1Pe 1 Petrus, hoofdstuk De eerste brief van Petrus, hoofdstuk 5
De priesters onder u vermaan ik dus: ik, die hun medepriester ben, de getuige ook van Christus’ lijden, en hun deelgenoot van de heerlijkheid, die geopenbaard zal worden: Act 1:8; Rom 8:17Weidt Gods kudde, die aan uw zorgen is toevertrouwd; niet uit dwang, maar gewillig, zoals het God behaagt; niet uit winzucht, maar uit toegenegenheid; Act 20:28niet als dwingelanden over de u toegewezen groepen, maar als voorbeeld der kudde. Mrk 10:44Dan zult gij de onverwelkbare krans der glorie behalen, wanneer de opperste Herder verschijnt. 1Pe 2:25; 1Co 9:25En gij jongeren, weest onderdanig aan de priesters! Gij allen, weest tegenover elkaar met het livrei der nederigheid bekleed; want “God weerstaat de hoogmoedigen, maar aan de nederigen geeft Hij genade.” Jas 4:6; Eph 5:21; Php 2:3Vernedert u dus onder Gods machtige hand, opdat Hij u te zijner tijd moge verheffen. Jas 4:10Werpt op Hem al uw bekommernis; want Hij draagt zorg voor u. Psa 55:22; Wis 12:13; Mat 6:32; Luk 12:30Weest bezonnen en waakzaam! De duivel, uw vijand, zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek wien hij verslinden zal. Job 1:7; Job 2:2; Luk 22:31Weerstaat hem, sterk door het geloof! Denkt er aan, dat aan uw broeders, over de wereld verspreid, het lijden is toegemeten in dezelfde mate. Act 14:22De God van alle genade, die u in Christus riep tot zijn eeuwige glorie, Hij zal u na kortstondig lijden oprichten en sterken, stevigen en bevestigen. 2Co 4:17Hem is de kracht in de eeuwen der eeuwen. Amen! Met behulp van Silvanus, dien ik hoogschat als een trouw broeder voor u, heb ik in het kort u geschreven, om u te bemoedigen, en u te verzekeren, dat dit inderdaad waarachtige genade van God is. Blijft daarin vaststaan! De mede-uitverkorene in Babylon, en Markus mijn zoon, groeten u. Groet elkander met een liefdekus. Vrede zij u allen, die in Christus zijt! Rom 16:16; 1Co 16:20; 2Co 13:12