สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 17
กินขนมปังแห้งด้วยความสงบสุข
ดีกว่าบ้านที่เต็มไปด้วยงานเลี้ยงพร้อมด้วยการวิวาทสภษ 15:17
คนรับใช้ที่รอบคอบจะปกครองลูกไม่เอาถ่าน
และจะได้รับส่วนแบ่งมรดกดั่งคนในครอบครัว
เบ้าหลอมใช้ทดสอบเงิน และเตาถลุงทดสอบทอง
แต่พระยาห์เวห์ทดสอบจิตใจสภษ 27:21; ยรม 17:10
คนชั่วร้ายฟังริมฝีปากที่หลอกลวง
คนโกหกใส่ใจลิ้นที่ทำลายล้าง
ใครที่เยาะเย้ยคนจน ก็ดูหมิ่นพระผู้สร้างของพวกเขา
ใครที่ยินดีกับภัยพิบัติของคนอื่นจะไม่ลอยนวลสภษ 14:31
ลูกหลานเป็นมงกุฎของคนชรา
และพ่อแม่เป็นความภาคภูมิใจของลูกๆสดด 128:6; 2 ทธ 1:5
คำพูดไพเราะไม่เหมาะกับคนโง่ที่ไม่มีพระเจ้า
เลวร้ายกว่าการโกหกผู้นำเสียอีก!
สินบนเหมือนเครื่องรางสำหรับคนให้
พวกเขาคิดว่าหันไปทางไหนก็จะสำเร็จ
ใครที่ใช้ความรักก็ปกปิดความผิด
แต่คนที่ย้ำเรื่องเดิมๆ ก็ทำให้เพื่อนสนิทแตกแยกสภษ 10:12
ตักเตือนคนที่มีวิจารณญาณครั้งเดียว
ได้ผลกว่าเฆี่ยนหลังคนโง่ร้อยที
คนชั่วส่งเสริมการกบฏต่อพระเจ้า
ทูตแห่งความตายจะถูกส่งมาสู้กับพวกเขา
พบแม่หมีที่ถูกขโมยลูก
ยังดีกว่าพบคนโง่ที่หลงอยู่ในความโง่
ความชั่วจะไม่ออกจากบ้าน
ของคนที่ตอบแทนความดีด้วยความชั่วฉธบ 32:35; 1 ปต 3:9; รม 12:17; รม 12:19; 1 ธส 5:15
การเริ่มทะเลาะกันก็เหมือนพังเขื่อน
ดังนั้นจงหยุดโต้เถียงก่อนเขื่อนจะแตก
การปล่อยคนผิดและการลงโทษคนบริสุทธิ์
พระยาห์เวห์รังเกียจทั้งสองอย่างสภษ 24:24; อสย 5:23
ทำไมคนโง่ถึงมีเงินอยู่ในมือเพื่อซื้อปัญญา
ในเมื่อไม่สามารถจะเข้าใจได้
เพื่อนมีความรักให้กันทุกเวลา
และพี่น้องก็เกิดมาเพื่อช่วยกันในยามทุกข์ยากสภษ 18:24
คนไม่รู้จักคิดจับมือวางมัดจำ
และค้ำประกันให้เพื่อนบ้านสภษ 6:1; สภษ 11:15
ใครที่รักการทะเลาะวิวาทก็รักบาป
ใครที่สร้างประตูรั้วสูงๆ ก็หาเรื่องพินาศใส่ตัว
คนที่มีจิตใจคดโกงย่อมไม่เจริญ
คนที่ลิ้นตลบตะแลงจะตกที่นั่งลำบากสภษ 6:14
น่าเศร้าที่มีลูกเป็นคนโง่เขลา
พ่อแม่ของคนโง่ที่ไม่เชื่อพระเจ้าก็ไร้สุขสภษ 15:20
จิตใจที่เป็นสุขเป็นยาชั้นดี
แต่จิตใจที่ร้าวรานทำให้กระดูกแห้งสภษ 15:13
คนชั่วแอบรับสินบน
เพื่อบิดเบือนความยุติธรรมสภษ 21:14
คนที่มีวิจารณญาณมีปัญญาอยู่ใกล้ตัว
แต่คนโง่กวาดตาหาไปสุดโลกปญจ 2:14; ปญจ 8:1
ลูกชายที่โง่เขลาทำให้พ่อโศกเศร้า
และทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดขมขื่นสภษ 15:20
ถ้าการปรับโทษคนบริสุทธิ์นั้นไม่ดี
การโบยตีเจ้าหน้าที่ที่ซื่อสัตย์ย่อมไม่ถูกต้อง
คนที่มีความรู้ระวังคำพูด
และคนที่มีความเข้าใจก็ใจเย็นยก 1:19
แม้คนโง่ถ้าเงียบไว้ คนก็คิดว่าฉลาด
ถ้าเขายั้งปากก็นับว่ารู้จักคิด