2 ซมอ 2 ซามูเอล, บทที่ 2 ซามูเอล, บทที่ 2
เจิมตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์
หลังจากนั้นดาวิดถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรกลับไปเมืองใดเมืองหนึ่งในยูดาห์หรือไม่”
พระยาห์เวห์พูดว่า “ไปเถิด”
ดาวิดถามว่า “ข้าพเจ้าควรไปเมืองใด”
พระองค์ตอบว่า “เมืองเฮโบรน”1 ซมอ 23:2; 1 ซมอ 30:7
ดาวิดจึงไปที่นั่นพร้อมกับภรรยาทั้งสองคน คืออาหิโนอัมแห่งยิสเรเอลกับอาบีกายิลภรรยาม่ายของนาบาลแห่งคารเมล 1 ซมอ 25:42ดาวิดได้นำพรรคพวกและครอบครัวของแต่ละคนมาอาศัยที่เมืองเฮโบรนและที่หัวเมืองต่างๆ ด้วย ชาวยูดาห์มาที่เฮโบรนและเจิมตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองเผ่ายูดาห์
เมื่อดาวิดรู้ว่าชาวเมืองยาเบชกิเลอาดได้จัดการฝังศพซาอูล 1 ซมอ 31:11จึงส่งผู้ส่งสาส์นไปแจ้งคนเหล่านั้นว่า “ขอพระยาห์เวห์อวยพรท่านทั้งหลายที่ได้สำแดงความกรุณาต่อซาอูลนายของท่าน โดยจัดการฝังศพของเขา 1 ซมอ 15:13บัดนี้ขอพระยาห์เวห์สำแดงความกรุณาและความสัตย์ซื่อต่อท่าน ข้าพเจ้าเองก็จะเอื้ออารีต่อท่านเนื่องด้วยการกระทำครั้งนี้ของท่าน บัดนี้จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะซาอูลนายของท่านสิ้นชีวิตแล้ว และประชาชนยูดาห์ได้เจิมตั้งข้าพเจ้าขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา”
สงครามระหว่างดาวิดกับครอบครัวของซาอูล
(1พศด.3:1-4)
ฝ่ายอับเนอร์ลูกชายของเนอร์แม่ทัพของซาอูลได้พาอิชโบเชทลูกชายของซาอูลไปยังเมืองมาหะนาอิม 1 ซมอ 14:50; 1 ซมอ 17:55และแต่งตั้งให้อิชโบเชทเป็นกษัตริย์ปกครองเหนือกิเลอาด อาชูร์และยิสเรเอล ตลอดจนเอฟราอิม เบนยามิน และทั่วทั้งอิสราเอลด้วยกดว 32:40; ยชว 19:18
อิชโบเชทลูกชายของซาอูลมีอายุสี่สิบปีเมื่อขึ้นเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล เขาปกครองอยู่สองปี แต่เผ่ายูดาห์ยังคงภักดีต่อดาวิด ดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองยูดาห์ในเมืองเฮโบรนอยู่เจ็ดปีกับหกเดือน2 ซมอ 5:5
อับเนอร์ลูกชายของเนอร์กับคนของอิชโบเชทลูกชายของซาอูลออกจากมาหะนาอิมมายังกิเบโอน ยชว 9:3; ยชว 21:17ฝ่ายโยอาบลูกชายของเศรุยาห์และคนของดาวิดออกมาเผชิญหน้ากับพวกเขาที่สระกิเบโอน โดยอยู่กันคนละฟากของสระยรม 41:12
อับเนอร์จึงบอกโยอาบว่า “ให้ทหารมาประลองฝีมือกันต่อหน้าพวกเราดีกว่า”
โยอาบตอบว่า “ตกลงให้พวกเขาสู้กัน”
ฉะนั้นฝ่ายเบนยามินและอิชโบเชทลูกชายของซาอูลจึงเลือกทหารมาสิบสองคนและฝ่ายดาวิดก็เลือกสิบสองคนเช่นกัน แต่ละฝ่ายจับศีรษะของคู่ต่อสู้และเอาดาบสั้นแทงสีข้างของอีกฝ่าย ต่างก็ล้มตายด้วยกันทั้งคู่ สถานที่แห่งนั้นในกิเบโอนจึงได้ชื่อว่า เฮลขัทฮัสซูริม2:16 แปลว่า สมรภูมิดาบ หรือ สมรภูมิแห่งการเป็นปรปักษ์
ทั้งสองฝ่ายสู้รบกันอย่างดุเดือดในวันนั้น ผลปรากฏว่าอับเนอร์และชาวอิสราเอลพ่ายแพ้คนของดาวิด
บุตรทั้งสามของเศรุยาห์คือ โยอาบ อาบีชัย และอาสาเฮลอยู่ที่นั่น อาสาเฮลนั้นฝีเท้าเร็วเหมือนละมั่ง 1 พศด 2:16เขาวิ่งไล่อับเนอร์โดยไม่หันซ้ายหันขวา อับเนอร์เหลียวมาเห็นก็ถามว่า “นั่นเจ้าหรืออาสาเฮล”
อาสาเฮลตอบว่า “ใช่ ข้าเอง”
อับเนอร์เตือนเขาว่า “หันไปทางซ้ายหรือขวาก็ได้ เล่นงานคนอื่นแล้วปลดอาวุธเขาไปดีกว่า” แต่อาสาเฮลไม่ฟัง ยังคงวิ่งตามมาอย่างไม่ลดละ
อับเนอร์ตะโกนย้ำว่า “อย่าตามมาเลย! จะให้ข้าฆ่าเจ้าทำไม ข้าจะไปสู้หน้าโยอาบพี่ชายของเจ้าได้อย่างไร”
แต่อาสาเฮลยังคงวิ่งตาม อับเนอร์จึงใช้หอกแทงท้องอาสาเฮลทะลุหลัง เขาล้มลงตายคาที่ ทุกคนซึ่งมาถึงตรงที่อาสาเฮลนอนตายอยู่ก็ตะลึงงัน2 ซมอ 3:27
แต่โยอาบกับอาบีชัยไล่ตามอับเนอร์ไป ดวงอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้า เมื่อเขามาถึงเนินเขาอัมมาห์ใกล้กียาห์ ตามเส้นทางไปสู่ถิ่นทุรกันดารกิเบโอน คนเบนยามินวิ่งตามหลังอับเนอร์มาและรวมพลตั้งแถวบนยอดเนินเขา
อับเนอร์ตะโกนลงไปบอกโยอาบว่า “เราจะต้องเข่นฆ่ากันตลอดไปหรือ ท่านไม่รู้หรือว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างเศร้าโศก อีกนานแค่ไหนเจ้าถึงจะสั่งคนของเจ้าให้เลิกตามฆ่าพี่น้องชาวอิสราเอลด้วยกัน”
โยอาบตะโกนกลับไปว่า “พระเจ้ามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ถ้าท่านไม่ได้พูดอะไร พวกเราจะตามล่าพวกเขาจนรุ่งสางฉันนั้น”
แล้วโยอาบก็เป่าแตร กองกำลังทั้งปวงจึงหยุดต่อสู้ หยุดไล่ตามฝ่ายอิสราเอล2 ซมอ 18:16
ตลอดคืนนั้นอับเนอร์กับพรรคพวกเดินทางผ่านอาราบาห์ ข้ามแม่น้ำจอร์แดน และเดินทางต่อไปจนตลอดรุ่งเช้า2:29 ดูฉบับ LXX ความหมายของวลีภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด และมาถึงเมืองมาหะนาอิม
โยอาบก็เลิกตามล่าอับเนอร์และสั่งรวมพล นอกจากอาสาเฮลแล้วมีคนของดาวิดอีกเพียงสิบเก้าคนที่ขาดหายไป แต่คนของดาวิดฆ่าคนเบนยามินที่อยู่กับอับเนอร์ไปถึงสามร้อยคน พวกเขานำร่างของอาสาเฮลไปฝังไว้ในอุโมงค์ของพ่อเขาที่เบธเลเฮม จากนั้นโยอาบกับคนของเขาเดินทางตลอดคืนและมาถึงเมืองเฮโบรนเมื่อรุ่งสาง