여러 번역본으로 본 잠언 1
Ang Pulong sa Dios
1:1
APD
Mao kini ang mga panultihon ni Solomon, nga anak ni David ug hari sa Israel.
1:2
APD
Pinaagi niining mga panultihon, makat-onan mo ang kaalam ug maayong pamatasan, ug ang pagsabot sa mga pulong nga naghatag ug kaalam.
1:3
APD
Motul-id kini sa imong pamatasan aron mahimo kang maalamon, nga nagsubay sa ensakto, matarong, ug makiangayon.
1:4
APD
Maghatag kini ug kaalam sa mga walay nahibaloan, ug maayong pagdesisyon ngadto sa mga kabatan-onan.
1:5
APD
Pinaagi sa pagpamati niini madugangan pa gayod ang kaalam sa mga maalamon ug magiyahan ang mga adunay kahibalo,
1:6
APD
aron masabtan ang kahulogan sa mga panultihon, mga sambingay, ug mga tigmo sa mga maalamon.
1:7
APD
Ang tawo nga gustong magmaalamon angayng magtahod sa Ginoo. Ang tawong buang-buang gipakawalay-bili ang kaalam ug dili gustong matul-id ang iyang pamatasan.
1:8
APD
Anak, pamatia ang pagtul-id sa imong ginikanan sa imong pamatasan,
1:9
APD
tungod kay kini makapasidungog kanimo sama sa korona ug makapaanyag sama sa kuwintas.
1:10
APD
Anak, ayaw pagpadala sa pagpangdani sa mga tawong makasasala
1:11
APD
o mouban kanila kon moingon sila, “Dali, uban kanamo; mangatang kitag tawo ug atong patyon bisag walay sala.
1:12
APD
Buhi pa sila karon ug maayog panglawas apan pamatyon nato sila; mahisama sila sa mga nahiadto na sa dapit sa mga patay.
1:13
APD
Makakuha kita kanilag mahalong kabtangan, ug pun-on nato ang atong mga balay sa atong mga inilog.
1:14
APD
Sige na, uban kanamo, ug bahinon ta ang atong mga inilog.”
1:15
APD
Anak, ayaw gayod pag-uban kanila; likayi sila.
1:16
APD
Kay sayon ra nila ang pagpakasala ug pagpatay ug tawo.
1:17
APD
Kawang lang ang pagbutang ug lit-ag kon ang langgam nga dakponon nagtan-aw.
1:18
APD
Nasayod ang langgam nga lit-agon siya, apan kining mga daotan wala masayod nga sila mismo ang mabiktima sa ilang binuhatan. Mangatang silag patyonon apan silay pagapatyon.
1:19
APD
Mao kanay dangatan sa mga tawong moangkon ug kabtangan sa daotang paagi. Mao ra kanay ilang kamatyan.
1:20
APD [1:20–21]
Ang kaalam sama sa tawo nga nagwali sa kadalanan, mga plasa, mga merkado, ug sa mga pultahan sa mga lungsod. Miingon siya:
1:21
APD
1:22
APD
“Kamong mga walay kahibalo, hangtod kanus-a kamo magpabiling ingon niana? Kamong mga bugal-bugalon, hangtod kanus-a ninyo ikalipay ang pagbugal-bugal? Kamong mga buang-buang, hangtod kanus-a kamo magdumili sa kaalam?
1:23
APD
Pamatia ang akong pagbadlong. Ipadayag ko kaninyo ang akong huna-huna. Ipadayag ko ang buot kong isulti batok kaninyo:
1:24
APD
Tungod kay wala kamo manumbaling sa akong pagtawag nga moduol kanako,
1:25
APD
ug tungod kay gipakawalay-bili ninyo ang tanan kong mga tambag ug pagbadlong,
1:26
APD [1:26–27]
kataw-an ko kamo kon moabot kaninyo ang katalagman nga daw sa buhawi; biay-biayon ko kamo kon moabot kaninyo ang daw sa bagyo nga kalisdanan ug ang makalilisang nga mga panghitabo.
1:27
APD
1:28
APD
“Unya manawag kamo kanako, apan dili ko kamo panumbalingon. Mangita kamo kanako, apan dili ninyo ako makit-an.
1:29
APD
Tungod kay dili kamo magpatudlo ug wala kamoy pagtahod sa Ginoo,
1:30
APD
gipakawalay-bili ninyo ang akong mga tambag ug gipakadaotan ang akong pagbadlong.
1:31
APD
Busa anihon ninyo ang bunga sa inyong binuhatan ug sa inyong mga daotang plano.
1:32
APD
Kay ang pagkamalapason sa mga walay kahibalo maoy mopatay kanila, ug ang kawalay pagpakabana sa mga buang-buang maoy molaglag kanila.
1:33
APD
Apan ang namati kanako magkinabuhi nga luwas sa katalagman. Walay mahitabo kaniya ug wala siyay angayng kahadlokan.”