2 พศด 2 พงศาวดาร, บทที่ 2 พงศาวดาร, บทที่ 16
บั้นปลายของกษัตริย์อาสา
(1พกษ.15:17-24)
กษัตริย์บาอาชาแห่งอิสราเอลมาสู้รบกับยูดาห์ในปีที่สามสิบหกแห่งการปกครองของอาสา และบาอาชาสร้างป้อมปราการที่เมืองรามาห์เพื่อปิดทางเข้าออกสู่เขตแดนของกษัตริย์อาสาแห่งยูดาห์1 พกษ 15:17
อาสาจึงนำเงินและทองคำจากคลังวิหารของพระยาห์เวห์และจากวังของเขาเอง ส่งไปถวายกษัตริย์เบนฮาดัดแห่งอารัมซึ่งปกครองอยู่ที่เมืองดามัสกัส และพูดว่า 1 พกษ 15:18; 2 พกษ 12:18“ขอให้ข้าพเจ้ากับท่านเป็นพันธมิตรกันเหมือนดังพ่อของเราทั้งสอง ข้าพเจ้าส่งเงินและทองนี้มาให้ท่าน ขอท่านตัดสัมพันธไมตรีกับกษัตริย์บาอาชาแห่งอิสราเอล เพื่อเขาจะได้ถอยทัพไปจากข้าพเจ้า”
เบนฮาดัดเห็นชอบกับกษัตริย์อาสา และส่งแม่ทัพและกองกำลังไปโจมตีเมืองต่างๆ ของอิสราเอล พวกเขาพิชิตเมืองอิโยน ดาน อาเบลมาอิม16:4 เป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า อาเบลเบธมาอาคาห์ และเมืองคลังเสบียงทุกเมืองในนัฟทาลี 1 พกษ 15:20เมื่อบาอาชาทราบเรื่องนี้ก็หยุดสร้างเมืองรามาห์และทิ้งงาน 1 พกษ 15:21กษัตริย์อาสาจึงนำชายชาวยูดาห์ทั้งหมดไปยังเมืองรามาห์ ให้ขนหินและไม้ซึ่งบาอาชาใช้อยู่นั้นไปสร้างเมืองเกบาและเมืองมิสปาห์ยชว 18:24
ครั้งนั้นผู้ทำนายฮานานีมาพบกษัตริย์อาสาแห่งยูดาห์และพูดว่า “เนื่องจากท่านพึ่งกษัตริย์แห่งอารัมแทนที่จะพึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน กองทัพของกษัตริย์อารัมจึงหลุดมือท่านไปเสียแล้ว 2 พศด 19:2ครั้งนั้นชาวคูช16:8 นั่นคือ ประชาชนจากเขตแม่น้ำไนล์ตอนบนกับชาวลิเบียมีกองทัพมหาศาล รถม้าศึกและพลม้า16:8 หรือ พลขับรถม้าศึกมากมายไม่ใช่หรือ แต่เมื่อท่านพึ่งพระยาห์เวห์ พระองค์ก็มอบพวกเขาไว้ในมือของท่าน 2 พศด 14:9; อสย 20:5เพราะพระยาห์เวห์มองทั่วโลก เพื่อทำให้ผู้ที่ภักดีต่อพระองค์อย่างสุดใจเข้มแข็งขึ้น ท่านช่างโง่เขลาเสียจริงที่ทำเช่นนั้น นับแต่นี้ไปท่านจะต้องมีสงครามเรื่อยๆ”
อาสาโกรธที่ผู้ทำนายกล่าวเช่นนั้น ถึงกับให้นำตัวไปขังคุก ครั้งนั้นอาสากดขี่ข่มเหงราษฎรบางคนอย่างทารุณด้วย
เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของอาสาตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ ในปีที่สามสิบเก้าแห่งการปกครองของอาสา เขาป่วยหนักด้วยโรคที่เท้า ถึงแม้โรคนั้นจะร้ายแรง แต่เขาก็ไม่ได้แสวงหาความช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์ เขาพึ่งแต่หมอเท่านั้น แล้วในปีที่สี่สิบเอ็ดแห่งการปกครองของอาสา เขาก็สิ้นชีวิตและล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ 1 พกษ 15:24เขาถูกฝังไว้ในอุโมงค์ที่เขาสกัดขึ้นเพื่อตนเองในเมืองดาวิด ศพของเขาถูกวางไว้บนที่ตั้งศพซึ่งสุมด้วยเครื่องเทศและเครื่องหอมนานาชนิด และก่อไฟกองใหญ่เป็นการให้เกียรติแก่เขา