มก มาระโก, บทที่ มาระโก, บทที่ 14
การชโลมพระเยซูที่เบธานี
(มธ.26:2-16; ลก.22:1-6)
อีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกา และเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ พวกหัวหน้าปุโรหิตกับครูสอนกฎบัญญัติหาอุบายที่จะจับพระเยซูมาฆ่า มธ 26:2; ลก 22:1พวกเขาพูดกันว่า “แต่อย่าลงมือช่วงเทศกาล ไม่อย่างนั้นประชาชนจะก่อการจลาจล”
ที่หมู่บ้านเบธานี ขณะพระเยซูอยู่ที่โต๊ะอาหารในบ้านของซีโมนคนโรคเรื้อน มีผู้หญิงคนหนึ่งถือขวดที่ทำจากหินงดงามใส่น้ำมันหอมราคาแพงมากทำจากนารดาบริสุทธิ์ เธอทุบขวดนั้นและรินน้ำมันหอมชโลมศีรษะของพระองค์มธ 26:7; ยน 11:2; ยน 12:3
บางคนที่นั่นไม่พอใจพูดกันว่า “ทำไมทำให้น้ำมันหอมเสียไปเปล่าๆ ถ้าขายจะได้เงินมากกว่าค่าแรงหนึ่งปี14:5 ภาษากรีก มากกว่า 300 เดนาริอัน แล้วเอาเงินให้คนยากจน” และพวกเขาก็ตำหนิเธออย่างรุนแรง
พระเยซูพูดว่า “อย่ายุ่งกับเธอ ไปกวนใจเธอทำไม หญิงคนนี้ได้ทำสิ่งดีงามให้เรา เจ้าจะมีคนยากจนอยู่ด้วยเสมอ14:7 ดู ฉธบ.15:11 และเจ้าก็ช่วยเขาได้ทุกเมื่อที่ต้องการ แต่เจ้าจะไม่มีเราอยู่ด้วยเสมอไป เธอทำในสิ่งที่เธอทำได้ คือรินน้ำหอมลงบนตัวเราล่วงหน้า เพื่อเตรียมฝังศพของเรา เราบอกความจริงว่า ไม่ว่าข่าวประเสริฐจะเผยแพร่ไปที่ใดทั่วโลก สิ่งที่หญิงนี้ทำจะได้รับการเล่าขานเพื่อระลึกถึงเธอ”
แล้วยูดาสอิสคาริโอทหนึ่งในสาวกสิบสองคน ไปพบพวกหัวหน้าปุโรหิต เพื่อเสนอตัวที่จะทรยศพระเยซู มธ 26:14; ลก 22:4พวกหัวหน้าปุโรหิตฟังแล้วก็ดีใจ และสัญญาว่าจะให้เงินยูดาส เขาจึงจ้องหาโอกาสที่จะมอบพระองค์ให้พวกนั้น
อาหารมื้อสุดท้าย
(มธ.26:17-30; ลก.22:7-23)
วันแรกของเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ ซึ่งตามธรรมเนียมจะมอบลูกแกะปัสกา พวกสาวกของพระเยซูถามพระองค์ว่า “พระองค์ต้องการให้เราจัดเตรียมปัสกาเพื่อกินที่ไหน”มธ 26:17; ลก 22:7
พระองค์จึงส่งสาวกสองคนไป สั่งว่า “จงเข้าไปในเมือง จะมีชายคนหนึ่งถือเหยือกน้ำมาพบเจ้า จงตามเขาไป จงบอกเจ้าของบ้านที่ชายคนนั้นเข้าไปว่า ‘ท่านอาจารย์ถามว่า ห้องรับรองแขกของเราที่เราจะกินปัสการ่วมกับพวกสาวกอยู่ที่ไหน’ เขาจะพาไปดูห้องใหญ่ชั้นบนซึ่งตกแต่งไว้พร้อมแล้ว จงเตรียมปัสกาให้พวกเราที่นั่น”
พวกสาวกทั้งสองเข้าไปในเมือง และได้พบตามที่พระเยซูบอกไว้ทุกอย่าง ดังนั้นพวกเขาจึงจัดเตรียมปัสกา
พอถึงตอนเย็น พระเยซูมาพร้อมกับสาวกสิบสองคน ขณะที่นั่งกินอาหารอยู่ที่โต๊ะ พระองค์พูดว่า “เราบอกความจริงว่า คนหนึ่งในพวกเจ้าจะทรยศเรา เป็นคนที่กำลังกินอาหารร่วมกับเราตอนนี้”สดด 41:9; มธ 26:20; ลก 22:14; ยน 13:21
พวกสาวกเสียใจและถามพระองค์ทีละคนว่า “ไม่ได้หมายถึงข้าพเจ้าใช่ไหม”
พระเยซูตอบว่า “เป็นหนึ่งในสาวกสิบสองคน คนที่จุ่มขนมปังในชามเดียวกับเรา บุตรมนุษย์จะเป็นไปตามที่มีเขียนไว้ แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าเขาไม่ได้เกิดมาเลยยังจะดีต่อตัวเขามากกว่า”
ขณะกินอาหาร พระเยซูหยิบขนมปัง ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักส่งให้พวกสาวก และพูดว่า “รับไปเถิด นี่คือกายของเรา”มธ 26:26; ลก 22:19; 1 คร 11:24
จากนั้นพระองค์หยิบถ้วย แล้วขอบคุณพระเจ้า ยื่นให้พวกเขา และทุกคนก็ดื่มจากถ้วยนั้น
พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “นี่คือโลหิตแห่งพันธสัญญา 14:24 ฉบับสำเนาบางฉบับว่า พันธสัญญาใหม่ ของเรา ซึ่งหลั่งออกเพื่อคนมากมาย เราบอกความจริงว่า เราจะไม่ดื่มเหล้าองุ่นนี้อีก จนกว่าจะถึงวันนั้นที่เราดื่มเหล้าองุ่นใหม่14:25 หรือ เราดื่มใหม่ในอาณาจักรของพระเจ้า”
เมื่อร้องเพลงสรรเสริญแล้ว พวกเขาก็ออกไปที่ภูเขามะกอกเทศ
พระเยซูทำนายการปฏิเสธของเปโตร
(มธ.26:31-35)
พระเยซูพูดกับพวกสาวกว่า “พวกเจ้าจะทิ้งเราไปกันหมด เพราะมีเขียนไว้ว่า
‘เราจะฟาดฟันคนเลี้ยงแกะ
และฝูงแกะจะกระจัดกระจายไป’ 14:27 ศคย.13:7 ศคย 13:7; มธ 26:31; ยน 16:32
แต่หลังจากเราฟื้นขึ้นจากความตาย เราจะไปกาลิลีก่อนหน้าพวกเจ้า”มก 16:7
เปโตรประกาศว่า “แม้ทุกคนจะทิ้งพระองค์ ข้าพเจ้าจะไม่ทิ้งพระองค์”
พระเยซูตอบว่า “เราบอกความจริงว่า วันนี้คืนนี้ก่อนไก่ขันสองหน14:30 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับไม่มี สองหน เจ้าจะตัดขาดเราสามครั้ง”มธ 26:34; ลก 22:34; ยน 13:38
แต่เปโตรยังยืนกรานว่า “ถึงแม้ข้าพเจ้าต้องตายกับพระองค์ ข้าพเจ้าก็จะไม่มีวันตัดขาดพระองค์” และคนที่เหลือทั้งหมดก็พูดอย่างเดียวกัน
เกทเสมนี
(มธ.26:36-46; ลก.22:40-46)
พวกเขาไปที่แห่งหนึ่งเรียกว่าเกทเสมนี พระเยซูพูดกับพวกสาวกว่า “นั่งอยู่ที่นี่ขณะที่เราอธิษฐาน” มธ 26:36; ลก 22:39พระองค์พาเปโตร ยากอบ และยอห์นไปด้วย พระองค์เริ่มเศร้าโศกและเป็นทุกข์ยิ่ง พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “จิตวิญญาณของเราท่วมท้นด้วยความทุกข์โศกเศร้าแทบตาย จงเฝ้าระวังอยู่ที่นี่”
พระองค์เดินเลยไปอีกหน่อยหนึ่ง แล้วซบลงที่พื้น อธิษฐานว่า ถ้าเป็นไปได้ขอให้ชั่วโมงนี้ผ่านพ้นไปจากพระองค์ พระองค์พูดว่า “อับบา14:36 ภาษาอาราเมคสำหรับคำว่า พ่อ พระบิดา ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระองค์ ขอเอาถ้วยนี้ไปจากลูกเถิด แต่อย่าให้เป็นไปตามที่ลูกต้องการ ขอให้เป็นไปตามที่พระองค์ประสงค์”มธ 26:39; ฟป 2:8; ฮบ 5:7
แล้วพระองค์กลับมา และพบว่าพวกสาวกนอนหลับอยู่ จึงพูดกับเปโตรว่า “ซีโมน เจ้าหลับอยู่หรือ คอยเฝ้าอยู่สักชั่วโมงไม่ได้หรือ จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อเจ้าจะไม่พ่ายแพ้ต่อสิ่งล่อใจ จิตวิญญาณพร้อมแล้ว แต่กายยังอ่อนกำลัง”ลก 22:40
แล้วพระองค์ไปอธิษฐานขอสิ่งเดิมอีกครั้ง เมื่อพระองค์กลับมาก็พบว่าพวกเขายังหลับอยู่เพราะง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น พวกเขาไม่รู้จะพูดอะไรกับพระองค์
เมื่อกลับมาเป็นครั้งที่สาม พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “พวกเจ้ายังนอนหลับพักผ่อนอยู่หรือ พอเถอะ ถึงเวลาแล้ว ดูเถิด บุตรมนุษย์ได้ถูกมอบให้ตกอยู่ในมือของคนบาป ลุกขึ้นไปกันเถิด คนทรยศมาถึงแล้ว!”
พระเยซูถูกจับกุม
(มธ.26:47-56; ลก.22:47-50; ยน.18:3-11)
เมื่อพระองค์พูดยังไม่ทันขาดคำ ยูดาสหนึ่งในสาวกสิบสองคนก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับคนกลุ่มใหญ่ที่ถือดาบและกระบอง ซึ่งถูกส่งมาจากพวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้อาวุโสมธ 26:47; ลก 22:47; ยน 18:3
คนทรยศได้เตรียมสัญญาณกับพวกนั้นว่า “คนที่ข้าพเจ้าจูบคือคนนั้น จงจับกุมและคุมตัวเขาไป” ยูดาสตรงเข้ามาหาพระเยซูทันที และพูดว่า “รับบี” แล้วจูบพระองค์ พวกนั้นจึงจับกุมพระเยซู แล้วคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ชักดาบออกมาฟันถูกหูคนรับใช้ของมหาปุโรหิตขาด
พระเยซูพูดว่า “เราก่อการกบฏหรือ พวกท่านจึงได้ถือดาบและกระบองมาจับเรา ทุกวันเราอยู่กับท่าน สั่งสอนในลานวิหาร และท่านก็ไม่ได้จับกุมเรา แต่จะต้องเป็นจริงตามพระคัมภีร์” โยบ 19:13; สดด 22:6; สดด 69:8; สดด 88:8; อสย 53:12แล้วทุกคนก็ทิ้งพระองค์และหนีไปหมด
ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ติดตามพระองค์มา มีแต่ผ้าลินินห่มกาย ตอนที่คนเหล่านั้นจะจับเขา เขาก็สลัดผ้าทิ้งแล้วเปลือยกายหนีไป
พระเยซูต่อหน้าสภาแซนเฮดริน
(มธ.26:57-68; ลก.22:67-71; ยน.18:12,13,19-24)
พวกเขาพาพระเยซูไปพบมหาปุโรหิต และพวกหัวหน้าปุโรหิต ผู้อาวุโส ครูสอนกฎบัญญัติที่มาชุมนุมกัน มธ 26:57เปโตรตามพระเยซูไปห่างๆ จนเข้าไปถึงลานบ้านของมหาปุโรหิต ที่นั่นเขาไปนั่งผิงไฟกับพวกยามเฝ้าวิหาร
พวกหัวหน้าปุโรหิตและทั้งสภาแซนเฮดริน เสาะหาหลักฐานมาปรักปรำพระเยซู เพื่อจะฆ่าพระองค์ แต่หาไม่พบ สดด 27:12; สดด 35:11; มธ 26:59มีหลายคนเป็นพยานเท็จปรักปรำพระองค์ แต่คำให้การของพวกเขาไม่สอดคล้องกัน
แล้วมีบางคนยืนขึ้นเป็นพยานเท็จปรักปรำพระองค์ว่า “พวกเราได้ยินเขาพูดว่า ‘เราจะทำลายวิหารนี้ที่สร้างด้วยมือมนุษย์ และในสามวัน เราจะสร้างอีกวิหารหนึ่งขึ้น ที่ไม่ได้สร้างด้วยมือมนุษย์’ ” มก 15:29แต่คำพยานของพวกเขาก็ขัดแย้งกันเอง
แล้วมหาปุโรหิตจึงยืนขึ้นต่อหน้าที่ประชุมและถามพระเยซูว่า “เจ้าจะไม่ตอบอะไรเลยหรือ เจ้าจะไม่แก้ข้อกล่าวหาของคนเหล่านี้หรืออย่างไร” แต่พระเยซูนิ่งไม่ตอบ
มหาปุโรหิตจึงถามพระองค์อีกว่า “เจ้าเป็นพระเมสสิยาห์ บุตรขององค์ผู้ที่ได้รับการสรรเสริญหรือ”อสย 53:7; กจ 8:32; ฮบ 1:5
พระเยซูพูดว่า “เราเป็น และท่านจะเห็นบุตรมนุษย์นั่งอยู่ด้านขวามือขององค์ผู้มีฤทธิ์และมาบนหมู่เมฆแห่งฟ้าสวรรค์”มธ 26:64; 2 ธส 1:10
มหาปุโรหิตจึงฉีกเสื้อของตน และพูดว่า “เราจะต้องหาพยานอีกทำไม พวกท่านได้ยินคำหมิ่นประมาทแล้ว ท่านคิดเห็นอย่างไร”
พวกเขาทั้งหมดเห็นพ้องกันว่าพระองค์สมควรตาย บางคนก็ถ่มน้ำลายใส่พระองค์ เอาผ้าปิดตา ทุบตีพระองค์ และพูดว่า “ผู้เผยพระวจนะ ทายสิว่าใครทำ” แล้วพวกทหารยามก็จับพระองค์ไปทุบตี
เปโตรตัดขาดพระเยซู
(มธ.26:69-75; ลก.22:56-62; ยน.18:16-18,25-27)
ขณะเปโตรอยู่ในลานบ้าน มีสาวใช้คนหนึ่งของมหาปุโรหิตผ่านมา มธ 26:69; ลก 22:56; ยน 18:25เมื่อเธอเห็นเปโตรผิงไฟอยู่ก็จ้องมอง และพูดว่า
“เจ้าก็อยู่กับเยซูชาวนาซาเร็ธด้วย”
แต่เปโตรปฏิเสธว่า “เจ้าพูดอะไรข้าไม่รู้เรื่อง” แล้วออกไปที่ทางเข้า14:68 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า ทางเข้าและไก่ก็ขัน
สาวใช้เห็นเขาที่นั่น ก็พูดกับคนที่ยืนแถวนั้นอีกว่า “คนนี้เป็นหนึ่งในพวกนั้น” เขาก็ปฏิเสธอีก
ต่อมาสักครู่ คนที่ยืนใกล้ๆ พูดกับเปโตรว่า “ใช่แน่ๆ เจ้าเป็นหนึ่งในพวกนั้น เพราะเจ้าเป็นชาวกาลิลี”
เปโตรจึงขอให้ตัวเองถูกแช่งสาปและสาบานว่า “ข้าไม่รู้จักชายคนที่พวกเจ้าพูดถึง”
ทันใดนั้นไก่ก็ขันเป็นครั้งที่สอง14:72 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับไม่มี เป็นครั้งที่สอง เปโตรจึงนึกถึงคำที่พระเยซูพูดกับเขาว่า “ก่อนไก่ขันสองหน14:72 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับไม่มี สองหน เจ้าจะตัดขาดเราสามครั้ง” และเขาก็ร้องไห้เสียใจมธ 26:75; มก 14:30