Unsay among gituohan
Gidawat namo ang Kredo sa mga Apostoles isip pagpahayag sa among pagtuo, ug kini ang among gibarogan sa among pag-alagad:
Nagatoo ako sa Dios nga Amahan nga Makagagahum sa tanan,
Magbubuhat sa langit ug sa yuta;
Nagatoo ako kang Jesukristo
Iyang Bugtong Anak,
gipanamkon Siya sa lalang sa Espiritu Santo,
natawo gikan ni Maria nga Ulay,
nag-antus siya sugo ni Poncio Pilato,
gilansang sa krus, namatay ug gilubong,
miadto Siya sa mga nangamatay;
ug sa ikatulo ka adlaw nabanhaw Siya;
misaka Siya sa langit
ug nagalingkod sa tuo sa Dios nga Amahan nga Makagagahum sa tanan,
gikan didto mobalik Siya aron sa paghukom sa mga buhi ug sa mga minatay.
Nagatoo ako sa Espiritu Santo,
sa Santos ug Kinatibuk-an nga Simbahan,
sa panagambit sa mga Santos,
sa pagpasaylo sa sala,
sa Pagkabanhaw sa lawas
ug sa Kinabuhing walay Katapusan.
Amen.
Karon ang ubang mga tawo nga nagtawag sa ilang kaugalingon nga mga Kristiyano dili kanunay mituo sa sama sa among gituohan. Busa gipatin-aw namo dinhi kon giunsa namo pagsabot kini nga kredo.
Ang Trinidad
Nagatoo kami nga usa ra ang Dios, ug kini nga Dios anaa sa tulo ka Persona: ang Amahan, ang Anak ug ang Espiritu Santo.
Ang Trinidad sa daghang paagi usa ka dakong misteryo alang kanamo. Apan sa samang higayon, kini usa ka eksaktong katingbanan sa daghang kamatuoran sa Biblia bahin sa kinaiya sa among kahibulongan ug talagsaong Dios.
Ang Dios nga Amahan
Nagatoo kami sa Dios nga Amahan nga Makagagahum sa tanan,
Magbubuhat sa langit ug sa yuta.
Adunay usa ra ka matuod nga Dios — ang Dios nga gituohan sa mga Kristiyano. Ang mga dios sa ubang mga relihiyon mga limbong, mga diosdios, bakak nga mga dios. Ang Dios mao lamang ang matuod nga Dios, ug Siya adunay gahum sa pagmugna, sa paglaglag ug sa pagluwas.
aron mahibaloan sa tanang katawhan sa tibuok kalibotan nga ang Ginoo mao ang Dios ug wala nay lain.
Kay ikaw gamhanan, ug katingalahan ang imong mga buhat; ikaw lang ang Dios.
Busa karon, Ginoo nga among Dios, luwasa kami gikan sa kamot sa Asiria aron ang tanang gingharian dinhi sa kalibotan mahibalo nga ikaw lang Ginoo, nga Dios.”
kay adunay usa lamang ka Dios. Ug pakamatarungon niya ang mga Judio kon sila motuo kang Jesus, ug ingon man ang mga dili Judio kon motuo usab sila kang Jesus.
Nagtuo ka nga usa lang ang Dios. Maayo! Apan ang mga demonyo nagtuo usab ug nagkurog pa gani sa kahadlok sa Dios.
Usa ra ang Dios. Matuod kini sa mga adlaw sa Daang Tugon. Matuod kini sa mga adlaw sa Bag-ong Tugon. Matuod kini sa unang mga siglo sa Simbahan. Matuod kini hangtod karon.
Sa kalibotan karon, gawas sa Kristiyanismo, daghan pa ang ubang mga relihiyon — Hinduismo, Shintoismo, paganismo, itom nga salamangka, Islam, Judaismo, tanang matang sa tribal nga mga tinuohan, ug uban pa. Apan ang ilang mga dios mga diosdios lamang. Ang ubang mga tawo nagsimba sa mga demonyo. Ang uban nagpasidungog sa gimugna nga kalibotan. Ug ang uban nagsimba sa mga gimugna sa ilang kaugalingong imahinasyon. Giingon sa Biblia nga ang Kristiyanong Dios lamang ang tinuod nga Dios; ang Kristiyanong Dios lamang ang maghukom sa kalibotan; ug ang Kristiyanong Dios lamang ang adunay gahum sa pagluwas kanato.
Walay utlanan ang gahum sa Amahan, tungod kay Siya adunay kusog ug katakos sa paghimo sa tanan nga gusto Niya. Walay katapad ang Iyang gahum, tungod kay Siya lamang ang adunay maong gahum, ug usa ra ka Dios ang makagagahum sa tanan.
Nagatoo kami nga ang among Dios mao ang Magbubuhat sa langit ug sa yuta, nga ang Dios lamang ang nagmugna sa uniberso. Ug ang Dios lamang ang nagpadayon sa paghatag ug kinabuhi sa tanang butang nga anaa, nga nagapabarog sa kalibotan nga Iyang gibuhat.
Bisan tuod ang Amahan ang adunay nanguna nga papel sa paghimo ug pagpabarog sa langit ug sa yuta, makita nato sa Kasulatan nga ang tibuok Trinidad nakigbahin niini nga mga buhat. Ang Anak mao ang kasangkapan, o instrumento, nga pinaagi Kaniya gimugna sa Amahan ang kalibotan ug pinaagi Kaniya gipabarog Niya kini hangtod karon. Ang bahin sa Espiritu Santo sa paghimo gipahayag sa Kasulatan nga dili kaayo klaro.
Ang Pagbuhat sa Kalibotan
Sa sinugdan gimugna sa Dios ang kalangitan ug ang kalibotan. Ang kalibotan kaniadto walay porma ug hawan pa. Nalukop kini sa tubig ug gitabonan sa kangitngit. Ug ang Espiritu sa Dios1:2 Espiritu sa Dios: o gahom sa Dios; o hangin nga gikan sa Dios; o makusog nga hangin. naglihok-lihok diha ibabaw sa katubigan.
Ang mga pulong nga ang Espiritu sa Dios sa literal nagtumong sa Dios sa tanan Niyang mga Persona. Apan gikan sa atong panglantaw sa Bag-ong Tugon makita nato nga dinhi gipunting ang buhat sa usa ka Persona sa Trinidad — ang Espiritu Santo.
Jesukristo
Nagatoo kami kang Jesukristo Iyang Bugtong Anak, gipanamkon Siya sa lalang sa Espiritu Santo, natawo gikan ni Maria nga Ulay, nag-antus siya sugo ni Poncio Pilato, gilansang sa krus, namatay ug gilubong, miadto Siya sa mga nangamatay; ug sa ikatulo ka adlaw nabanhaw Siya; misaka Siya sa langit ug nagalingkod sa tuo sa Dios nga Amahan nga Makagagahum sa tanan, gikan didto mobalik Siya aron sa paghukom sa mga buhi ug sa mga minatay.
Ang Bag-ong Tugon nagasulti bahin kang Jesus isip Anak sa Dios, nga nagapunting sa Iyang dapit sa Trinidad. Nagasulti kini bahin sa pagka-Dios nga iya ni Jesus ug sa Iyang walay katapusang pagka-anak, nga anaa na sa wala pa Siya mianhi sa yuta. Si Jesus mao ang bugtong Anak sa Dios nga natawo gikan pa sa kahangtoran ug kanunay nga anaa.
Tungod niining gisulti ni Jesus misamot ang tinguha sa kadagkoan sa mga Judio nga patyon siya, tungod kay dili lang nga gilapas niya ang kasugoan mahitungod sa Adlaw nga Igpapahulay, kondili miingon pa siya nga ang Dios mao gayod ang iyang Amahan, nga nagkahulogan nga gipakasama niya ang iyang kaugalingon sa Dios.
Si Jesus usab usa ka bug-os nga tawo: gipanamkon Siya sa lalang sa Espiritu Santo ug natawo gikan ni Maria nga Ulay. Sama sa tanang tawo human kang Adan ug Eva, nagsugod ang Iyang kinabuhi sa tiyan sa Iyang inahan; ang pagmabdos ni Maria nagpadayon sa natural nga paagi ug natapos, sa tukmang panahon, sa pagkatawo ni Jesus, ug kini nga hitabo bug-os usab nga natural. Tungod niini nagduha-duha pa gani ang iyang pamanhonon nga si Jose kon matinud-anon ba siya, apan gipakita sa Dios kaniya ang kamatuoran sa damgo. Busa makita nato nga ang bata nga si Jesus mianhi sa kalibotan sa samang paagi nga natawo ang ordinaryong mga bata.
Makita nato sa Kasulatan nga si Jesus nag-antus sugo ni Poncio Pilato, gilansang sa krus, namatay ug gilubong. Kini mga hitabo nga mabuhi lamang ni Jesus tungod kay tinuod Siyang tawo.
Samtang nagakamatay, nagasulti si Jesus bahin sa Iyang “kalag” o “espiritu”:
Ang Pagkamatay ni Jesus
(Mat. 27:45-56; Mar. 15:33-41; Juan 19:28-30)
Unya misinggit si Jesus, “Amahan, itugyan ko kanimo ang akong espiritu!”23:46 Sal. 31:5 Human niadto nabugto ang iyang gininhawa.
Samtang nagakamatay sa krus, nahibalo si Jesus nga bisan ang Iyang lawas ibutang sa lubnganan, ang Iyang espiritu isip tawo (kana, ang Iyang kalag) moadto sa Dios nga Amahan.
Makita usab nato sa Kasulatan nga ang kamatayon ni Kristo nagabayad sa sala, tungod kay si Kristo nahimong halad puli kanato. Gikuha ni Jesus ngadto Kaniya ang pagkasad-an sa atong sala ug gidala ang silot niini. Kon motuo kita kang Kristo, ang nahimo sa Iyang kamatayon magamit kanato, ug madawat nato ang pagpasaylo sa mga sala ug ang kalinaw uban sa Dios.
Pinaagi sa Iyang pagkabanhaw gipildi ni Jesus ang kamatayon, ug sukad karon wala nay gahum ang kamatayon sa Iyang katawhan. Oo, mamatay kita sa lawas, apan ang atong mga kalag dili mamatay ug dili makasinati sa kasakit sa kamatayon. Dugang pa, ang pagkabanhaw ni Jesus nagpasabot nga usa ka adlaw ang Dios mohatag usab kanato ug mga lawas nga nabanhaw — sama sa anaa karon kang Jesus — nga dili na ubos sa kamatayon.
Si Jesus mao ang sentro sa atong pagtuo. Siya ang Ginoo sa uniberso, ang sentro nga naglibot ang tibuok kasaysayan sa katawhan. Siya ang atong Dios, atong Labawng Pari, atong Hari. Ug ang atong kaluwasan anaa sa pagkaila Kaniya, paghigugma Kaniya ug pagpangita sa kinabuhi diha sa panag-usa uban Kaniya.
Ang Espiritu Santo
Nagatoo ako sa Espiritu Santo.
Sukad sa ikaupat nga siglo, hapit wala na gayod pagduhaduhai ang pagka-Dios sa Espiritu Santo. Klaro kining gipahayag sa Kasulatan ug kanunay kining gihuptan sa simbahan. Bisan sa unang mga siglo sa Kristiyanismo talagsa ra kaayo nga gikuwestiyon ang pagka-Dios sa Espiritu Santo, ug kadto lamang nga nagpilit nga ang Dios usa ka Persona.
Adunay mga tudling sa Kasulatan diin ang Espiritu Santo tin-aw nga gitawag nga “Dios”:
Ug nangutana si Pedro, “Ananias, nganong nagpadaog ka kang Satanas? Namakak ka sa Espiritu Santo tungod kay ang ubang kuwarta nga halin sa imong yuta gitagoan nimo! Dili ba nga sa wala pa nimo mabaligya ang imong yuta ikaw ang tag-iya niana? Ug sa nabaligya mo na kana dili ba anaa usab kanimo ang pagbuot kon unsaon nimo ang kuwarta? Nganong naghuna-huna ka pa gayod sa paghimo niini? Dili lamang tawo ang imong gibakakan kondili labi na gayod ang Dios.”
Kon nagasimba kita sa Dios, giila ug gipahayag nato ang pagka-Dios sa Espiritu Santo. Nagayukbo kita sa Iyang atubangan ug matinud-anong nag-alagad Kaniya. Nag-ampo kita Kaniya, nagadayeg Kaniya sa mga awit ug nagapunting sa Iyang pag-alagad kanato pinaagi sa mga sakramento ug sa espirituhanong mga gasa.
Ang Espiritu Santo direkta ug personal nga anaa sa tibuok nga binuhat. Pinaagi sa Iyang Espiritu ang Dios nagapabilin uban kanato ug nagapuyo diha kanato. Pinaagi sa gahum sa Espiritu ang Dios nagamugna, nagapabarog sa mga butang, nagahimo ug mga milagro, ug uban pa.
Ang Simbahan
Kon madungog sa mga tawo ang pulong nga “simbahan”, kadaghanan nila mahanduraw ang usa ka bilding diin magtapok ang mga Kristiyano alang sa pagsimba. Mahimo kining dako ug bahandi ang dekorasyon nga katedral. Mahimo kining gamay ug yano nga kapilya o bisan kanhing bodega. Ang balay sa usa ka tawo, usa ka payag, o bisan langub diin magtapok ang mga magtutuo mahimong magsilbing simbahan. Apan sa Biblia ang “simbahan” nagpasabot una sa tanan sa katawhan sa Dios, ang balaang katilingban sa mga nagapahayag sa pagtuo sa Amahan, sa Anak ug sa Espiritu Santo.
Nagatoo kami… sa Santos ug Kinatibuk-an nga Simbahan
Sa atong panahon daghang Kristiyano ang wala makakita ug panginahanglan sa Simbahan. Ang mga sinserong magtutuo kanunay maghunahuna nga ang simbahan isip organisasyon usa ka bug-os nga imbento sa tawo nga makababag lamang sa kaugalingong relasyon sa tawo sa Dios. Apan ang pagtulon-an sa Biblia mao nga ang Simbahan mao ang Gingharian sa Dios dinhi sa yuta, ang katiponan sa Iyang katawhan ug ang pangunang paagi nga pinaagi niini gihatagan Niya ug grasya kadtong matinud-anon Kaniya. Sumala sa Kasulatan, ang Simbahan adunay hinungdanong papel sa pagsugod ug pagpabilin sa atong relasyon sa Dios.
Ug tungod niini tawgon ka nako nga Pedro16:18 Pedro: ang buot ipasabot, “bato”., ug dinhi niining bato tukoron ko ang akong iglesia ug bisan ang gahom sa kamatayon dili makapildi niini.
Tungod kay ang simbahan adunay sinugdanan sa Daang Tugon, dili kini bag-ong institusyon. Kini mao ang samang katawhan sa pakigsaad. Ang Dios kanunay adunay Iyang kaugalingong katawhan, nga gitawag sa lain-laing mga ngalan sa kasaysayan. Ang importante mao nga ang Simbahan kanunay bahin sa laraw sa Dios alang sa kalibotan.
Kon atong tan-awon kon giunsa pagtubo ang Simbahan gikan sa Daang Tugon ngadto sa Lawas ni Kristo sa Bag-ong Tugon, klaro kanato nga ang Dios mao ang nagapabarog niini. Anaa ang Simbahan tungod kay gusto kini sa Dios, ug tungod kay nag-alagad kini sa katuyoan sa Dios. Dili kini imbento sa tawo ug dili paglayo gikan sa Biblia. Ang Simbahan mao ang pangasaw-onon ni Kristo ug ang Lawas ni Kristo; gihigugma kini sa Dios ug gibulag aron mag-alagad Kaniya ug alang sa Iyang himaya.
Ang kinabuhi sa simbahan karon sa daghang paagi lahi sa kinabuhi sa unang mga magtutuo ug sa mga magtutuo sa panahon nga gisulat ang Kredo sa mga Apostoles. Apan ang kinaiyahan sa simbahan wala mausab. Gihiusa gihapon niini ang katawhan sa pakigsaad sa Dios. Sama kaniadto, kini ang sudlanan nga gipili sa Dios aron dad-on ang Maayong Balita sa kalibotan ug usbon ang kalibotan ngadto sa Gingharian sa Dios dinhi sa yuta. Kita, ang Simbahan, balaan alang sa Ginoo. Kita ang Iyang Gingharian. Kita ang Iyang katawhan. Diha Kaniya usa kita sa usag usa. Ug pinaagi kanato ang Ginoo Mismo nagabuhat.
Kaluwasan
Gihigugma namo ang among dakong Dios — ang Amahan, ang Anak ug ang Espiritu Santo. Gipabilhan namo ang Simbahan nga Iyang gimugna. Apan ang among labing dakong kalipay mao ang Maayong Balita nga kami adunay saad sa kaluwasan. Nalipay kami nga masaligan namo nga gihigugma kami sa Dios, nga gipasayloan Niya ang among mga sala ug nag-andam ug katingalahang kaugmaon alang kanamo, dinhi sa kalibotan ug sa kalibotan nga umaabot.
Nagatoo ako… sa pagpasaylo sa sala
Ang mga Kristiyano nga nagatoo sa kamatuoran sa Biblia nagaila nga usa sa mga panguna nga problema nga kinahanglan masulbad sa kamatayon ni Jesus mao ang problema sa sala. Gibulag kita sa sala gikan sa mga panalangin sa Dios ug nagdala kini sa tunglo sa Dios kanato. Ug dili nato masulbad kini nga problema sa atong kaugalingon. Kon nagasulti kita bahin sa problema sa sala, ang gipasabot namo mao nga ang sala nagdala sa atong kondenasyon. Ug kon wala kita kang Kristo, wala kitay paagi sa pagkawala sa sala o sa mga sangputanan niini.
Si bisan kinsa nga nagpakasala naglapas sa mga sugo sa Dios, kay ang sala mao ang pagkamalapason sa mga sugo sa Dios.
Gibutang sa sala ang katawhan ilalom sa tunglo sa Dios, giguba ang atong panag-ambit uban sa Dios ug gihimo nga imposible alang kanato ang pagpakigdait Kaniya sa atong kaugalingon. Gihukman kita niini sa walay katapusang kondenasyon, ug ang Dios lamang, sa Iyang kaluoy, nakahukom sa pagpadala kanato ug Manunubos.
Tinuod kaayong grabe ang problema sa sala. Ang tibuok katawhan nahukman sa kondenasyon ug kalaglagan. Dili kita makaluwas sa atong kaugalingon. Nahukman kita sa pagdala sa silot sa Dios hangtod sa kahangtoran. Dili kita makabawi sa Iyang kaayo o makatabon sa atong sala sa bisan unsang paagi. Kon wala ang maluluy-ong pagpasaylo sa Dios, wala kitay paglaum sa kaluwasan.
Kay tungod sa grasya sa Dios naluwas kamo pinaagi sa inyong pagtuo kang Jesu-Cristo. Kini gasa gikan sa Dios ug dili pinasikad sa inyong mga binuhatan, busa wala gayoy makapasigarbo.
Gihigugma kita sa Amahan sama sa paghigugma ni Jesus kanato. Ang laraw sa atong kaluwasan dili iya ni Jesus kondili sa Amahan. Ang Amahan ang nagpadala sa Anak aron mamatay alang kanato. Sa hilabihan nga gugma sa Amahan kanato, tungod sa atong kaluwasan, kinabubut-on Niyang gipili nga ihalad ang Iyang Anak.
Kay gihigugma gayod sa Dios ang kalibotan, mao nga gihatag niya ang iyang bugtong Anak, aron nga si bisan kinsa nga motuo kaniya dili malaglag kondili makaangkon hinuon ug kinabuhi nga walay kataposan.
Klarong gitudlo sa Kasulatan nga wala magpasaylo ang Dios sa mga sala sa matag tawo. Ang uban nakadawat ug pagpasaylo, ang uban wala. Ngano man? Gikan sa atong panglantaw isip tawo, ang rason mao nga ang pagpasaylo kasagaran adunay bahin sa personal nga responsibilidad. Sa kinatibuk-ang pagsulti, ang mga tawo nga nagatuman sa responsibilidad nga gibutang kanila makadawat ug pagpasaylo; kadtong naglikay niini nga responsibilidad walay pagpasaylo.
Apan kon isulti nato sa Dios ang atong mga sala, kasaligan siya nga mopasaylo kanato sa atong mga sala ug sa paghinlo kanato sa tanan natong mga kalapasan tungod kay matarong siya.
Nagatoo kami… sa Pagkabanhaw sa lawas
Makita usab nato nga klarong gitudlo sa Kasulatan nga sa Ikaduhang Pag-anhi ni Kristo dili lamang ang atong mga kalag kondili ang atong mga lawas usab pagahimayaon.
Mamatay ang atong lawas tungod sa sala; ang pisikal nga kamatayon mao ang silot sa pagsupak sa balaod ug sa pagkapukan sa tawo. Apan ang Maayong Balita nagapahayag sa pagkabuhi pag-usab sa atong lawas. Giingon niini nga si Jesus mianhi aron tubson ang tibuok tawo — ang kalag ug ang lawas. Ug kini nga pagkabanhaw puno sa himaya. Kini ang hinungdan sa atong dakong kalipay ug kadaogan. Uban sa pagkabanhaw sa atong mga lawas mahimo na gayod natong ipahayag ang katapusang kadaogan batok sa kamatayon. Sa katapusan mapanunod na nato ang tanang panalangin nga giandam sa Dios alang kanato sa bag-ong langit ug bag-ong yuta. Ug sa katapusan makita na nato sa atong kaugalingong mga mata ang kadaogan ni Jesukristo.
Nagatoo kami… sa Kinabuhing walay Katapusan.
Sa usa ka bahin, ang kinabuhing walay katapusan nagasugod alang kanato sa higayon nga matawo kita pag-usab. Ang atong espiritu mabuhi ug dili gayod mamatay. Sa laing bahin, ang kinabuhing walay katapusan dili magsugod sa bug-os hangtod nga ang atong lawas mabuhi usab sa pagkabanhaw.
Kay mao kini ang kabubut-on sa akong Amahan: nga ang tanan nga nag-ila ug nagtuo kanako nga Anak makaangkon sa kinabuhi nga walay kataposan, ug banhawon ko sila sa kataposan nga adlaw.”
Sa usa ka diwa husto ang pag-ingon nga ang kinabuhing walay katapusan alang sa atong kalag nagasugod niini nga kinabuhi, sa higayon nga matawo kita pag-usab. Apan dili nato makuha ang bug-os nga kinabuhi hangtod nga banhawon ang atong mga lawas sa Adlaw sa Paghukom. Unya pa lamang mabuhi ang tibuok natong binuhat atubangan sa Dios. Hangtod niana adunay kita nga pagtilaw lamang sa kinabuhing walay katapusan, salamat sa pagtubos sa atong mga kalag. Busa sa dihang hatagan na usab ug bag-ong kinabuhi ang atong mga lawas, didto pa lamang kita mabuhi sumala sa gilaraw sa Dios sukad sa sinugdanan.