สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 1
“พวกอ่อนต่อโลก เจ้าจะรักความโง่นานแค่ไหน
คนที่ชอบเยาะเย้ย จะพอใจการเยาะเย้ยไปนานเพียงไร
คนโง่จะเกลียดความรู้ไปนานสักเท่าใด
“พวกอ่อนต่อโลก เจ้าจะรักความโง่นานแค่ไหน
คนที่ชอบเยาะเย้ย จะพอใจการเยาะเย้ยไปนานเพียงไร
คนโง่จะเกลียดความรู้ไปนานสักเท่าใด