สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 17
มีแค่เปลือกขนมปังแห้งเป็นอาหารในที่เงียบสงบ
ยังดีกว่าอยู่ในบ้านที่เต็มไปด้วยงานเลี้ยงพร้อมกับการทะเลาะวิวาทสภษ 15:17
ทาสที่รู้จักคิดจะปกครองอยู่เหนือลูกของเจ้านายที่ทำตัวไร้ค่า
เขาจะได้รับส่วนแบ่งในมรดกร่วมกับลูกของเจ้านาย
เบ้าหลอมมีไว้สำหรับทดสอบเงิน เตาหลอมมีไว้สำหรับทดสอบทองคำ
แต่ผู้ทดสอบจิตใจคือพระยาห์เวห์สภษ 27:21; ยรม 17:10
คนที่สนใจฟังคำพูดชั่วร้ายก็เป็นคนชั่วเหมือนกัน
คนที่ฟังคำพูดใส่ร้ายก็เลวพอๆกับคนโกหก
คนเยาะเย้ยคนจน ก็ดูถูกพระผู้สร้างของเขา
คนที่ดีใจเมื่อเห็นคนอื่นโชคร้าย ย่อมหนีการลงโทษไปไม่พ้นสภษ 14:31
พวกหลานๆเป็นมงกุฎของคนแก่เฒ่า
พ่อแม่เป็นความภาคภูมิใจของลูกๆสดด 128:6; 2 ทธ 1:5
การพูดดีเลิศไม่ใช่นิสัยของคนโง่
การพูดโกหกยิ่งไม่ใช่นิสัยของคนชั้นผู้นำ
คนที่ให้สินบนคิดว่าสินบนคือหินนำโชค
เพราะไม่ว่าเขาหันไปทางไหน ก็ประสบความสำเร็จ
คนที่ปกปิดความผิดของคนอื่นไว้รักษามิตรภาพ
ส่วนคนที่เล่าความผิดของเพื่อนให้คนอื่นฟังก็ทำลายมิตรภาพสภษ 10:12
ต่อว่าคนหัวไวแค่ครั้งเดียว
ก็ยังได้ผลมากกว่าตีคนโง่ร้อยครั้ง
คนชั่วนั้นก็คิดแต่การกบฏ17:11 กบฏ ในที่นี้หมายถึงการทำผิดบาปโดยเจตนาต่อพระเจ้า มากกว่าจะหมายความถึงกบฏทางการเมือง
แต่พระเจ้าจะส่งคนโหดเหี้ยมไปลงโทษเขา
พบกับแม่หมีที่ลูกของมันถูกขโมยไป
ยังดีกว่าพบกับคนโง่ที่กำลังทำสิ่งโง่ๆอยู่
ใครก็ตามที่ตอบแทนความดีด้วยความชั่ว
ครัวเรือนของเขาจะเจอแต่เรื่องชั่วร้ายเสมอฉธบ 32:35; 1 ปต 3:9; รม 12:17; รม 12:19; 1 ธส 5:15
การเริ่มต้นทะเลาะวิวาทเป็นเหมือนเจาะรูที่เขื่อน
ดังนั้น หยุดเสียก่อนที่มันจะปะทุออกมา
พระยาห์เวห์ขยะแขยง คนที่ตัดสินให้คนชั่วพ้นผิด
และคนที่ตัดสินให้คนบริสุทธิ์รับโทษสภษ 24:24; อสย 5:23
เงินในมือคนโง่จะมีประโยชน์อะไร
เขาจะซื้อปัญญาได้หรือ ในเมื่อเขาไม่มีสมองคิด
เพื่อนแท้ก็รักกันอยู่เสมอ
ส่วนพี่น้องนั้นก็เกิดมาเพื่อช่วยเหลือกันในยามทุกข์ยากสภษ 18:24
มีแต่คนไม่มีสมองคิดเท่านั้นที่ไปจับมือ
ค้ำประกันให้กับเพื่อนบ้านสภษ 6:1; สภษ 11:15
คนที่ชอบหาเรื่อง ก็ชอบการทะเลาะวิวาท
คนที่ชอบยกตัวเอง17:19 ยกตัวเอง ในภาษาเดิมใช้คำว่า “ยกประตูขึ้นสูง” ก็รนหาความพินาศ
คนคดโกงไม่รุ่งเรือง
คนหลอกลวงย่อมเคราะห์ร้ายสภษ 6:14
พ่อที่ให้กำเนิดคนโง่ย่อมเศร้าโศกเสียใจ
พ่อของคนโฉดเขลาย่อมไม่ดีใจสภษ 15:20
ใจที่เป็นสุขนั้นเป็นยาอย่างดี
แต่ใจที่แตกสลายทำให้หมดเรี่ยวแรงไปสภษ 15:13
คนชั่วให้สินบนจากกระเป๋าเสื้อของเขา
เพื่อให้บิดเบือนคดีสภษ 21:14
คนหัวไวจดจ่ออยู่กับสติปัญญา
แต่คนโง่วอกแวกไปมาปญจ 2:14; ปญจ 8:1
ลูกชายโง่ กวนโมโหพ่อ
และทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดขมขื่นใจสภษ 15:20
การปรับโทษคนบริสุทธิ์ไม่ถูกต้องแน่
การโบยตีผู้สูงส่งที่ซื่อสัตย์ก็เป็นสิ่งเลวร้าย
คนรู้มากมักพูดน้อย
คนที่มีความเข้าใจมักใจเย็นยก 1:19
ถึงจะโง่ แต่ถ้าเงียบเสีย ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนฉลาด
ถ้าเขาปิดปาก ก็ดูเหมือนคนหัวไว