สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 9
คำเชิญของปัญญาและความโง่เขลา
“ปัญญาได้สร้างบ้านของเธอ
และได้ตั้ง9:1 ฉบับ LXX ฉบับซีรีแอค ฉบับทาร์กุม และฉบับภาษาฮีบรูว่า ได้โค่นเสาบ้านเจ็ดต้น1 ทธ 3:15; ฮบ 3:6; วว 3:12
เธอได้เตรียมเนื้อและผสมเหล้าองุ่น
ทั้งจัดโต๊ะอาหารไว้ด้วย
ปัญญาได้ส่งคนรับใช้ออกไป
เธอร้องเชิญจากจุดสูงสุดของเมืองว่าลก 14:16
‘ให้บรรดาคนอ่อนต่อโลกมาบ้านของเราเถิด!’
เธอพูดกับคนไม่รู้จักคิดว่ามธ 11:25; 1 คร 1:27
‘มากินอาหาร
และดื่มเหล้าองุ่นที่เราผสมไว้ยน 6:48; อสย 55:1
ละทิ้งวิถีอ่อนต่อโลกของเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิตอยู่
จงเดินในทางแห่งความเข้าใจอันลึกซึ้ง’ทต 2:12
ใครตักเตือนคนที่ชอบเยาะเย้ย มีแต่จะถูกตอกกลับ
ใครตักเตือนคนชั่วร้าย ก็จะถูกทำร้าย
อย่าไปเตือนคนที่ชอบเยาะเย้ย เพราะพวกเขาจะเกลียดเจ้า
จงตักเตือนคนฉลาด แล้วพวกเขาจะรักเจ้าสภษ 15:12; มธ 7:6
จงสอนคนฉลาด แล้วพวกเขาจะฉลาดยิ่งขึ้น
จงสอนคนชอบธรรม แล้วพวกเขาจะเรียนรู้มากขึ้นสภษ 27:6
ความยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นบ่อเกิดของปัญญา
และการรู้จักองค์บริสุทธิ์ก่อให้เกิดความเข้าใจสภษ 1:7
เพราะโดยปัญญา วันเวลาของเจ้าจะยืนยาว
และปีในชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน9:11 ฉบับ LXX ฉบับซีรีแอค ฉบับทาร์กุม และฉบับภาษาฮีบรูว่า เราสภษ 10:27
ถ้าเจ้าฉลาด ปัญญาจะให้รางวัลกับเจ้า
แต่ถ้าเจ้าชอบเยาะเย้ย เจ้าก็จะทนทุกข์ตามลำพัง
ความโง่เขลาเป็นหญิงเกเร
เธออ่อนต่อโลกและไม่รู้อะไรเลย
เธอนั่งอยู่ที่ประตูบ้าน
หรือที่จุดสูงสุดของเมือง
คอยร้องเรียกคนที่ผ่านไปมา
ซึ่งมุ่งหน้าไปตามทางของตน
ให้บรรดาคนอ่อนต่อโลกมาบ้านของเราเถิด!
เธอพูดกับคนไม่รู้จักคิดว่า
น้ำที่ลักดื่มก็หวานดี
อาหารที่แอบกินก็อร่อย!สภษ 20:17
แต่พวกเขาไม่ว่าที่นั่นมีคนตาย
และแขกของเธออยู่ลึกในแดนคนตาย”สภษ 7:27