กจ กิจการ, บทที่ กิจการ, บทที่ 1
พระเยซูถูกรับขึ้นสู่สวรรค์
เรียนท่านเธโอฟีลัส ในหนังสือเล่มก่อน ข้าพเจ้าได้เขียนเกี่ยวกับทุกสิ่งที่พระเยซูเริ่มทำและสั่งสอน ลก 1:3จนถึงวันที่พระเจ้ารับพระองค์ขึ้นสู่สวรรค์ หลังจากสั่งผ่านทางพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่เหล่าอัครทูตที่พระองค์เลือกไว้ มก 16:15; ยน 20:21หลังจากพระองค์ทนทุกข์แล้ว ก็ได้แสดงพระองค์แก่พวกเขา และให้หลักฐานน่าเชื่อถือมากมายว่าพระองค์มีชีวิตอยู่ พระองค์ปรากฏตัวและพูดเรื่องอาณาจักรของพระเจ้ากับพวกเขาตลอดสี่สิบวัน มธ 28:7; มก 16:14ครั้งหนึ่งขณะกินอาหารร่วมกัน พระองค์สั่งพวกสาวกว่า “อย่าออกจากเยรูซาเล็ม แต่จงรอรับของประทานที่พระบิดาสัญญา ตามที่พวกเจ้าเคยได้ยินเราพูดไว้ ลก 24:49; ยน 14:26ยอห์นนั้นให้บัพติศมาด้วย1:5 หรือ ในน้ำ แต่อีกไม่กี่วันพวกเจ้าจะได้รับบัพติศมาด้วย1:5 หรือ ในพระวิญญาณบริสุทธิ์”มธ 3:11; มก 1:8
เมื่ออยู่กันพร้อมหน้า พวกเขาจึงถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ตอนนี้พระองค์กำลังจะกอบกู้อาณาจักรให้อิสราเอลหรือ”ดนล 7:18; ดนล 7:27; อมส 9:11
พระองค์ตอบว่า “ไม่ใช่ธุระที่พวกเจ้าจะรู้วันเวลาที่พระบิดากำหนดไว้ด้วยสิทธิอำนาจของพระองค์ แต่พวกเจ้าจะได้รับฤทธิ์เดช เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์มาอยู่เหนือเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นพยานของเราในเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดียกับสะมาเรีย จนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก”ลก 24:49; กจ 2:32
เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว พระองค์ก็ถูกรับขึ้นสู่สวรรค์ไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา มีเมฆคลุมพระองค์จนพวกเขามองไม่เห็นมก 16:19; ลก 24:51
ขณะที่พวกเขากำลังเพ่งมองพระองค์ขึ้นไปนั้น พลันมีชายสองคนสวมชุดขาวมายืนอยู่ข้างๆ และพูดว่า “ชาวกาลิลี ยืนมองฟ้าอยู่ทำไม พระเยซูองค์นี้ซึ่งถูกรับขึ้นสวรรค์ไปจากพวกเจ้า จะกลับมาอีกเหมือนที่พวกเจ้าเห็นพระองค์ขึ้นไป”ดนล 7:13; มธ 25:31; มธ 26:64; 1 ธส 1:10; วว 1:7
เลือกมัทธีอัสขึ้นแทนที่ยูดาส
จากนั้นอัครทูตก็ลงจากภูเขาที่เรียกว่ามะกอกเทศเพื่อกลับเยรูซาเล็ม ซึ่งระยะทางเท่ากับที่ให้เดินได้ในวันสะบาโต1:12 นั่นคือ ประมาณ 1 กิโลเมตร เมื่อพวกเขามาถึงก็ขึ้นไปห้องพักชั้นบน คนที่พักมี
- เปโตร ยอห์น ยากอบ และอันดรูว์
- ฟีลิป และโธมัส
- บารโธโลมิว และมัทธิว
- ยากอบลูกชายของอัลเฟอัส และ ซีโมนพรรคชาตินิยม และยูดาสลูกชายของยากอบมธ 10:2
พวกเขาร่วมใจกันอธิษฐานพร้อมกับพวกผู้หญิง มารีย์แม่ของพระเยซู และพวกน้องชายของพระองค์อยู่เสมอ
ในช่วงเวลานั้นเปโตรยืนขึ้นท่ามกลางผู้เชื่อ (ประมาณ 120 คน) และกล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย พระคัมภีร์ต้องเป็นจริงตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้กล่าวผ่านกษัตริย์ดาวิดนานมาแล้ว เรื่องยูดาสที่นำคนไปจับพระเยซู สดด 41:9; ยน 13:18; ยน 18:3ยูดาสเคยเป็นคนหนึ่งในกลุ่มเรา และมีส่วนร่วมในพันธกิจนี้”
(ยูดาสเอาเงินที่ได้จากการทำชั่วนี้ไปซื้อที่นา แล้วก็ล้มหัวฟาดท้องแตกไส้ทะลักออกมาหมด มธ 27:5ทุกคนในเยรูซาเล็มรู้เรื่องนี้จึงเรียกที่ดินนั้นในภาษาตนว่า อาเคลดามา หมายถึงที่นาเลือด)
เปโตรกล่าวว่า “มีเขียนในหนังสือสดุดีไว้ว่า
‘ให้ที่อยู่ของเขารกร้าง
อย่าให้มีใครอาศัยอยู่ในนั้น’1:20 สดด.69:25
และ
‘ให้คนอื่นขึ้นเป็นผู้นำแทนเขา’1:20 สดด.109:8สดด 69:25; สดด 109:8
ฉะนั้น เราจำเป็นต้องเลือกคนหนึ่งที่ได้อยู่กับเรา ตลอดช่วงที่พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ท่ามกลางเรา คือตั้งแต่พระเยซูได้รับบัพติศมาจากยอห์นจนถึงวันที่พระองค์ถูกรับขึ้นสู่สวรรค์ คนนี้จะต้องเป็นพยานร่วมกับเราว่า พระองค์ฟื้นจากความตายแล้ว”
ดังนั้นพวกเขาเสนอชื่อผู้ชายสองคนคือ โยเซฟที่เรียกว่าบารซับบาส (หรือที่รู้จักกันว่า ยุสทัส) และมัทธีอัส แล้วอธิษฐานว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์รู้ถึงจิตใจของทุกคน โปรดแสดงให้เรารู้ว่าในสองคนนี้ พระองค์เลือกใคร ให้รับช่วงต่อพันธกิจของอัครทูต ซึ่งยูดาสละทิ้งและไปที่ที่เขาสมควรอยู่แล้ว” จากนั้นพวกเขาจับฉลากได้ชื่อมัทธีอัส จึงนับเขารวมกับอัครทูตอีกสิบเอ็ดคน