ลนต เลวีนิติ, บทที่ เลวีนิติ, บทที่ 11
อาหารที่เป็นมลทินและไม่เป็นมลทิน
(ฉธบ.14:3-20)
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสและอาโรนดังนี้ “จงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า ‘ในบรรดาสัตว์ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน สัตว์ที่เจ้ากินได้คือ ฉธบ 14:4สัตว์ใดๆ ที่มีกีบแยกและเคี้ยวเอื้องปฐม 1:30; รม 14:14
แต่เจ้าอย่ากินสัตว์ที่เคี้ยวเอื้องหรือมีกีบแยกเพียงอย่างเดียวเช่น อูฐ มันเคี้ยวเอื้องแต่ไม่มีกีบแยก นี่คือสัตว์ที่เป็นมลทินตามระเบียบพิธีสำหรับเจ้า กระจงผาเคี้ยวเอื้องแต่ไม่มีกีบแยก จึงเป็นมลทินสำหรับเจ้า กระต่าย แม้เคี้ยวเอื้องแต่ไม่มีกีบแยก นี่เป็นมลทินสำหรับเจ้า และหมู แม้มีกีบแยกแต่ไม่เคี้ยวเอื้อง นี่ก็เป็นมลทินสำหรับเจ้า เจ้าอย่ากินเนื้อสัตว์เหล่านี้หรือแตะต้องซากของมัน เพราะเป็นสัตว์ที่เป็นมลทินสำหรับเจ้า
เจ้ากินสัตว์น้ำจืดน้ำเค็มทุกชนิดที่มีครีบและเกล็ดได้ ฉธบ 14:9แต่สัตว์น้ำที่ไม่มีครีบและเกล็ด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เล็กๆ หรือสัตว์อื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในน้ำ เจ้าจงถือว่าเป็นมลทิน และเนื่องจากเจ้าถือว่าสิ่งเหล่านั้นมลทิน เจ้าต้องไม่กินเนื้อของมันหรือแม้แต่แตะต้องซากของมัน สัตว์น้ำใดๆ ที่ไม่มีครีบและเกล็ดเป็นที่พึงรังเกียจสำหรับเจ้า
อย่ากินสัตว์ปีกที่เจ้าต้องถือว่าเป็นมลทินต่อไปนี้คือ นกอินทรี11:13 นก แมลง และสัตว์ต่างๆ ในบทนี้ไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าเป็นชนิดใด แร้ง แร้งดำ ฉธบ 14:12เหยี่ยวแดง เหยี่ยวดำทุกชนิด กาชนิดต่างๆ นกเค้าใหญ่ นกเค้า นกนางนวล เหยี่ยวทุ่งทุกชนิด นกฮูก นกกาน้ำ นกทึดทือ นกแสก นกเค้าป่า นกออก นกกระสา นกยางทุกชนิด นกกะรางหัวขวาน และค้างคาว
เจ้าต้องถือว่าแมลงบินได้ที่คลานสี่ขาเป็นมลทิน แต่มีแมลงที่บินได้ซึ่งใช้สี่ขาเดินบางพวกที่เจ้ากินได้ คือพวกที่ใช้ขากระโดด เช่น ตั๊กแตนทุกชนิด จิ้งหรีด และจักจั่น เจ้ากินได้ แต่แมลงมีปีกอื่นๆ ที่มีสี่ขา เจ้าต้องถือว่าเป็นมลทิน
ผู้ใดแตะต้องซากของมันจะเป็นมลทินจนถึงเย็น ลนต 5:2; ฮกก 2:14ผู้ที่นำซากของมันไปทิ้งจะต้องซักเสื้อผ้าของตน และเขาจะเป็นมลทินไปจนถึงเย็นด้วย
สัตว์ที่ไม่มีกีบแยกหรือไม่เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่เป็นมลทินสำหรับเจ้า ผู้ใดแตะต้องซากสัตว์เหล่านี้ย่อมเป็นมลทิน สัตว์สี่ขาทุกชนิดที่เดินด้วยอุ้งเท้าเป็นสัตว์ที่เป็นมลทินสำหรับเจ้า ผู้ใดแตะต้องซากของมันจะเป็นมลทินจนถึงเย็น ผู้ใดนำซากของมันไปทิ้งจะต้องซักเสื้อผ้า และถือว่าเป็นมลทินไปจนถึงเย็น เพราะเป็นสัตว์ที่เป็นมลทินสำหรับเจ้า
สัตว์ที่เลื้อยคลานต่อไปนี้เป็นสัตว์ที่เป็นมลทินสำหรับเจ้าได้แก่ อีเห็น หนู ตะกวดทุกชนิด ตุ๊กแก จิ้งเหลน จิ้งจก แย้ กิ้งก่า สัตว์เหล่านี้เป็นมลทินสำหรับเจ้า ผู้ใดแตะต้องซากของมันจะเป็นมลทินจนถึงเย็น และหากซากของมันไปถูกสิ่งใด สิ่งนั้นจะเป็นมลทิน ไม่ว่าจะเป็นภาชนะไม้ เสื้อผ้า หนังสัตว์ หรือกระสอบ ให้นำสิ่งนั้นไปจุ่มน้ำ มันจะเป็นมลทินจนถึงเย็น และหลังจากนั้นมันจึงจะสะอาด ลนต 15:12หากมันตกลงไปในหม้อดิน สิ่งที่อยู่ในหม้อนั้นก็เป็นมลทิน จงทุบหม้อใบนั้นทิ้ง ลนต 6:28อาหารใดๆ ที่กินได้แต่มีน้ำจากหม้อนั้นก็เป็นมลทิน และของเหลวที่ดื่มได้จากหม้อนั้นก็เป็นมลทินด้วย ซากสัตว์เหล่านี้ไปถูกสิ่งใดก็ตาม สิ่งนั้นย่อมเป็นมลทิน ไม่ว่าเตาอบหรือหม้อหุงต้มต้องทุบทิ้ง สิ่งเหล่านี้เป็นมลทินและเจ้าต้องถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นมลทิน หากซากสัตว์ตกลงไปในน้ำพุหรือแหล่งน้ำ น้ำนั้นไม่เป็นมลทิน แต่ผู้ที่แตะต้องซากสัตว์จะเป็นมลทิน หากซากสัตว์ไปถูกเมล็ดพืชที่จะหว่าน เมล็ดพืชเหล่านั้นไม่เป็นมลทิน แต่ถ้าเมล็ดนั้นแช่น้ำอยู่และซากสัตว์ตกลงไปถูกมัน เมล็ดนั้นเป็นมลทินสำหรับเจ้า
ถ้าสัตว์ซึ่งอนุญาตให้เจ้ากินได้นั้นตาย ผู้ใดแตะต้องซากของมันจะเป็นมลทินจนถึงเย็น ผู้ใดที่กินเนื้อของมันหรือเอาซากออกไปทิ้ง ผู้นั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและเป็นมลทินจนถึงเย็นลนต 17:15; ฉธบ 14:21
เจ้าจงถือว่าสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดเป็นมลทิน อย่ากินมันเลย ห้ามเจ้ากินสัตว์เหล่านี้ทุกชนิด ไม่ว่าสัตว์ที่เลื้อยไปด้วยท้อง ที่ใช้สี่ขาเดิน หรือที่มีขามากกว่านั้น พวกมันเป็นสัตว์มลทิน อย่าทำให้ตัวเองแปดเปื้อนด้วยสัตว์เหล่านี้โดยไปแตะต้องมัน หรือให้มันมาถูกต้องตัวเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า จงแยกตัวออกมาเพื่อเรา และรักษาตนเองให้บริสุทธิ์เพราะเราบริสุทธิ์ อย่าทำให้ตัวเองเป็นมลทินโดยแตะต้องสัตว์ที่เลื้อยคลานใดๆ ลนต 19:2; ลนต 20:7; 1 ปต 1:16เราคือพระยาห์เวห์ผู้ที่นำเจ้าออกมาจากอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า ดังนั้นจงบริสุทธิ์เพราะเราบริสุทธิ์ปฐม 17:7; ลนต 20:7
ทั้งหมดนี้คือกฎระเบียบเกี่ยวกับสัตว์ต่างๆ สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์ที่เลื้อยคลานทุกชนิด เจ้าจะต้องแยกแยะระหว่างสิ่งที่สะอาดและสิ่งที่เป็นมลทิน สัตว์ที่เจ้ากินได้และที่ห้ามกิน’ ”มธ 15:17; กจ 10:13; กจ 10:28