ปัญญาจารย์ 1 ในหลายฉบับแปล
Biblia Gdańska
1:1
UBG
Słowa Kaznodziei, syna Dawida, króla w Jerozolimie.
1:2
UBG
Marność nad marnościami – mówi Kaznodzieja – marność nad marnościami. Wszystko jest marnością.
1:3
UBG
Jaki pożytek ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem?
1:4
UBG
Jedno pokolenie przemija, drugie pokolenie przychodzi, lecz ziemia trwa na wieki.
1:5
UBG
Słońce wschodzi i słońce zachodzi, i spieszy do swego miejsca, z którego znów wschodzi.
1:6
UBG
Wiatr idzie na południe i zawraca na północ, krąży nieustannie i znowu wraca na drogę swego krążenia.
1:7
UBG
Wszystkie rzeki płyną do morza, lecz morze się nie przepełnia; do miejsca, z którego rzeki płyną, znowu wracają.
1:8
UBG
Wszystkie rzeczy są pełne trudu, a człowiek nie zdoła tego wyrazić. Oko nie nasyci się patrzeniem ani ucho nie napełni się słuchaniem.
1:9
UBG
To, co było, jest tym, co będzie; a to, co się stało, jest tym, co się stanie. I nie ma nic nowego pod słońcem.
1:10
UBG
Czy jest coś, o czym można by powiedzieć: Patrz, to jest coś nowego? I to już było w dawnych czasach, które były przed nami.
1:11
UBG
Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; także o tych, które będą, nie będzie pamięci u tych, którzy potem nastaną.
1:12
UBG
Ja, Kaznodzieja, byłem królem nad Izraelem w Jerozolimie.
1:13
UBG
I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby mądrością szukać wszystkiego i wybadać wszystko, co się dzieje pod niebem. To uciążliwe zadanie Bóg dał synom ludzkim, aby się nim trudzili.
1:14
UBG
Widziałem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.
1:15
UBG
Tego, co krzywe, nie da się wyprostować, a tego, czego brak, nie da się policzyć.
1:16
UBG
Tak więc pomyślałem w swoim sercu: Oto wzbogaciłem się i dano mi więcej mądrości niż wszystkim, którzy byli przede mną w Jerozolimie. I moje serce doświadczyło wielkiej mądrości i wiedzy.
1:17
UBG
I przyłożyłem się w swoim sercu do tego, aby poznać mądrość, a także by poznać szaleństwo i głupotę. Ale poznałem, że i to jest utrapieniem ducha.
1:18
UBG
Gdzie bowiem jest wiele mądrości, tam jest wiele smutku. A kto przysparza wiedzy, przysparza i cierpienia.