รม โรม, บทที่ โรม, บทที่ 5
สันติสุขและความหวัง
ดังนั้นเมื่อเราถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อแล้ว เราจึง5:1 ฉบับสำเนาหลายฉบับว่า ให้เรามีสันติสุขกับพระเจ้าทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ลก 2:14; อฟ 2:16; คส 1:20โดยทางพระองค์ เราจึงได้เข้าในพระคุณนี้ที่เรายืนอยู่ด้วยความเชื่อ และเรา5:2 หรือ ให้เราจึงโอ้อวดในความหวังที่จะได้มีส่วนในเกียรติสิริของพระเจ้า ยน 14:6; อฟ 2:18; ฮบ 10:19ไม่เพียงเท่านั้น แต่เรา5:3 หรือ ให้เรายังโอ้อวดในความทุกข์ยากของเราด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากก่อให้เกิดความบากบั่น ยก 1:2; 2 คร 12:10ความบากบั่นทำให้เรามีอุปนิสัยที่พิสูจน์แล้วว่าใช้การได้ และอุปนิสัยเช่นนั้นทำให้มีความหวัง และความหวังไม่ทำให้เราอับอาย เพราะพระเจ้าเทความรักของพระองค์เข้ามาในใจของเรา โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้ซึ่งพระเจ้าได้มอบให้แก่เราแล้วสดด 22:5; รม 8:16; 2 คร 1:22
เมื่อเรายังไร้กำลัง พระคริสต์ได้ตายเพื่อคนอธรรมในเวลาที่เหมาะสม 1 ปต 3:18; ฮบ 9:15น้อยนักที่จะมีใครตายเพื่อคนชอบธรรม แม้อาจมีบางคนกล้าตายเพื่อคนดีก็ตาม แต่พระเจ้าสำแดงความรักของพระองค์แก่เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสต์ได้ตายเพื่อเรายน 15:13; 1 ยน 3:16
ในเมื่อบัดนี้ เราถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยโลหิตของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นเราก็จะรอดพ้นจากความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้าโดยพระองค์แน่! รม 3:25; 1 ธส 1:10เพราะถ้าในขณะที่เราเป็นศัตรูกับพระเจ้า เรายังได้คืนดีกับพระเจ้า ผ่านทางการตายของพระบุตรของพระองค์ ยิ่งกว่านั้นเมื่อเราได้คืนดีกับพระเจ้าแล้ว ก็จะได้รับความรอดโดยชีวิตของพระบุตร 2 คร 5:18; คส 1:22ไม่ใช่แค่นั้น แต่เรายังโอ้อวดในพระเจ้าโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ซึ่งบัดนี้ได้ทำให้เราคืนดีกับพระเจ้า
ความตายมาทางอาดัม ชีวิตมาทางพระคริสต์
ดังนั้น เช่นเดียวกับที่บาปเข้ามาในโลกเพราะมนุษย์คนเดียว และได้นำความตายมา และโดยทางนี้เอง ความตายจึงมาถึงมวลมนุษย์เพราะทุกคนทำบาปปฐม 2:17; รม 6:23; 1 คร 15:21
แน่นอนว่า ก่อนมีกฎบัญญัติ บาปก็อยู่ในโลกแล้ว แต่เมื่อยังไม่มีกฎบัญญัติ ก็ไม่มีใครถูกฟ้องเอาผิดเนื่องจากบาปนั้น รม 4:15อย่างไรก็ตามความตายก็ครอบงำมาตั้งแต่สมัยของอาดัมจนถึงสมัยของโมเสส และแม้แต่คนที่ไม่ได้ทำบาปโดยการละเมิดพระบัญญัติเหมือนอย่างอาดัม ซึ่งเป็นแบบจำลองของพระองค์ที่จะมาภายหลัง1 คร 15:21
แต่ของประทานนั้นต่างจากการละเมิด เพราะถ้าคนมากมายต้องตายเพราะการละเมิดของมนุษย์เพียงคนเดียวนั้น พระคุณของพระเจ้ากับของประทานโดยพระคุณของพระเยซูคริสต์ผู้เดียว จะล้นไหลไปสู่คนมากมายได้อีกสักเท่าใด ยน 1:16; อฟ 1:6ผลจากบาปของมนุษย์คนเดียวเทียบไม่ได้เลยกับของประทานจากพระเจ้า นั่นคือการพิพากษาเกิดขึ้นหลังจากการทำบาปครั้งเดียวและนำไปสู่การตัดสินลงโทษ แต่ของประทานเกิดขึ้นหลังจากการละเมิดหลายครั้งและนำไปสู่การนับว่าเป็นคนชอบธรรม เพราะถ้าโดยการละเมิดของมนุษย์เพียงคนเดียว เป็นเหตุให้ความตายได้ครอบงำผ่านทางคนนั้น แล้วบรรดาคนที่ได้รับพระคุณกับของประทานแห่งความชอบธรรม ซึ่งพระเจ้าจัดเตรียมไว้อย่างบริบูรณ์ จะครอบครองในชีวิตผ่านทางมนุษย์คนเดียวคือพระเยซูคริสต์ได้ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด2 ทธ 2:12; วว 1:6; วว 22:5
ด้วยเหตุนี้ การละเมิดเพียงครั้งเดียวส่งผลให้มนุษย์ทุกคนถูกลงโทษฉันใด การกระทำอันชอบธรรมเพียงครั้งเดียวก็ส่งผลให้มนุษย์ทุกคนถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมและมีชีวิตด้วยฉันนั้น เพราะถ้าการไม่เชื่อฟังของมนุษย์คนเดียวทำให้คนเป็นอันมากเป็นคนบาปได้ การเชื่อฟังของมนุษย์คนเดียวก็ทำให้คนเป็นอันมากเป็นคนชอบธรรมได้ด้วยเช่นกันอสย 53:11; ฟป 2:8
กฎบัญญัติถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อที่การละเมิดจะมีมากขึ้น แต่ที่ใดมีบาปมากขึ้น พระคุณก็มีมากขึ้นยิ่งกว่านั้น รม 7:8; กท 3:19เพื่อว่าบาปได้ครอบครองในความตายฉันใด พระคุณจะได้ครอบครองผ่านทางความชอบธรรม เพื่อชีวิตนิรันดร์จะมาทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราฉันนั้น