พรท บทเพลงร้องทุกข์, บทที่ บทเพลงร้องทุกข์, บทที่ 5
พระยาห์เวห์ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา
ขอมองดูความอัปยศอดสูของเราอสค 5:14
มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า
บ้านเรือนของเราตกเป็นของคนต่างชาติยรม 6:12
พวกเรากลายเป็นลูกกำพร้าพ่อ
แม่ของเราเป็นแม่ม่าย
พวกเราต้องซื้อน้ำไว้ดื่ม
ต้องซื้อฟืนไว้ใช้อสค 4:16
พวกที่ไล่ล่าก็ตามติดส้นเท้าของเรา
พวกเราอ่อนโรยและไม่ได้พักผ่อน
พวกเรายอมจับมือกับอียิปต์และอัสซีเรีย
เพื่อให้มีอาหารพอกิน
บรรพบุรุษของพวกเราทำบาปและตายไปแล้ว
ส่วนพวกเราต้องมารับโทษแทนอพย 20:5; ยรม 31:29; อสค 8:2
พวกทาสปกครองพวกเรา
และไม่มีใครช่วยเราจากเงื้อมมือของพวกเขาฉธบ 28:48
พวกเราต้องเสี่ยงชีวิตในทะเลทราย
เพื่อให้มีอาหารกิน
ผิวหนังของเราร้อนผ่าวเหมือนเตาผิง
ระบมไข้เพราะความหิวโหยอสค 22:22
พวกผู้หญิงถูกละเมิดในศิโยน
และสาวพรหมจารีถูกย่ำยีในเมืองของยูดาห์ฉธบ 28:30
บรรดาเจ้านายถูกมัดมือแขวนไว้
พวกผู้อาวุโสไม่ได้รับความเคารพนับถือพรท 4:16
คนหนุ่มๆ ถูกเกณฑ์ไปโม่แป้ง
เด็กๆ แบกฟืนล้มลุกคลุกคลาน
บรรดาผู้อาวุโสไม่นั่งอยู่ที่ประตูเมืองอีกต่อไป
คนหนุ่มก็เลิกบรรเลงเพลง
ความชื่นชมยินดีหายไปจากใจของเรา
การเต้นรำของเรากลับกลายเป็นการคร่ำครวญฮชย 2:11
มงกุฎร่วงหล่นไปจากศีรษะของพวกเรา
วิบัติแก่พวกเรา เพราะพวกเราได้ทำบาป!ยรม 13:18
เพราะสิ่งเหล่านี้ หัวใจของพวกเราจึงอ่อนล้า
ดวงตาของพวกเราจึงพร่ามัวยรม 13:16
เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง
มีฝูงหมาในเพ่นพ่าน
พระยาห์เวห์พระองค์ครอบครองอยู่เป็นนิตย์
บัลลังก์ของพระองค์ยั่งยืนตลอดทุกชั่วอายุสดด 9:7
เหตุใดพระองค์ลืมพวกเราอยู่ร่ำไป
เหตุใดทอดทิ้งพวกเราไปนานถึงเพียงนี้สดด 13:1
พระยาห์เวห์ ขอกอบกู้พวกเรากลับคืนสู่พระองค์ เพื่อพวกเราจะหวนกลับมา
โปรดฟื้นฟูอดีตอันรุ่งเรืองของพวกเราคืนมายรม 31:18
เว้นแต่ว่าพระองค์ทอดทิ้งพวกเราไปอย่างสิ้นเชิง
และโกรธพวกเราเกินจะวัดได้