อสย อิสยาห์, บทที่ อิสยาห์, บทที่ 3
พระยาห์เวห์จะเอาทุกอย่างไปจากเยรูซาเล็มและยูดาห์
ดูนั่นสิ องค์เจ้าชีวิต คือพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น
กำลังจะเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเยรูซาเล็มและยูดาห์ ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาพึ่งพาอาศัย ไม่ว่าจะเป็นอาหาร และน้ำดื่ม
ไม่ว่าจะเป็นนักรบหรือทหาร ไม่ว่าจะเป็นผู้พิพากษา
หรือผู้พูดแทนพระเจ้า หรือ หมอดู หรือผู้นำอาวุโส
ไม่ว่าจะเป็นผู้นำทหารห้าสิบคน หรือผู้มีหน้ามีตา หรือที่ปรึกษา
หรือพ่อมดผู้เก่งกาจ หรือผู้เชี่ยวชาญในด้านเวทมนตร์คาถา
พระยาห์เวห์พูดว่า
“เราจะเอาพวกเด็กผู้ชายมาเป็นผู้นำของพวกเขาและจะเอาพวกเด็กโง่ๆมาปกครองเหนือพวกเขา
ผู้คนจะข่มเหงรังแกกันและกัน
ทุกคนก็จะข่มเหงรังแกเพื่อนบ้านของเขา
คนหนุ่มก็จะไม่ให้ความเคารพยำเกรงคนที่แก่กว่า
คนที่ไร้ค่าก็จะไม่ให้ความเคารพยำเกรงต่อคนที่มีเกียรติ”
บางคนถึงกับไปคว้าเอาญาติของพ่อมา และพูดว่า
“ไหนๆเจ้าก็ยังมีเสื้อคลุมตัวหนึ่ง มาเป็นผู้นำของเราเถอะ แล้วเจ้าจะได้ครอบครองซากปรักหักพังพวกนี้”
แต่ในวันนั้น เขาจะตอบว่า
“ผมไม่สามารถช่วยเหลือเยียวยาอะไรพวกท่านได้หรอก บ้านผมไม่มีแม้แต่อาหารและเสื้อคลุม อย่าตั้งให้ผมเป็นผู้นำประชาชนเลย”
เยรูซาเล็มได้สะดุดและยูดาห์ได้ล้มคว่ำ เพราะสิ่งต่างๆที่พวกเขาได้พูดและทำไปนั้น มันต่อต้านพระยาห์เวห์
พวกเขาได้กบฏต่อศักดิ์ศรีของพระเจ้า
พวกเขาแสดงสีหน้าอวดดี พวกเขาได้ประกาศความบาปของพวกเขาออกมาอย่างโจ่งแจ้งเหมือนเมืองโสโดม
พวกเขาไม่ได้ปกปิดมันเลย น่าละอายจริงๆ พวกเขาหาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ
ให้บอกกับคนพวกนั้นที่ทำดีว่าพวกเขาจะได้ดี
เพราะพวกเขาจะได้กินผลกรรมดีที่พวกเขาทำนั้น
แต่คนชั่วนั้น น่าละอายจริงๆเขาจะได้รับสิ่งเลวร้าย
เพราะสิ่งที่มือพวกเขาได้ทำกับคนอื่นไว้ มันจะย้อนกลับมาหาพวกเขา
เด็กๆจะกดขี่ข่มเหงคนของเรา
พวกผู้หญิงจะปกครองเหนือคนของเรา
คนของเราเอ๋ย พวกผู้นำของเจ้าได้นำเจ้าออกนอกลู่นอกทาง
และทำให้ทางที่พวกเจ้าควรจะเดินนั้นสับสนไป
พระยาห์เวห์ตัดสินคนของพระองค์
พระยาห์เวห์ลุกขึ้นมาเพื่อ
ดำเนินคดีและตัดสินคนของพระองค์
พระยาห์เวห์เริ่มตัดสินพวกผู้นำอาวุโสและพวกเจ้านายของคนของพระองค์ พระองค์พูดว่า
“พวกเจ้านี่แหละ ที่ได้โกงกินสวนองุ่น และสิ่งของที่เจ้าปล้นมาจากคนจนก็ยังอยู่ในบ้านของพวกเจ้า
พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรไปบดขยี้คนของเรา และบดบี้หน้าคนจนเหล่านั้น”
พระยาห์เวห์ องค์เจ้าชีวิตผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นพูดไว้ว่าอย่างนั้น
พระยาห์เวห์เตือนพวกผู้หญิงที่เย่อหยิ่งของศิโยน
พระยาห์เวห์พูดว่า “พวกผู้หญิงของศิโยนได้กลายเป็นคนเย่อหยิ่งจองหอง
พวกเขาเดินเชิดคอไปมา ชายตายั่วยวน เดินกระตุ้งกระติ้ง และส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งจากสร้อยข้อเท้า”
พระยาห์เวห์ก็เลยจะทำให้หัวของพวกผู้หญิงของศิโยนกลายเป็นชันนะตุ
และทำให้หน้าผากของพวกเขาโล้น3:17 ทำให้หน้าผากของพวกเขาโล้น อาจจะเกิดจากศัตรูโกนหัวเขาให้อับอายขายหน้า
ในวันนั้นพระยาห์เวห์จะเอาของสวยๆงามๆทั้งหลายที่พวกเขาภูมิใจนักหนาไป อย่างเช่น พวกสร้อยข้อเท้า พวกสร้อยคอที่มีรูปร่างเหมือนดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ พวกต่างหู พวกสร้อยข้อมือ ผ้าคลุมหน้า ผ้าคาดผม สร้อยที่ดึงเท้าให้ชิดกัน ผ้าพันเอว และพวกน้ำหอม และพวกเครื่องรางของขลัง พวกแหวนตราประทับ ห่วงใส่จมูก พวกเสื้อใส่ในงานเทศกาล พวกเสื้อคลุม พวกผ้าคลุมไหล่ พวกกระเป๋าถือ พวกกระจก เสื้อผ้าลินิน ผ้าโพกหัว และผ้าคลุมตัว
ในวันนั้นแทนที่จะมีน้ำหอมก็จะมีกลิ่นเหม็น
แทนที่จะมีผ้าคาดเอวสวยๆก็จะมีแค่เชือก
แทนที่จะมีทรงผมสวยงามก็จะหัวล้าน
แทนที่จะมีเสื้อคลุมหรูหราก็จะมีผ้ากระสอบ
และแทนที่จะสวยงาม ก็จะอับอาย
ในเวลานั้น พวกผู้ชายของเจ้าก็จะถูกดาบฆ่าฟัน
พวกนักรบผู้แข็งแกร่งของเจ้าก็จะถูกฆ่าตายในสงคราม
ตามประตูเมืองต่างๆของศิโยนจะมีแต่เสียงร้องไห้เศร้าโศกเสียใจ
เยรูซาเล็มจะเป็นเหมือนผู้หญิงที่นั่งอยู่กับพื้นสิ้นเนื้อประดาตัว
เพราะถูกปล้นไปหมดแล้ว