Jer Jeremias, kabanata Ang Aklat ni Jeremias, kabanata 17
Sinabi pa ng Panginoon:
“Isusumpa ko ang taong lumalayo sa akin
at nagtitiwala lamang sa tao.Psa 118:8; Pro 29:25; Isa 31:1
Matutulad siya sa isang maliit
na punongkahoy sa ilang
na walang magandang kinabukasan.
Maninirahan siya sa tigang
at maalat na lupain
na walang ibang naninirahan.Isa 1:30; Jer 48:6
“Ngunit mapalad ang taong nagtitiwala
at lubos na umaasa sa Panginoon.Psa 2:12; Pro 16:20; Isa 30:18
Matutulad siya sa punongkahoy na itinanim sa tabi ng ilog
na ang mga ugat ay umaabot sa tubig.
Ang punongkahoy na itoʼy hindi natatakot,
dumating man ang tag-init
o mahabang tag-araw.
Palaging sariwa ang mga dahon nito
at walang tigil ang pamumunga.Psa 1:3
“Ang puso ng tao ay mapanlinlang
higit sa lahat,
at hindi ito malulunasan.
Sino ang nakakaunawa nito?Psa 64:6
“Ngunit ako, ang Panginoon,
ay sumisiyasat sa puso at isip ng tao.
Gagantihan ko ang bawat isa
ayon sa pag-uugali at mga gawa niya.”1Sa 16:7; 1Ch 28:9; Psa 7:9; Pro 17:3; Jer 11:20; Jer 20:12; Rev 2:23
Ang taong yumaman sa masamang paraan
ay tulad ng ibong nililimliman
ang hindi niya itlog.
Sa bandang huli, sa kalagitnaan
ng kanyang buhay,
mawawala ang kanyang kayamanan
at lalabas na siyaʼy hangal.
Panginoon, mula pa noong una,
ang inyong trono
ng kaluwalhatian sa kaitaasan,
ito ang lugar ng aming kanlungan.Jer 14:21
Kayo po Panginoon, ang pag-asa ng Israel.
Mapapahiya ang lahat
ng magtatakwil sa inyo.
Malilibing po sila sa ilalim ng lupa,
dahil itinakwil po nila kayo,
kayo na bukal na nagbibigay ng buhay.Jer 2:13; Jer 14:8; Jhn 4:14; Jhn 8:6