1Kor I Koryntian, rozdział I List do Koryntian, rozdział 1
Pozdrowienie
Ja, Paweł, powołany przez Boga na apostoła Chrystusa Jezusa, wraz z Sostenesem, uczniem Pana, Dz 18:17; Rz 1:1piszę do kościoła Bożego w Koryncie. Zostaliście wybrani przez Chrystusa Jezusa, wezwani przez Niego i—razem ze wszystkimi innymi wyznawcami naszego wspólnego Pana—oddzieleni dla Boga.J 17:19; Dz 15:9; 1Tes 4:7; 2Tm 2:19
Niech Bóg, nasz Ojciec, i Pan, Jezus Chrystus, obdarzają was swoją łaską i pokojem!1P 1:2
Podziękowanie
Wciąż nieustannie dziękuję Bogu za was i za łaskę, którą okazał wam dzięki Chrystusowi. 2Tes 1:3On sprawił, że możecie mówić o Nim i rozumieć sprawy duchowe. Kol 1:9On też wzmocnił waszą wiarę w Niego. 1Kor 2:2Nie brakuje wam również żadnego duchowego daru w tym okresie oczekiwania na Jego powrót. 1Kor 12:11; Flp 3:20; Tt 2:13A On będzie wzmacniał was aż do końca, abyście w dniu Jego powrotu byli bez zarzutu. 1Tes 3:13Bóg jest wierny i dokona tego—bo to On powołał was do przyjaźni ze swoim Synem, Jezusem Chrystusem, naszym Panem.1Tes 5:24
Podziały w kościele
Wzywam was, przyjaciele, w imieniu naszego Pana, abyście żyli w zgodzie. Unikajcie podziałów, bądźcie jednomyślni i miejcie wspólny cel. Rz 15:5; Flp 2:2Piszę o tym, ponieważ od domowników Chloe dowiedziałem się o waszych kłótniach. Mam na myśli to, że mówicie o sobie: „Ja jestem uczniem Pawła”, „Ja—Apollosa”, „Ja—Piotra”, „A ja należę do samego Chrystusa”. Dz 18:24Czy Chrystusa można podzielić? Czy ja zostałem za was ukrzyżowany? Czy w moim imieniu zostaliście ochrzczeni? Ef 4:5Jestem wdzięczny Bogu za to, że oprócz Kryspusa i Gajusa nikogo z was nie ochrzciłem. Dz 18:8Nikt więc nie może powiedzieć, że ochrzciłem go w swoim imieniu. Ochrzciłem jeszcze rodzinę Stefanasa, ale więcej nikogo sobie nie przypominam. Chrystus nie posłał mnie bowiem, abym chrzcił, lecz abym głosił dobrą nowinę—i to nie w wielkich słowach, aby ludzka błyskotliwość nie przyćmiewała mocy krzyża Chrystusa.2P 1:16; 1Kor 2:13
Chrystus—mądrość i moc Boga
Dla tych, którzy idą na potępienie, wiara w śmierć Jezusa na krzyżu jest głupotą. Ale dla nas, przyjmujących zbawienie, krzyż jest przejawem mocy samego Boga. Dz 17:18; Rz 1:16Czytamy o tym w Piśmie:
„Zniszczę mądrość mędrców
i odrzucę ludzką błyskotliwość”.
Gdzie są ci wszyscy mędrcy, uczeni i wybitni znawcy spraw tego świata? Czy Bóg nie udowodnił, że cała ta wielka mądrość jest zwykłą głupotą? Skoro mądry świat nie poznał mądrego Boga, postanowił On, przez głupie opowiadanie dobrej nowiny, zbawić tych, którzy uwierzą. Mt 11:25Żydzi żądają znaku z nieba, Grecy szukają mądrości, Mt 12:38; Mt 16:1a my opowiadamy o Chrystusie, który został ukrzyżowany. Dla pierwszych jest to skandal, dla drugich—nonsens. Dz 17:18; Rz 9:32Ale dla nas, powołanych zarówno spośród Żydów, jak i Greków, jest On Mesjaszem—mocą i mądrością samego Boga. Rz 1:16; Kol 2:3To bowiem, co jest dla Boga głupstwem, góruje nad mądrością człowieka, a to, co jest dla Boga słabością, przewyższa ludzką siłę.
Zauważcie, przyjaciele, że niewielu spośród was uchodzi za mądrych, posiada władzę lub szlachetne pochodzenie. J 7:48; Jk 2:5Bóg świadomie wybrał tych, których świat uważa za głupich, słabych i nieważnych, aby zawstydzić mądrych, silnych i ważnych. 2Kor 10:5On wybrał tych, którzy w oczach świata są nikim, aby pokazać marność tych, którzy myślą, że są kimś. W ten sposób pozbawił ludzi powodów do dumy. Rz 3:27; Ef 2:9To przecież dzięki Bogu żyjecie teraz w Chrystusie Jezusie! I to On jest naszą mądrością, prawością, świętością i zbawieniem—wszystko to mamy od Boga. J 17:19; 1P 1:18; Kol 2:3Pismo mówi: „Jedynym powodem do dumy jest nasz Pan”.2Kor 10:17