สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 18
คนที่ไม่เป็นมิตรทำตามอำเภอใจ
ต่อต้านหลักปฏิบัติที่ดีทุกอย่าง ก็ทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท
คนโง่ไม่ชอบฟังคำชี้แนะ
แต่ชอบคุยฟุ้งเรื่องของตน
การดูหมิ่นมากับความชั่ว
และความอัปยศก็มากับคำตำหนิ
คำพูดจากปากเป็นน้ำลึก
แต่น้ำพุแห่งปัญญาเป็นกระแสน้ำเชี่ยวสภษ 20:5
การเข้าข้างคนชั่วเป็นเรื่องไม่ดี
การไม่ให้ความยุติธรรมกับผู้บริสุทธิ์ก็เช่นกันลนต 19:15; ฉธบ 1:17; สภษ 24:23
ริมฝีปากของคนโง่นำไปสู่การวิวาท
ปากของเขาเชิญชวนการทุบตี
ปากของคนโง่ทำให้ตนเองพินาศ
ริมฝีปากของเขาเป็นกับดักชีวิตตนเองสภษ 10:14; สภษ 12:13
คำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะ
ลงไปยังส่วนลึกที่สุดของร่างกาย
คนชอบอู้งานของตน
เป็นพี่น้องกับคนที่ชอบทำลาย
นามของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการมั่นคง
คนชอบธรรมวิ่งไปหลบและปลอดภัยสดด 20:1; สภษ 14:26
ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา
คิดว่ามันเป็นกำแพงสูงเกินจะปีนได้สภษ 10:15
ก่อนการล่มสลาย ใจก็เย่อหยิ่ง
แต่ความถ่อมใจมาก่อนเกียรติยศสภษ 16:18
ตอบก่อนฟัง
นั่นก็โง่เขลาและน่าอับอาย
กำลังใจทำให้ทนต่อความเจ็บป่วยได้
แต่ใจที่แหลกสลาย ใครจะทนได้
ใจของคนที่มีวิจารณญาณแสวงหาความรู้
เพราะหูของคนมีปัญญาเสาะหามัน
ของกำนัลเปิดช่องทางแก่ผู้ให้
และนำเขามาอยู่ต่อหน้าคนใหญ่คนโตสภษ 17:8; มธ 2:11
ในคดีความ คนที่พูดก่อนดูเหมือนเป็นฝ่ายถูก
จนกว่าจะมีคนออกมาถามค้าน
การจับฉลากยุติข้อโต้แย้ง
และแยกคู่พิพาทออกจากกัน
พี่น้องที่ผิดใจไกล่เกลี่ยยากกว่าการยึดเมืองปราการ
ความขัดแย้งขวางไว้เหมือนสลักปิดประตูป้อม
คนเราท้องอิ่มก็ด้วยผลของปาก
อิ่มใจด้วยผลผลิตของริมฝีปากสภษ 14:14; อสย 3:10
ลิ้นมีอำนาจชี้เป็นชี้ตาย
และคนที่ชอบพูด ก็จะได้กินผลของมันสภษ 13:3; ยก 3:8
ผู้ที่พบภรรยาก็พบของดี
และได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์สภษ 19:14
คนยากจนขอความเมตตา
แต่คนร่ำรวยตอบอย่างหยาบคาย
คนที่มีเพื่อนเชื่อถือไม่ได้ก็พินาศ
แต่ก็มีเพื่อนที่เหนียวแน่นยิ่งกว่าพี่น้องสภษ 17:17