ปฐม ปฐมกาล, บทที่ ปฐมกาล, บทที่ 41
ความฝันของฟาโรห์
เวลาผ่านไปสองปีเต็ม คืนหนึ่งฟาโรห์ฝันว่าพระองค์ยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ ดนล 2:1มีวัวอ้วนพีแข็งแรงเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำและกินหญ้าอยู่ริมฝั่ง แล้วมีวัวอีกเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำไนล์ ซึ่งตัวผอมโซน่าเกลียด พวกมันเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างวัวอ้วนพีแข็งแรงเหล่านั้น แล้วพวกวัวผอมโซน่าเกลียดก็กินวัวอ้วนพีแข็งแรงทั้งเจ็ดตัว จากนั้นฟาโรห์ก็ตื่นขึ้น
พระองค์หลับไปอีกและฝันเป็นครั้งที่สอง คราวนี้เห็นข้าวต้นหนึ่งออกรวงเจ็ดรวง สมบูรณ์ดีมีเมล็ดเต็มรวง หลังจากนั้นมีต้นข้าวอีกเจ็ดรวงงอกขึ้นมา แต่เมล็ดเหี่ยวแห้งเพราะลมตะวันออก อสค 17:10รวงข้าวแห้งกลืนกินรวงข้าวทั้งเจ็ดที่เต่งเต็มรวง จากนั้นฟาโรห์ก็ตื่นและรู้ว่าเป็นความฝัน
เช้าวันรุ่งขึ้นฟาโรห์กังวลจึงสั่งให้พวกนักเล่นอาคมและปราชญ์ของอียิปต์มา พระองค์เล่าความฝันให้ฟัง แต่ไม่มีใครแปลความฝันนั้นได้ปฐม 40:7; ดนล 2:3; อพย 7:11
แล้วหัวหน้าพนักงานยกถ้วยจึงบอกกับฟาโรห์ว่า “วันนี้ข้าพเจ้าเพิ่งได้ระลึกถึงความผิดพลาดของตน ครั้งหนึ่งฟาโรห์โกรธพวกคนรับใช้ และให้จำคุกข้าพเจ้ากับหัวหน้าพนักงานทำขนมปัง ในบ้านของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ปฐม 40:3คืนหนึ่งข้าพเจ้าสองคนฝัน และความฝันของเรามีความหมายต่างกัน ปฐม 40:8มีชายหนุ่มฮีบรูคนหนึ่งถูกคุมขังอยู่ด้วย เขาเป็นคนรับใช้ของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ พวกข้าพเจ้าจึงเล่าความฝันให้ฟัง เขาก็แปลความฝันให้ ทุกสิ่งเป็นตามที่เขาแปลให้พวกเราฟัง คือข้าพเจ้าได้กลับมาทำงานตำแหน่งเดิม แต่อีกคนหนึ่งถูกเสียบร่าง”ปฐม 40:19
ฟาโรห์จึงสั่งให้นำโยเซฟมา เขาก็ถูกนำออกจากคุกอย่างรวดเร็ว เมื่อโกนหนวดเครา เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เข้าพบฟาโรห์สดด 105:20
ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เราฝันและไม่มีใครแปลความฝันได้ แต่เราได้ยินมาว่าเมื่อใครเล่าความฝันให้เจ้าฟัง เจ้าก็แปลความฝันนั้นได้”
โยเซฟตอบฟาโรห์ว่า “ข้าพเจ้าทำไม่ได้ แต่พระเจ้าจะให้คำตอบที่ฟาโรห์ต้องการ”ดนล 2:30; มธ 10:20; 1 คร 15:10
ฟาโรห์จึงพูดกับโยเซฟว่า “ในฝันเรายืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ มีวัวอ้วนพีแข็งแรงเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำและกินหญ้าอยู่ริมฝั่ง แล้วก็มีวัวอีกเจ็ดตัวขึ้นมาผอมโซน่าเกลียดมาก เราไม่เคยเห็นวัวที่น่าเกลียดอย่างนั้นมาก่อนเลยในแผ่นดินอียิปต์ แล้ววัวผอมโซน่าเกลียดก็กินวัวอ้วนพีทั้งเจ็ดตัวที่ขึ้นมาก่อน แต่หลังจากที่พวกมันกินเข้าไปแล้ว ก็ไม่มีใครดูออกว่าพวกมันกินเข้าไป เพราะมันก็ยังดูน่าเกลียดเหมือนเดิม แล้วเราก็ตื่นขึ้นปฐม 41:4
เราฝันอีกว่าเห็นข้าวต้นหนึ่งออกรวงเจ็ดรวง สมบูรณ์ดี มีเมล็ดเต่งเต็มรวง หลังจากนั้นมีอีกเจ็ดรวงงอกขึ้นมา แต่เมล็ดเหี่ยวแห้งเพราะลมตะวันออก รวงข้าวแห้งกลืนกินรวงข้าวเต็มรวงทั้งเจ็ดนั้น เราเล่าเรื่องนี้ให้กับพวกเล่นอาคมฟัง แต่ไม่มีใครอธิบายได้”
โยเซฟบอกฟาโรห์ว่า “ความฝันทั้งสองนี้เป็นเรื่องเดียวกันและเหมือนกัน พระเจ้าเปิดเผยให้ฟาโรห์เห็นสิ่งที่พระองค์จะกระทำ วัวดีเจ็ดตัวคือเจ็ดปี และรวงข้าวดีเจ็ดรวงก็คือเจ็ดปี ความฝันทั้งสองหมายถึงสิ่งเดียวกัน ปฐม 40:12ส่วนวัวผอมน่าเกลียดเจ็ดตัวที่ขึ้นมาภายหลังคือเจ็ดปี และรวงข้าวไร้ค่าเจ็ดรวงที่แห้งเพราะลมตะวันออกนั้น ก็คือเจ็ดปีแห่งกันดารอาหาร
อย่างที่ข้าพเจ้าได้บอกฟาโรห์ว่า พระเจ้าได้แสดงแก่ฟาโรห์ถึงสิ่งที่พระองค์จะทำ เจ็ดปีนี้จะมีความอุดมสมบูรณ์ทั่วแผ่นดินอียิปต์ แต่เจ็ดปีต่อไปจะกันดารอาหาร เมื่อนั้นคนจะลืมความอุดมสมบูรณ์ทั้งสิ้นในอียิปต์ และการกันดารอาหารจะทำลายแผ่นดิน 2 พกษ 8:1ความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินจะถูกลืมเพราะการกันดารอาหารจะรุนแรงนัก ที่ฟาโรห์มีความฝันสองอย่างนี้ ก็เพราะว่าพระเจ้าตัดสินใจไว้แล้ว และพระองค์จะทำในไม่ช้า
ตอนนี้ขอให้ฟาโรห์เลือกหาคนที่เฉลียวฉลาดและมีสติปัญญา แล้วตั้งให้เขาให้ดูแลแผ่นดินอียิปต์ ขอให้ฟาโรห์แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ไว้ทั่วแผ่นดิน เพื่อเก็บผลผลิตหนึ่งในห้าที่ได้ในตลอดเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์ พวกเขาควรสะสมอาหารในช่วงปีที่ดีที่กำลังจะมาถึง และภายใต้อำนาจของฟาโรห์ ให้พวกเขาเก็บสะสมเมล็ดข้าวไว้ในคลังอาหารตามเมืองต่างๆ อาหารนี้ควรเก็บสำรองไว้สำหรับประเทศ เพื่อใช้ในช่วงเจ็ดปีของการกันดารอาหารที่จะมาถึงอียิปต์ เพื่อไม่ให้ประเทศชาติย่อยยับไปเพราะการกันดารอาหาร”
ฟาโรห์และข้าราชการทั้งหมดเห็นชอบกับแผนงานนี้ ฟาโรห์จึงถามพวกเขาว่า “เราจะหาใครที่มีพระวิญญาณของพระเจ้า41:38 หรือ ของเทพเจ้าทั้งหลายอยู่ภายในเหมือนชายผู้นี้ได้หรือ”
ฟาโรห์จึงพูดกับโยเซฟว่า “ในเมื่อพระเจ้าเปิดเผยเรื่องทั้งหมดนี้ให้เจ้ารู้ จึงไม่มีใครที่เฉลียวฉลาดและมีสติปัญญาเหมือนเจ้า เจ้าจงดูแลวังของเรา และราษฎรทั้งหมดของเราจะทำตามคำสั่งของเจ้า มีเพียงบัลลังก์ของเราเท่านั้นที่เราจะยิ่งใหญ่กว่าเจ้า”สดด 105:21; กจ 7:10
โยเซฟปกครองดูแลอียิปต์
ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เราแต่งตั้งเจ้าให้ดูแลทั่วแผ่นดินอียิปต์” แล้วฟาโรห์ถอดแหวนตราประจำจากนิ้วมาสวมที่นิ้วของโยเซฟ ให้เขาสวมเสื้อคลุมผ้าลินินเนื้อดีและสร้อยคอทองคำ อสธ 3:10; อสค 16:11; ดนล 5:29ฟาโรห์ให้โยเซฟนั่งรถม้าในฐานะผู้มีอำนาจรองจากพระองค์41:43 หรือ รถม้าของผู้มีอำนาจรองจากพระองค์ หรือ รถม้าคันที่สองของพระองค์ มีคนร้องประกาศข้างหน้าว่า “จงหลีกทาง!41:43 หรือ จงหมอบลง!” ดังนี้ฟาโรห์แต่งตั้งโยเซฟให้ดูแลแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมด
ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “แม้เราคือฟาโรห์ แต่ถ้าเจ้าไม่อนุญาต ก็จะไม่มีใครในแผ่นดินอียิปต์ยกมือยกเท้าได้” ฟาโรห์ตั้งชื่อให้โยเซฟว่าศาเฟนาทปาเนอาห์ และมอบอาเสนัท ลูกสาวของปุโรหิตโปทิเฟราแห่งเมืองโอน41:45 นั่นคือ เฮลิโอโปลิส เช่นเดียวกับข้อ 50ให้เป็นภรรยา และโยเซฟก็เดินทางไปทั่วแผ่นดินอียิปต์
โยเซฟมีอายุได้สามสิบปีเมื่อเข้ารับราชการกับฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ โยเซฟกล่าวลาฟาโรห์และเดินทางไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ ปฐม 37:2ตลอดเจ็ดปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ แผ่นดินก็ให้ผลผลิตมากมาย โยเซฟรวบรวมอาหารทั้งหมดที่ผลิตได้ในเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์ในอียิปต์ และเก็บไว้ในเมืองต่างๆ อาหารที่ได้จากทุ่งรอบเมืองไหน ก็เก็บไว้ในเมืองนั้น โยเซฟเก็บสะสมเมล็ดข้าวไว้มากมายเหมือนเม็ดทรายในทะเล จนเขาต้องเลิกจดบันทึกเพราะนับไม่ไหว
ก่อนถึงปีกันดารอาหาร โยเซฟมีลูกชายสองคนกับอาเสนัทลูกสาวของปุโรหิตโปทิเฟราแห่งเมืองโอน ปฐม 46:20; ปฐม 48:5; ปฐม 48:20โยเซฟตั้งชื่อลูกหัวปีว่ามนัสเสห์41:51 คำว่า มนัสเสห์ มีเสียงคล้ายและอาจมาจากคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่า ลืม และพูดว่า “เพราะพระเจ้าทำให้ข้าพเจ้าลืมความทุกข์ยากทั้งปวง และทุกคนในครอบครัวพ่อของข้าพเจ้า” เขาตั้งชื่อลูกชายคนที่สองว่าเอฟราอิม41:52 คำว่า เอฟราอิม มีเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่า เกิดผลสองเท่า และพูดว่า “เพราะพระเจ้าทำให้ข้าพเจ้ามีลูกหลานมากมายในดินแดนที่ข้าพเจ้าตกทุกข์ได้ยาก”
เจ็ดปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ในอียิปต์สิ้นสุดลง และเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหารก็เริ่มต้นขึ้นตามที่โยเซฟกล่าวไว้ เกิดการกันดารอาหารขึ้นทั่วทุกประเทศแต่ทั่วแผ่นดินอียิปต์มีอาหาร สดด 105:16เมื่อชาวอียิปต์เริ่มกันดารอาหาร ประชาชนก็ร้องขออาหารจากฟาโรห์ ฟาโรห์จึงสั่งชาวอียิปต์ทุกคนว่า “จงไปหาโยเซฟและทำตามสิ่งที่เขาบอก”ยน 2:5
เมื่อการกันดารอาหารขยายไปทั่วประเทศ โยเซฟเปิดคลังทั้งหมด และขายข้าวให้ชาวอียิปต์ เพราะเกิดการกันดารอาหารรุนแรงทั่วทั้งอียิปต์ ปฐม 42:6คนทั่วโลกพากันมาที่อียิปต์เพื่อซื้อข้าวจากโยเซฟ เพราะการกันดารอาหารรุนแรงไปทุกหนแห่งปฐม 12:10