1 พศด 1 พงศาวดาร, บทที่ 1 พงศาวดาร, บทที่ 13
นำหีบพันธสัญญากลับมา
(2ซมอ.6:1-11)
ดาวิดหารือกับแต่ละคนในหมู่ข้าราชการ ผู้บัญชาการกองพัน และผู้บัญชาการกองร้อยของเขา 2 ซมอ 6:2แล้วจึงพูดกับชุมชนอิสราเอลทั้งปวงว่า “หากท่านทั้งหลายเห็นดีและเป็นความประสงค์ของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ก็ให้เราส่งข่าวไปยังพี่น้องที่เหลืออยู่ทั่วแดนอิสราเอลทั้งใกล้หรือไกล รวมทั้งบรรดาปุโรหิตและคนเลวีในเมืองและในทุ่งหญ้าของพวกเขาให้มาร่วมกับเรา ให้เรานำหีบพันธสัญญาของพระเจ้าของเรากลับคืนมา เพราะในสมัยของกษัตริย์ซาอูล เราได้ละเลยหีบนั้น13:3 หรือ เราได้ละเลยพระองค์ หรือ เราไม่ได้ถามพระองค์” ชุมนุมประชาชนทั้งหมดล้วนเห็นพ้องต้องกัน เพราะพวกเขาเห็นว่าเป็นสิ่งถูกต้อง
ดาวิดจึงเรียกชุมนุมคนอิสราเอลทั้งหมด ตั้งแต่แม่น้ำชิโหร์ในอียิปต์จนจดเมืองเลโบฮามัท เพื่อนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ามาจากคีริยาทเยอาริม 2 ซมอ 6:1ดาวิดและคนอิสราเอลทั้งหมดจึงไปยังบาอาลาห์แห่งยูดาห์ (คีริยาทเยอาริม) เพื่อนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้าพระยาห์เวห์ผู้นั่งบัลลังก์อยู่ระหว่างเครูบ อันเป็นหีบพันธสัญญาที่เรียกตามนามของพระองค์1 ซมอ 4:4; 2 ซมอ 6:2; 2 พกษ 19:15
พวกเขาเคลื่อนย้ายหีบพันธสัญญาของพระเจ้าจากบ้านของอาบีนาดับขึ้นบนเกวียนใหม่ โดยมีอุสซาห์และอาหิโยเป็นผู้นำทางมา กดว 4:15; 2 ซมอ 6:3ดาวิดกับประชาชนอิสราเอลทั้งปวงเฉลิมฉลองอย่างเต็มที่ต่อหน้าพระเจ้า มีการขับร้องและบรรเลงดนตรีด้วยพิณเขาคู่ พิณใหญ่ กลองเล็ก ฉาบ และแตร
เมื่อพวกเขามาถึงลานนวดข้าวของคิโดน วัวสะดุดเสียหลัก อุสซาห์ยื่นมือออกรับหีบพันธสัญญา 2 ซมอ 6:6ความโกรธของพระยาห์เวห์จึงพลุ่งขึ้นต่ออุสซาห์ พระองค์ประหารเขาที่ยื่นมือออกแตะต้องหีบพันธสัญญา เขาจึงสิ้นชีวิตลงต่อหน้าพระเจ้ากดว 4:15
ดาวิดโกรธเพราะพระยาห์เวห์โกรธเกรี้ยวอุสซาห์ ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่า เปเรศอุสซาห์13:11 แปลว่า อุบัติภัยแก่อุสซาห์จวบจนบัดนี้2 ซมอ 6:8
ในวันนั้นดาวิดรู้สึกเกรงกลัวพระเจ้าและถามว่า “ข้าจะนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ากลับไปกับข้าได้อย่างไร” ในที่สุดดาวิดก็ไม่ได้นำหีบพันธสัญญามายังเมืองดาวิด แต่เอาไปไว้ที่บ้านของโอเบดเอโดมชาวกัท หีบพันธสัญญาคงอยู่กับครอบครัวของโอเบดเอโดมในบ้านของเขาเป็นเวลาสามเดือน และพระยาห์เวห์อวยพรครัวเรือนและกิจการงานทุกอย่างของเขา2 ซมอ 6:11