สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 7
คำเตือนเรื่องหญิงแพศยา
ลูกเอ๋ย จงปฏิบัติตามคำของเรา
จงเก็บสะสมคำสั่งของเราไว้กับตัว
จงทำตามคำสั่งของเรา และเจ้าจะมีชีวิตอยู่
จงรักษาคำสอนของเราไว้ดั่งแก้วตาลนต 18:5
จงพันมันไว้รอบนิ้วเป็นเครื่องเตือนใจ
และจงจารึกมันไว้ในดวงใจฉธบ 6:8
จงพูดกับปัญญาว่า “เธอเป็นพี่สาวของฉัน”
จงเรียกความเข้าใจว่า “ญาติของฉัน”
สิ่งเหล่านี้จะคุ้มกันเจ้าจากหญิงแพศยา
จากคำเย้ายวนของหญิงเสเพลสภษ 6:24
เพราะที่หน้าต่างบ้านของเรา
เรามองลอดโครงตาข่ายลงไป
เรามองไปในหมู่คนอ่อนต่อโลก
เราสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่ง
ที่ไม่รู้จักคิด
เขาเดินไปตามถนนใกล้หัวมุมบ้านของเธอ
เดินไปตามทางบ้านของเธอ
ในเวลาพลบค่ำ ใกล้หมดวัน
เมื่อราตรีย่างเข้ามา
มีหญิงคนหนึ่งออกมาพบเขา
แต่งตัวเหมือนโสเภณีและมีเจตนาเจ้าเล่ห์
(เธอหัวรั้นและไร้ยางอาย
เท้าไม่เคยอยู่ติดบ้าน
เดี๋ยวอยู่ที่ถนน เดี๋ยวอยู่ที่ลานเมือง
ซุ่มดักอยู่ทุกมุมถนน)
เธอโผกอดเขาและจูบเขา
และพูดหน้าไม่อายว่า
“วันนี้ฉันได้แก้บนหลายเรื่องแล้ว
และฉันมีอาหารจากเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพอยู่ที่บ้าน
ฉันจึงออกมาพบเธอ
ฉันตามหาเธอและก็พบเธอแล้ว
ฉันปูเตียงไว้
ด้วยผ้าลินินสีสวยจากอียิปต์
ฉันพรมที่นอนให้หอมด้วยมดยอบ
กฤษณาและอบเชย
มาสิ มาดื่มด่ำความรักกันจนถึงรุ่งเช้า
เรามาสำราญกับความรักกัน
สามีของฉันไม่อยู่บ้าน
เขาเดินทางไปไกล
เขาเอาเงินไปเต็มกระเป๋า
กว่าจะกลับมาก็วันพระจันทร์เต็มดวง”
เธอทำให้เขาหลงด้วยคำออดอ้อน
ยั่วยวนเขาด้วยคำหวานหู
เขาก็เดินตามเธอไปทันที
เหมือนวัวตัวผู้เดินเข้าโรงฆ่าสัตว์
เหมือนกวาง7:22 ฉบับภาษาซีรีแอค (ดูฉบับ LXX) ว่า คนโง่ก้าวไปติดกับ7:22 ความหมายของบรรทัดนี้ในภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด
จนกระทั่งลูกธนูแทงลึกถึงตับ
เหมือนนกที่พุ่งเข้าหากับดัก
ไม่รู้ว่าจะต้องตายสภษ 1:17
ลูกเอ๋ย บัดนี้จงฟังเราเถิด
จงตั้งใจฟังสิ่งที่เราจะพูด
อย่าปล่อยใจไปตามทางของเธอ
อย่าหลงไปตามทางนั้นโยบ 31:9
มีเหยื่อที่เธอฟาดฟันมากมาย
คนยิ่งใหญ่ก็ตายเพราะเธอ
บ้านของเธอเป็นทางหลวงไปสู่หลุมศพ
นำไปสู่ห้องแห่งความตายสภษ 5:5