อสธ เอสเธอร์, บทที่ เอสเธอร์, บทที่ 4
โมรเดคัยขอให้เอสเธอร์ช่วย
เมื่อโมรเดคัยรู้สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก็ฉีกเสื้อผ้า นุ่งห่มผ้ากระสอบ โปรยขี้เถ้าใส่ตัว และเข้าไปในตัวเมือง ร้องไห้เสียงดังอย่างรันทด กดว 14:6; ยชว 7:6แต่โมรเดคัยมาได้แค่ที่ประตูวังเท่านั้น เพราะผู้สวมเสื้อผ้ากระสอบจะไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้าไป ชาวยิวทั้งหลายในทุกมณฑลซึ่งคำสั่งของกษัตริย์ไปถึงก็ทุกข์โศกแสนสาหัส พวกเขาอดอาหาร ร้องไห้คร่ำครวญ หลายคนนุ่งห่มผ้ากระสอบและนอนบนกองขี้เถ้ายนา 3:6
เมื่อขันทีและสาวใช้ของเอสเธอร์มาบอกเรื่องโมรเดคัย เธอก็ทุกข์ใจมาก จึงมอบเสื้อผ้าไปให้โมรเดคัยใส่แทนผ้ากระสอบ แต่เขาไม่ยอมรับเสื้อผ้านั้น เอสเธอร์จึงให้ตามตัวขันทีฮาธาคซึ่งมีหน้าที่รับใช้เธอ และสั่งให้เขาออกไปพบโมรเดคัยเพื่อถามถึงสาเหตุและความทุกข์ร้อน
ฮาธาคจึงออกไปพบโมรเดคัยที่ลานเมืองหน้าประตูวัง โมรเดคัยเล่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รวมทั้งเรื่องจำนวนเงินที่ฮามานสัญญาจะมอบเข้าคลังหลวงเพื่อทำลายชาวยิว อสธ 3:9โมรเดคัยยังมอบสำเนาคำสั่งที่ประกาศในป้อมเมืองสุสาให้ทำลายชาวยิว ให้กับฮาธาค เพื่อนำไปให้เอสเธอร์และอธิบายให้เธอฟัง แล้วบอกให้เอสเธอร์ไปพบกษัตริย์ เพื่อวิงวอนขอความเมตตาให้ชนชาติของเธออสธ 2:7; อสธ 2:20; อสธ 3:15
ฮาธาคกลับไปรายงานสิ่งที่โมรเดคัยพูดให้เอสเธอร์ฟัง เอสเธอร์สั่งเขาให้กลับมาบอกโมรเดคัยว่า “ข้าราชการและประชาชนรู้ดีว่า ชายหรือหญิงที่เข้าไปพบกษัตริย์ในเขตชั้นในโดยที่กษัตริย์ไม่เรียก จะมีโทษถึงตาย เว้นแต่กษัตริย์จะยื่นคทาทองคำและไว้ชีวิตพวกเขา แต่กษัตริย์ไม่ได้เรียกข้าพเจ้าเข้าพบมากว่าสามสิบวันแล้ว”อสธ 5:1; อสธ 8:4
เมื่อมีคนนำคำพูดของเอสเธอร์มาบอกกับโมรเดคัย โมรเดคัยตอบกลับมาว่า “อย่าคิดว่าเจ้าอยู่ในวังนี้แล้วจะเป็นชาวยิวคนเดียวที่รอด ถ้าเจ้านิ่งเงียบอยู่ตอนนี้ การช่วยเหลือและปลดปล่อยชาวยิวจะมาจากที่อื่น แต่เจ้ากับครอบครัวพ่อของเจ้าจะพินาศ บางทีที่เจ้าได้รับตำแหน่งราชินีก็เพื่อเวลาเช่นนี้ก็ได้ ใครจะรู้”
แล้วเอสเธอร์จึงให้คนมาบอกโมรเดคัยว่า “ขอให้ท่านรวบรวมชาวยิวทั้งหมดในป้อมเมืองสุสาให้ถืออดอาหารเพื่อข้าพเจ้า อย่ากินหรือดื่มอะไรตลอดสามวันสามคืน ข้าพเจ้ากับพวกผู้ช่วยก็จะอดอาหารเช่นเดียวกับท่าน หลังจากนั้นข้าพเจ้าจะไปพบกษัตริย์ แม้ขัดกับกฎหมายก็ตามที ถ้าจะต้องพินาศ ข้าพเจ้าก็ยอม”อสธ 5:1
ดังนั้นโมรเดคัยจึงไปทำตามที่เอสเธอร์สั่ง