2 ซมอ 2 ซามูเอล, บทที่ 2 ซามูเอล, บทที่ 24
ดาวิดนับไพร่พล
(1พศด.21:1-17)
อีกครั้งหนึ่งที่พระยาห์เวห์โกรธอิสราเอล และดลใจดาวิดให้หาเรื่องเดือดร้อนมาให้พวกเขา โดยพูดว่า “จงไปทำสำมะโนไพร่พลอิสราเอลและยูดาห์”1 พศด 21:1
ดาวิดจึงพูดกับโยอาบและบรรดานายทัพ24:2 ฉบับ LXX (ดูข้อ 4 และ 1พศด.21:2) ฉบับภาษาฮีบรูว่า โยอาบผู้บังคับสั่งกองทัพว่า “จงทำทะเบียนพลรบทั้งหมดของทุกเผ่าในอิสราเอลจากดานจดเบเออร์เชบา เพื่อข้าจะรู้ว่ามีคนอยู่เท่าไร”
แต่โยอาบตอบว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเพิ่มพูนกำลังพลร้อยเท่า และขอให้กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าได้เห็นกับตา เหตุใดท่านจึงมีความประสงค์ให้ทำเช่นนี้”
แต่คำสั่งของกษัตริย์ย่อมมีอำนาจเหนือโยอาบและบรรดานายทัพ ดังนั้นพวกเขาจึงอำลากษัตริย์เพื่อไปทำรายชื่อของพลรบอิสราเอล1 พศด 21:4; 1 พศด 27:24
หลังจากข้ามแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาไปตั้งค่ายพักในหุบเขาทางใต้ของเมืองอาโรเออร์ แล้วผ่านกาดไปยังยาเซอร์ ฉธบ 2:36; ยชว 13:16พวกเขาไปที่กิเลอาดและเขตแดนทาห์ทิมโหดชิ แล้วไปดานยาอันและไปทั่วจนถึงไซดอน จากนั้นไปยังป้อมแห่งเมืองไทระ และหัวเมืองทั้งหมดของชาวฮีไวต์ และชาวคานาอัน ท้ายสุดไปยังเบเออร์เชบาในเนเกบแห่งยูดาห์
หลังจากพวกเขาไปทั่วแดนก็กลับมายังเยรูซาเล็ม ใช้เวลาเก้าเดือนยี่สิบวัน
โยอาบรายงานจำนวนพลรบต่อกษัตริย์ คนที่อยู่ในเกณฑ์ออกรบได้มีแปดแสนคนในอิสราเอล ส่วนในยูดาห์มีห้าแสนคน1 พศด 21:5; 1 พศด 27:24
หลังจากสำรวจไพร่พลแล้ว ดาวิดก็สำนึกผิดจึงพูดกับพระยาห์เวห์ว่า “สิ่งที่ข้าพเจ้าทำนั้นบาปมาก พระยาห์เวห์บัดนี้ขอโปรดยกโทษความผิดของผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าพเจ้าได้ทำสิ่งที่โง่เขลามาก”1 พศด 21:8
ก่อนดาวิดตื่นนอนตอนเช้าวันรุ่งขึ้น มีถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงผู้เผยพระวจนะกาดซึ่งเป็นผู้ทำนายให้ดาวิด ความว่า 1 พศด 21:9“จงไปบอกดาวิดว่า พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ‘เรามีข้อเสนอสามประการ ให้เจ้าเลือกอย่างหนึ่งแล้วเราจะจัดการกับเจ้าตามนั้น’ ”
กาดจึงมาพบดาวิดพูดว่า “ท่านจะเลือกการกันดารอาหารทั่วดินแดนสามปี24:13 ฉบับ LXX (ดู 1พศด.21:12) ฉบับภาษาฮีบรูว่า เจ็ดปี หรือเตลิดหนีจากศัตรูผู้รุกไล่สามเดือน หรือยอมให้มีโรคระบาดในดินแดนสามวัน ขอตรึกตรองแล้วแจ้งคำตอบเพื่อข้าพเจ้าจะนำไปบอกพระองค์ผู้ซึ่งใช้ข้าพเจ้ามา”1 พศด 21:11
ดาวิดตอบกาดว่า “ข้าพเจ้าลำบากใจมาก แต่ขอตกอยู่ในอุ้งมือของพระยาห์เวห์ดีกว่าตกอยู่ในเงื้อมมือของมนุษย์ เพราะความเมตตาของพระองค์ใหญ่หลวงนัก”
ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงให้เกิดโรคระบาดในอิสราเอลตั้งแต่เช้าวันนั้นจนครบกำหนด จากดานจดเบเออร์เชบา มีผู้เสียชีวิตเจ็ดหมื่นคน เมื่อทูตสวรรค์เงื้อมือขึ้นจะทำลายล้างกรุงเยรูซาเล็ม พระยาห์เวห์ผ่อนปรนเรื่องภัยพิบัตินั้น จึงพูดกับทูตนั้นว่า “พอแล้ว! ยั้งมือเถิด” ขณะนั้นทูตของพระยาห์เวห์กำลังยืนอยู่ที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุสยรม 42:10
เมื่อดาวิดเห็นทูตองค์นั้นผู้ทำให้ประชาชนล้มตายก็พูดกับพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าผู้เลี้ยง24:17 ม้วนหนังสือทะเลตายและฉบับ LXX ฉบับมาโซเรติคไม่มีคำว่า ผู้เลี้ยงที่ทำผิดทำบาป พวกเขาทำผิดอันใดเล่า ประชาชนเหล่านี้เป็นแต่เพียงฝูงแกะ ขอลงโทษข้าพเจ้ากับครอบครัวเท่านั้นเถิด”1 พศด 21:17
ดาวิดสร้างแท่นบูชา
(1พศด.21:18-26)
ในวันนั้นกาดมาพูดกับดาวิดว่า “ขอขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ลานนวดข้าวของอาราวนาห์ชาวเยบุสเถิด” 1 พศด 21:18; 2 พศด 3:1ดาวิดจึงไปปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์สั่งผ่านทางกาด เมื่ออาราวนาห์เห็นกษัตริย์และข้าราชการมาหาตนก็เข้าไปหมอบกราบลงกับพื้น
อาราวนาห์ถามว่า “ท่านมาด้วยความประสงค์อันใด”
ดาวิดพูดว่า “เพื่อมาซื้อลานนวดข้าวของเจ้า ข้าจะสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ พระองค์จะได้ระงับโรคระบาดครั้งนี้เสีย”
อาราวนาห์พูดว่า “ขอกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าใช้ทุกสิ่งตามที่ประสงค์เถิด นี่คือวัวสำหรับเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว และนี่คือเลื่อนนวดข้าวกับแอกวัวใช้เป็นฟืน 1 พศด 21:23; 1 พกษ 19:21ข้าพเจ้าอาราวนาห์24:23 ฉบับสำเนาภาษาฮีบรูบางฉบับ ฉบับ LXX และฉบับสำเนาภาษาฮีบรูส่วนใหญ่ว่า กษัตริย์อาราวนาห์ขอมอบทั้งหมดนี้ให้กษัตริย์ และขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านยอมรับท่านด้วยเถิด”
แต่กษัตริย์ตอบอาราวนาห์ว่า “ข้ายืนยันที่จะซื้อจากเจ้า ข้าจะไม่ถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าโดยที่ไม่ลงทุนอะไรเลย”
เป็นอันว่าดาวิดซื้อลานนวดข้าวกับวัวด้วยเงินหนัก 50 เชเขล24:24 นั่นคือ ประมาณ 575 กรัม แล้วดาวิดสร้างแท่นบูชาขึ้นที่นั่นถวายแด่พระยาห์เวห์ และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ พระยาห์เวห์ตอบคำอธิษฐานเพื่อแผ่นดิน โรคระบาดที่เกิดแก่อิสราเอลก็หมดไปปฐม 12:7; 2 ซมอ 21:14; 1 พศด 21:26