่งงานหรือยกให้เป็นสามีภรรยากัน แต่จะเป็นเหมือนทูตสวรรค์ ส่วนเรื่องคนตายฟื้นขึ้นนั้น ท่านยังไม่ได้อ่านหนังสือของโมเสสเรื่องพุ่มไม้ไฟลุกโชนหรือ ที่พระเจ้าพูดกับเขาว่า ‘เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’12:26 อพย.3:6 อพย 3:6; มธ 22:32; ลก 20:37พระองค์ไม่ใช่พระเจ้าของคนตาย แต่คือพระเจ้าของคนเป็น พวกท่านเข้าใจผิดไปมาก”
พระมหาบัญญัติ
(มธ.22:34-40)
ครูสอนกฎบัญญัติคนหนึ่งได้ฟังการถกกัน ก็เห็นว่าพระเยซูตอบได้ดี เขาถามว่า “ในพระบัญญัติทั้งหมด ข้อไหนสำคัญที่สุด”มธ 22:35; ลก 10:25
พระเยซูตอบว่า “ข้อที่สำคัญที่สุดคือ ‘อิสราเอล จงฟัง องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นหนึ่งเดียว12:29 หรือ องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเราองค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงผู้เดียว มธ 22:37; ลก 10:27จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่าน อย่างสุดใจ สุดจิต สุดความคิด และสุดกำลังของท่าน’12:30 ฉธบ.6:4,5 ฉธบ 6:4ข้อที่สองคือ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’12:31 ลนต.19:18 ไม่มีพระบัญญัติไหนยิ่งใหญ่กว่าสองข้อนี้”ลนต 19:18; มธ 5:43; ยก 2:8; รม 13:9; กท 5:14
คนนั้นพูดว่า “ท่านอาจารย์ตอบได้ดี ท่านพูดถูกต้องที่ว่าพระเจ้าเป็นหนึ่ง และไม่มีพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์ การรักพระองค์อย่างสุดใจ สุดความเข้าใจ และสุดกำลังของท่าน และการรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง ก็สำคัญยิ่งกว่าเครื่องเผาบูชาและเครื่องบูชาทั้งปวง”
เมื่อพระเยซูเห็นว่าเขาตอบด้วยปัญญา ก็พูดกับเขาว่า “ท่านอยู่ไม่ไกลจากอาณาจักรของพระเจ้า” ตั้งแต่นั้นมาไม่มีใครกล้าถามพระองค์อีก
พระเมสสิยาห์เป็นบุตรของใคร
(มธ.22:41–23:7; ลก.20:41-47)
ขณะที่พระเยซูสอนอยู่ในลานวิหาร พระองค์ถามว่า “เป็นไปได้อย่างไรที่พวกครูสอนกฎบัญญัติบอกว่า พระเมสสิยาห์เป็นบุตรดาวิด” มธ 22:41; ลก 20:41เมื่อกล่าวโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ ดาวิดเองประกาศว่า
“ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับองค์เจ้านายของข้าพเจ้าว่า
“จงนั่งที่ขวามือของเรา
จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของเจ้า
อยู่ใต้เท้าของเจ้า” ’ 12:36 สดด.110:1 สดด 110:1
ในเมื่อดาวิดเองเรียกพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป็นบุตรดาวิดได้อย่างไร”
ฝูงชนกลุ่มใหญ่ฟังพระองค์ด้วยความยินดี
คำเตือนเรื่องครูสอนกฎบัญญัติ
ขณะที่พระเยซูสอนก็พูดว่า “ให้ระมัดระวังพวกครูสอนกฎบัญญัติ เขาชอบสวมเสื้อคลุมยาวเดินไปมา ให้ผู้คนคำนับทักทายในตลาด ชอบนั่งที่สำคัญที่สุดในธรรมศาลา และชอบที่มีเกียรติในงานเลี้ยง มธ 23:6; ลก 11:43พวกเขาโกงเอาบ้านของหญิงม่าย แล้วแสร้งอธิษฐานยืดยาวให้คนเห็น พวกนี้จะถูกลงโทษหนักที่สุด”อสค 22:25; ลก 20:47
เงินถวายของหญิงม่าย
(ลก.21:1-4)
พระเยซูนั่งลงตรงข้ามที่ที่รับเงินถวาย มองดูคนเอาเงินมาใส่ในคลังของวิหาร คนรวยหลายคนโยนเงินใส่ไปจำนวนมาก ลก 21:1แต่หญิงม่ายยากจนคนหนึ่งมาและใส่เหรียญทองแดงเล็กๆ สองเหรียญ มีค่าแค่เศษสตางค์
พระเยซูเรียกพวกสาวกมาและพูดว่า “เราบอกความจริงว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ใส่เงินในคลังมากกว่าใครทั้งหมด เพราะพวกเขาทั้งหมดเอาเงินเหลือใช้มาให้ แต่หญิงม่ายคนนี้ทั้งที่ยากจนยังให้ทุกสิ่ง คือเงินเลี้ยงชีพทั้งหมดที่มี”