Rdz Rodzaju, rozdział Księga Rodzaju, rozdział 17
Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, PAN ukazał się Abramowi i powiedział do niego: Ja jestem Bogiem Wszechmogącym. Chodź przed moim obliczem i bądź doskonały.Rdz 12:7; Rdz 24:40; Rdz 48:15
A zawrę moje przymierze między mną a tobą i rozmnożę cię bardzo obficie.Rdz 12:2
Wtedy Abram upadł na twarz, a Bóg powiedział do niego:
Oto ja ustanawiam moje przymierze z tobą i będziesz ojcem wielu narodów.Rz 4:17
Nie będziesz już się nazywał Abram, ale twoje imię będzie Abraham, bo ustanowiłem cię ojcem wielu narodów.Iz 51:2
Uczynię cię niezmiernie płodnym i od ciebie wywiodę narody, i od ciebie będą pochodzić królowie.Mt 1:6
I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie.Rdz 15:18; 2Krl 13:23; Kpł 26:12
Dam tobie i twemu potomstwu po tobie ziemię, w której teraz przebywasz, całą ziemię Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem.
Potem Bóg powiedział Abrahamowi: Ty zaś zachowuj moje przymierze, ty i twoje potomstwo po tobie przez wszystkie pokolenia.Dz 7:8
A takie jest moje przymierze, które będziecie zachowywać, między mną a wami i między twoim potomstwem po tobie: Każdy mężczyzna wśród was ma być obrzezany.Kpł 12:3; Łk 2:21; J 7:22
Obrzezacie więc ciało waszego napletka; to będzie znakiem przymierza między mną a wami.
Każdy syn wśród was w ósmym dniu życia będzie obrzezany, każdy mężczyzna przez wszystkie pokolenia, tak narodzony w domu, jak i nabyty za pieniądze od jakiegokolwiek cudzoziemca, który nie pochodzi z twego potomstwa.
Urodzony w twoim domu i nabyty za twoje pieniądze musi być obrzezany. A moje przymierze będzie na waszym ciele jako wieczne przymierze.
A nieobrzezany mężczyzna, któremu nie obrzezano ciała jego napletka, ta dusza będzie wykluczona ze swego ludu, bo złamała moje przymierze.
Potem Bóg powiedział do Abrahama: Twojej żony Saraj nie będziesz już nazywał imieniem Saraj, ale jej imię będzie Sara.
I będę jej błogosławił, i dam ci z niej syna. Będę jej błogosławił i będzie matką narodów, i od niej będą pochodzić królowie narodów.Ga 4:23; Iz 51:2; Mt 1:6
Wtedy Abraham upadł na twarz i roześmiał się, i mówił w swoim sercu: Czy stuletniemu człowiekowi urodzi się syn? I czy Sara w wieku dziewięćdziesięciu lat urodzi?Rdz 18:12; Łk 1:18
I Abraham powiedział do Boga: Oby tylko Izmael żył przed twoim obliczem!
A Bóg powiedział: Naprawdę, twoja żona Sara urodzi ci syna i nadasz mu imię Izaak. I utwierdzę moje przymierze z nim jako wieczne przymierze i z jego potomstwem po nim.Rdz 18:10; Rdz 21:1; Łk 1:55
Co do Izmaela też cię wysłuchałem. Oto błogosławiłem mu i uczynię go płodnym, i rozmnożę go bardzo obficie. Spłodzi on dwunastu książąt i uczynię go wielkim narodem.Rdz 25:13
Ale moje przymierze utwierdzę z Izaakiem, którego Sara urodzi ci za rok o tej porze.Rz 9:9
Gdy skończył z nim rozmowę, Bóg wzniósł się nad Abrahama.
Wtedy Abraham wziął swego syna Izmaela, wszystkich urodzonych w swym domu oraz wszystkich nabytych za pieniądze, wszystkich mężczyzn wśród domowników Abrahama, i obrzezał ciała ich napletków tego samego dnia, jak Bóg mu mówił.
Abraham miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, gdy obrzezano ciało jego napletka.
A jego syn Izmael miał trzynaście lat, gdy obrzezano ciało jego napletka.
Tego samego dnia obrzezano Abrahama i jego syna Izmaela.
I wszyscy mężczyźni jego domu, urodzeni w domu i nabyci za pieniądze od cudzoziemców, zostali obrzezani z nim.