อสธ เอสเธอร์, บทที่ เอสเธอร์, บทที่ 9
ในวันที่สิบสามเดือนที่สิบสองคือเดือนอาดาร์ วันซึ่งกฤษฎีกามีผลบังคับใช้ เป็นวันซึ่งศัตรูของชาวยิวหวังจะกวาดล้างพวกเขา แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตร ชาวยิวเป็นฝ่ายได้เปรียบผู้ที่เกลียดชังเขา อสธ 3:13ชาวยิวรวมตัวกันในเมืองของตนในทุกมณฑลของกษัตริย์เซอร์ซีส เพื่อต่อสู้ผู้ที่ตั้งใจทำลายตน ไม่มีใครต่อต้านพวกเขาได้เพราะชนชาติอื่นๆ เกรงกลัวชาวยิว และบรรดาขุนนางของมณฑลต่างๆ เจ้าหน้าที่ ผู้ว่าการ และข้าราชการล้วนให้ความช่วยเหลือชาวยิวเพราะเกรงกลัวโมรเดคัยจับใจ โมรเดคัยมีอำนาจมากในวัง ชื่อเสียงของเขาเลื่องลือไปทั่วทุกมณฑล เขามีอำนาจมากขึ้นทุกทีอสธ 8:17
ชาวยิวฆ่าฟันและทำลายล้างศัตรูผู้เกลียดชังตนได้ตามใจชอบ ชาวยิวฆ่าฟันและทำลายศัตรูไปห้าร้อยคนในป้อมเมืองสุสา สภษ 11:8พวกเขายังฆ่าปารชันดาธา ดาลโฟน อัสปาธา โปราธา อาดัลยา อารีดาธา ปารมัชทา อารีสัย อารีดัย ไวซาธา ซึ่งเป็นลูกชายทั้งสิบของฮามานลูกฮัมเมดาธาศัตรูของชาวยิว แต่ไม่ได้ริบข้าวของอพย 17:14
ในวันเดียวกันนั้นมีผู้รายงานจำนวนผู้ถูกฆ่าในป้อมเมืองสุสาแก่กษัตริย์ พระองค์จึงพูดกับราชินีเอสเธอร์ว่า “ชาวยิวได้เข่นฆ่าทำลายล้างคนห้าร้อยคนในป้อมเมืองสุสานี้ รวมทั้งลูกชายสิบคนของฮามานด้วย พวกเขาทำอะไรกับมณฑลอื่นๆ ของเรา ตอนนี้เจ้าจะขออะไรอีก เราจะให้ บอกมาเถิดเจ้าปรารถนาอะไร เราจะให้”
เอสเธอร์ตอบว่า “หากท่านจะกรุณา ขออนุญาตให้ชาวยิวที่ป้อมเมืองสุสาทำตามคำสั่งอย่างวันนี้อีกในวันพรุ่งนี้ และขอให้เสียบลูกชายทั้งสิบคนของฮามานบนเสา”
กษัตริย์จึงมีคำสั่งให้ทำตามนั้นที่ป้อมเมืองสุสา และพวกเขาเสียบร่างลูกชายทั้งสิบของฮามาน ชาวยิวในป้อมเมืองสุสารวมตัวกันอีกในวันที่สิบสี่เดือนอาดาร์ และสังหารศัตรูอีกสามร้อยคน แต่ไม่ได้ริบข้าวของ
ในขณะเดียวกันชาวยิวอื่นๆ ทั่วจักรวรรดิรวมตัวกันปกป้องชีวิตของตนเองและทำลายศัตรูทั้งปวง สังหารพวกนั้นไป 75,000 คน แต่ไม่ได้ริบข้าวของ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในวันที่สิบสามเดือนอาดาร์ และพวกเขาหยุดพักในวันที่สิบสี่ และตั้งเป็นวันฉลองรื่นเริงยินดี
ส่วนชาวยิวที่ป้อมเมืองสุสาชุมนุมกันในวันที่สิบสามและวันที่สิบสี่ แล้วหยุดพักในวันที่สิบห้า และตั้งเป็นวันฉลองรื่นเริงยินดี
ด้วยเหตุนี้ชาวยิวในชนบทผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ฉลองกันในวันที่สิบสี่เดือนอาดาร์ เป็นวันฉลองรื่นเริงยินดีและมอบของขวัญแก่กันและกัน
การฉลองเทศกาลปูริม
โมรเดคัยบันทึกเหตุการณ์เหล่านี้ไว้ และเขียนจดหมายไปถึงชาวยิวทั้งใกล้และไกล ทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์เซอร์ซีส ให้เฉลิมฉลองประจำปีในวันที่สิบสี่และสิบห้าเดือนอาดาร์ เป็นโอกาสที่ชาวยิวปลอดพ้นจากศัตรู เดือนที่ความโศกเศร้ากลายเป็นความรื่นเริงยินดี และการคร่ำครวญไว้ทุกข์กลายเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลอง จึงให้ถือเป็นวันฉลองรื่นเริง มอบอาหารให้กันและกัน และให้ของขวัญแก่คนยากจน
ชาวยิวจึงตกลงที่จะดำเนินการเฉลิมฉลองที่ได้เริ่มสืบไป ตามที่โมรเดคัยเขียนบอก เพราะฮามานลูกฮัมเมดาธาชาวอากักศัตรูของชาวยิวทั้งหมดได้วางแผนจะทำลายพวกตน ตามเวลาที่กำหนดโดยการจับสลากที่เรียกว่าเปอร์ อสธ 3:7แต่เมื่อกษัตริย์รู้แผนการนี้9:25 หรือ เมื่อเอสเธอร์มาเข้าพบกษัตริย์ เขาก็ประกาศคำสั่งที่ทำให้แผนชั่วร้ายของฮามานกลับไปเล่นงานตัวเอง ตัวฮามานและลูกต้องถูกเสียบบนเสา อสธ 9:14(เทศกาลนี้จึงได้ชื่อว่าปูริม มาจากคำว่า “เปอร์”) เพราะทุกสิ่งที่เขียนไว้ในจดหมายนั้น สิ่งที่พวกเขาได้เห็น และสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับเขา ชาวยิวจึงตั้งธรรมเนียมขึ้นซึ่งพวกเขากับลูกหลาน และทุกคนที่มาเข้าเป็นพวกจะฉลองสองวันนี้ทุกปี ตามวิธีและเวลาที่กำหนด วันเหล่านี้จะเป็นวันรำลึกยึดถือกันตลอดไปทุกชั่วอายุ ทุกครอบครัว ในทุกเมือง และทุกมณฑล ชาวยิวจะฉลองเทศกาลปูริมสองวันนี้เป็นอนุสรณ์ไปตราบชั่วลูกหลาน
ราชินีเอสเธอร์ธิดาอาบีฮายิลจึงร่วมกับโมรเดคัยชาวยิวเขียนจดหมายรับรองด้วยสิทธิอำนาจเต็มที่ ยืนยันจดหมายฉบับที่สองนี้ซึ่งเกี่ยวกับปูริม อสธ 2:15และโมรเดคัยส่งจดหมายไปถึงชาวยิวทั้งปวงทั่ว 127 มณฑลในจักรวรรดิของกษัตริย์เซอร์ซีส อวยพรให้อยู่ดีมีสุขและมั่นคง ให้ยึดถือสองวันนี้เป็นเทศกาลปูริมประจำปี เป็นคำสั่งของโมรเดคัยชาวยิวและคำสั่งของราชินีเอสเธอร์ ชาวยิวเองก็ได้ลงมติให้ประเพณีนี้เป็นอนุสรณ์สืบไปถึงลูกหลาน รำลึกถึงเวลาที่ชนทั้งชาติร่วมกันถืออดอาหารและคร่ำครวญ คำสั่งของเอสเธอร์รับรองกฎระเบียบเกี่ยวกับปูริม และมีบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร