Эф Эфесянам, раздзел Пасланне да Эфесян, раздзел 4
Адно цела і адзін Дух, як вы і закліканы да адной надзеі вашага пакліканьня;Рым 12:5; 1Кар 12:12
адзін Гасподзь, адна вера, адно хрышчэньне,
адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ўва ўсіх нас.Мал 2:10; Мк 12:29
А кожнаму з нас дадзена мілата ў меру дару Хрыстовага.Рым 12:3; 1Кар 12:11; 2Кар 10:13
Таму і сказана: «падняўшыся на вышыню, запаланіў паланёных і даў дары людзям».Пс 67:19; Ян 3:13
А «падняўся» што азначае, як ня тое, што Ён і сыходзіў раней у прадонныя мясьціны зямлі?
Хто сыходзіў, Ён жа ёсьць і Той, Хто ўзышоў над усе нябёсы, каб напоўніць усё.
І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых дабравесьнікамі, іншых пастырамі і настаўнікамі,1Кар 12:28
на дасканаленьне сьвятых, на дзею служэньня, на збудаваньне Цела Хрыстовага,
пакуль усе прыйдзем у адзінства веры і спазнаньня Сына Божага, у мужа дасканалага, у меру поўнага росту Хрыстовае паўнаты;1Кар 14:20
каб мы ня былі больш недаросткамі, якіх хістаюць і захапляюць усякія вятры навукі, каб падманам людзкім, штукарскай хітрынай увесьці ў змусту.
А каб у шчырай любові ўсе ўзрасталі ў Таго, Які ёсьць Галава, у Хрыста,Рым 12:9; Эф 1:22; Кал 1:18
зь Якога ўсё цела, што складаецца і злучаецца праз розныя ўзаемна жыўналучныя сувязі, у меру дзеяньня кожнага асобнага чэлеса, атрымлівае прырост цела на збудаваньне самога сябе ў любові.