สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 5
เธอไม่ยอมเดินตรงไปยังหนทางที่นำไปสู่ชีวิต
หนทางของเธอนั้นคดเคี้ยว แต่เธอก็ไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำ
เธอไม่ยอมเดินตรงไปยังหนทางที่นำไปสู่ชีวิต
หนทางของเธอนั้นคดเคี้ยว แต่เธอก็ไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำ