ลก ลูกา, บทที่ ลูกา, บทที่ 17
บาป ความเชื่อ และหน้าที่
พระเยซูพูดกับพวกสาวกว่า “สิ่งที่เป็นต้นเหตุให้คนทำบาปจะมีมาแน่ แต่วิบัติแก่คนที่เป็นต้นเหตุให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น มธ 18:6; มก 9:42เอาหินโม่ผูกรอบคอพวกเขาโยนลงทะเล ยังดีกว่าปล่อยเขาทำให้คนเล็กน้อยเหล่านี้สักคนหนึ่งทำบาป จงระวังตัวให้ดี”
“ถ้าพี่น้อง 17:3 คำภาษากรีกสำหรับ พี่น้อง (อเดลฟอส) ในที่นี้หมายถึงเพื่อนสาวกไม่ว่าชายหรือหญิงทำผิด จงตักเตือนพวกเขา และถ้าเขากลับใจก็จงยกโทษให้ ลนต 19:17; มธ 18:15; ยก 5:19แม้พวกเขาทำผิดต่อเจ้าถึงเจ็ดครั้งในวันเดียว และทั้งเจ็ดครั้งก็กลับมาหาพูดว่า ‘ฉันกลับใจแล้ว’ ก็จงยกโทษให้”
อัครทูตบอกองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ขอเพิ่มความเชื่อให้พวกเราด้วย”
พระองค์ตอบว่า “ถ้าเจ้ามีความเชื่อเพียงเล็กน้อยเท่าเมล็ดมัสตาร์ดก็สามารถสั่งต้นหม่อนต้นนี้ว่า ‘จงถอนรากไปปลูกในทะเล’ ต้นหม่อนก็จะเชื่อฟังเจ้ามธ 17:20; มธ 21:21; มก 11:23
สมมุติว่า เจ้ามีคนงานไถนาหรือดูแลแกะ พอเขากลับจากทุ่งนา เจ้าจะพูดกับเขาไหมว่า ‘มากินอาหารเถอะ’ หรือน่าจะพูดว่า ‘เตรียมอาหารเย็นให้เรา เตรียมตัวให้พร้อมจะรับใช้ขณะที่เรากินและดื่ม เมื่อเสร็จแล้วเจ้าค่อยไปกิน’ นายจะขอบใจคนรับใช้เพราะเขาทำตามคำสั่งไหม ฉะนั้น เมื่อทำทุกอย่างตามคำสั่งแล้ว ก็ควรพูดว่า ‘เราเป็นคนรับใช้ที่ไร้ค่า เราเพียงทำหน้าที่ของเราเท่านั้น’ ”โยบ 22:3; โยบ 35:7; 1 คร 9:16
พระเยซูรักษาคนโรคเรื้อนสิบคน
ระหว่างทางไปเยรูซาเล็ม พระเยซูเดินทางเลียบเขตแดนระหว่างแคว้นสะมาเรียกับกาลิลี ยน 4:4ขณะที่เข้าไปในหมู่บ้านหนึ่ง มีชายโรคเรื้อน17:12 คำภาษากรีกดั้งเดิมสำหรับ โรคเรื้อน หมายถึงโรคผิวหนังต่างๆ ด้วยสิบคนมาพบพระองค์ แต่ยืนอยู่ห่างๆ ลนต 13:46และร้องเสียงดังว่า “พระเยซู ท่านอาจารย์ สงสารเราเถิด!”
เมื่อเห็นพวกเขา พระองค์ก็พูดว่า “จงไปแสดงตัวกับพวกปุโรหิต” และขณะที่เดินไป พวกเขาก็หายจากโรคลนต 14:2; มธ 8:4; มก 1:44; ลก 5:14
เมื่อเห็นว่าตนหายดีแล้ว คนหนึ่งก็กลับมาร้องสรรเสริญพระเจ้าเสียงดัง เขาทิ้งตัวลงแทบเท้าของพระเยซูและขอบคุณพระองค์ เขาเป็นชาวสะมาเรีย
พระเยซูถามว่า “มีสิบคนหายโรคไม่ใช่หรือ อีกเก้าคนอยู่ที่ไหน ไม่มีใครกลับมาสรรเสริญพระเจ้า นอกจากคนต่างชาติคนนี้หรือ” แล้วพระองค์พูดกับเขาว่า “ลุกขึ้นและไปเถอะ ความเชื่อของเจ้าทำให้เจ้าหายดี”
การมาของอาณาจักรพระเจ้า
(มธ.24:37-39)
ครั้งหนึ่งพวกฟาริสีถามว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมาถึงเมื่อไหร่ พระเยซูตอบว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้มาอย่างสิ่งที่สังเกตได้ ผู้คนจะไม่พูดว่า ‘อาณาจักรอยู่ที่นี่’ หรือ ‘อยู่ที่นั่น’ เพราะอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ท่ามกลาง17:21 หรือ อยู่ภายในพวกท่านพวกท่าน”
จากนั้นพระองค์พูดกับพวกสาวกว่า “เวลานั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าอยากเห็นแค่วันหนึ่งของบุตรมนุษย์ แต่ก็จะไม่ได้เห็น ผู้คนจะบอกว่า ‘พระองค์อยู่ที่นั่น’ หรือ ‘อยู่ที่นี่’ อย่าไปวิ่งตามเขา มธ 24:23; มก 13:21เพราะในวันของพระองค์17:24 ฉบับสำเนาบางฉบับไม่มี ในวันของพระองค์ บุตรมนุษย์จะเป็นเหมือนสายฟ้าแลบที่ส่องแสงวาบ สว่างจากขอบฟ้าด้านหนึ่งจดอีกด้านหนึ่ง แต่ก่อนหน้านั้น พระองค์ต้องทนทุกข์หลายอย่างและถูกคนยุคนี้ปฏิเสธมธ 16:21; มธ 17:22; มธ 20:18; มก 8:31
ในสมัยโนอาห์เป็นอย่างไร สมัยของบุตรมนุษย์ก็จะเป็นอย่างนั้น ปฐม 7:7; มธ 24:37; 1 ปต 3:20ผู้คนกินดื่ม แต่งงาน และต่างยกให้เป็นสามีภรรยากันจนถึงวันที่โนอาห์เข้าในเรือ แล้วน้ำก็ท่วมทำลายเขาหมดทุกคน
ในสมัยโลทก็เหมือนกัน ผู้คนต่างกินดื่ม ซื้อขาย เพาะปลูก ก่อสร้าง ปฐม 19:14; ปฐม 19:24แต่ในวันที่โลทออกจากเมืองโสโดม แล้วไฟกำมะถันจากฟ้าก็เทลงมา ทำลายเขาหมดทุกคน
จะเป็นเช่นนี้แหละในวันที่บุตรมนุษย์มา ในวันนั้นอย่าให้ใครที่อยู่บนดาดฟ้าลงมาเก็บข้าวของในบ้าน คนที่อยู่ตามทุ่งนาก็เช่นกัน ไม่ควรกลับไปเอาสิ่งใดเลย จงจำภรรยาของโลทไว้ ปฐม 19:26ใครพยายามรักษาชีวิตจะเสียชีวิต แต่ใครสละชีวิตของตนจะถนอมชีวิตไว้ได้ มธ 10:39; มก 8:35; ลก 9:24; ยน 12:25เราบอกว่า ในคืนนั้น คนสองคนนอนร่วมเตียงกัน คนหนึ่งจะถูกรับไป และอีกคนจะถูกทิ้งไว้ หญิงสองคนโม่แป้งอยู่ด้วยกัน คนหนึ่งจะถูกรับไป และอีกคนจะถูกทิ้งไว้” มธ 24:4117:36 ฉบับสำเนาบางฉบับมีวลีเหมือนกับ มธ.24:40
พวกสาวกถามว่า “ที่ไหน องค์พระผู้เป็นเจ้า”
พระองค์ตอบว่า “ซากศพอยู่ที่ไหน ฝูงแร้งจะรุมอยู่ที่นั่น”มธ 24:28