Ομολογία Πίστης

Ομολογούμε το Σύμβολο των Αποστόλων ως την ομολογία της πίστης μας, και πάνω σε αυτό στεκόμαστε στη διακονία μας:

Πιστεύω σε ένα Θεό Πατέρα Παντοκράτορα,

Ποιητή Ουρανού και γης,

και στον Ιησού Χριστό,

τον μονογενή του Υιό, τον Κύριό μας,

που συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα

και γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία,

που υπέφερε επί Ποντίου Πιλάτου,

σταυρώθηκε, πέθανε και ετάφη,

κατήλθε στον Άδη,

αναστήθηκε την τρίτη ημέρα από τους νεκρούς,

αναλήφθηκε στον ουρανό

και κάθεται στα δεξιά του Θεού Πατέρα Παντοκράτορα,

από όπου θα έρθει να κρίνει ζώντες και νεκρούς.

Πιστεύω στο Άγιο Πνεύμα,

στην αγία καθολική Εκκλησία,

στην κοινωνία των αγίων,

στη συγχώρηση των αμαρτιών,

στην ανάσταση του σώματος

και την αιώνια ζωή.

Αμήν.

(Σύμβολο των Αποστόλων)

Σήμερα ορισμένοι που αποκαλούν τον εαυτό τους χριστιανούς δεν πιστεύουν πάντα τα ίδια με εμάς. Γι’ αυτό εξηγούμε εδώ πώς κατανοούμε αυτό το σύμβολο.

Η Αγία Τριάδα

Πιστεύουμε ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός, και αυτός ο Θεός υπάρχει σε τρία Πρόσωπα: τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.

Η Τριάδα είναι από πολλές απόψεις ένα μεγάλο μυστήριο για μας. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί μια ακριβή σύνοψη πολλών βιβλικών αληθειών για τη φύση του θαυμαστού και εξαιρετικού Θεού μας.

Ο Θεός Πατέρας

Πιστεύουμε σε ένα Θεό Πατέρα Παντοκράτορα,

Ποιητή Ουρανού και γης.

Υπάρχει ένας αληθινός Θεός — εκείνος στον οποίο πιστεύουν οι χριστιανοί. Οι θεοί των άλλων θρησκειών είναι απατεώνες, είδωλα, ψευδοθεοί. Ο Θεός είναι ο μόνος αληθινός Θεός, και έχει τη δύναμη να δημιουργεί, να καταστρέφει και να σώζει.

That all the people of the earth may know that the LORD is God, and that there is none else.

For thou art great, and doest wondrous things: thou art God alone.

Now therefore, O LORD our God, I beseech thee, save thou us out of his hand, that all the kingdoms of the earth may know that thou art the LORD God, even thou only.

Seeing it is one God, which shall justify the circumcision by faith, and uncircumcision through faith.

Thou believest that there is one God; thou doest well: the devils also believe, and tremble.

Υπάρχει μόνο ένας Θεός. Αυτό ίσχυε στις μέρες της Παλαιάς Διαθήκης. Ίσχυε στις μέρες της Καινής Διαθήκης. Ίσχυε στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας. Ισχύει και σήμερα.

Στον σημερινό κόσμο, εκτός από τον χριστιανισμό, υπάρχουν πολλές άλλες θρησκείες — ο ινδουισμός, ο σιντοϊσμός, ο παγανισμός, η μαύρη μαγεία, το Ισλάμ, ο ιουδαϊσμός, κάθε είδους φυλετικές δοξασίες και ούτω καθεξής. Οι θεοί τους όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά είδωλα. Ορισμένοι λατρεύουν δαίμονες. Ορισμένοι τιμούν τον δημιουργημένο κόσμο. Και άλλοι λατρεύουν τα προϊόντα της δικής τους φαντασίας. Η Βίβλος λέει ότι μόνο ο χριστιανικός Θεός είναι αληθινά Θεός· μόνο ο χριστιανικός Θεός θα κρίνει τον κόσμο· και μόνο ο χριστιανικός Θεός έχει τη δύναμη να μας σώσει.

Η δύναμη του Πατέρα δεν έχει όρια, επειδή έχει την ισχύ και την ικανότητα να κάνει ό,τι θέλει. Η δύναμή Του δεν έχει όμοια, επειδή είναι ο Μόνος που έχει τέτοια δύναμη, και μόνο ένας Θεός είναι παντοδύναμος.

Πιστεύουμε ότι ο Θεός μας είναι ο ποιητής του ουρανού και της γης, ότι μόνο ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν. Και μόνο ο Θεός εξακολουθεί να δίνει ζωή σε όλα όσα υπάρχουν, συντηρώντας τον κόσμο που δημιούργησε.

Αν και ο Πατέρας έχει τον κύριο ρόλο στη δημιουργία και τη συντήρηση του ουρανού και της γης, βλέπουμε στη Γραφή ότι σε αυτά τα έργα συμμετέχει ολόκληρη η Τριάδα. Ο Υιός ήταν το μέσο, ή το όργανο, μέσω του οποίου ο Πατέρας δημιούργησε τον κόσμο και μέσω του οποίου τον συντηρεί ακόμη και σήμερα. Ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος στη δημιουργία εκφράζεται στη Γραφή λιγότερο σαφώς.

In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.

Οι λέξεις το Πνεύμα του Θεού αναφέρονται κυριολεκτικά στον Θεό σε όλα Του τα Πρόσωπα. Από τη δική μας, καινοδιαθηκική σκοπιά όμως βλέπουμε ότι εδώ επισημαίνεται το έργο ενός Προσώπου της Τριάδας — του Αγίου Πνεύματος.

Ιησούς Χριστός

Πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό, τον μονογενή του Υιό, τον Κύριό μας, που συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία, που υπέφερε επί Ποντίου Πιλάτου, σταυρώθηκε, πέθανε και ετάφη, κατήλθε στον Άδη, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα από τους νεκρούς, αναλήφθηκε στον ουρανό και κάθεται στα δεξιά του Θεού Πατέρα Παντοκράτορα, από όπου θα έρθει να κρίνει ζώντες και νεκρούς.

Η Καινή Διαθήκη μιλά για τον Ιησού ως Υιό του Θεού, επισημαίνοντας τη θέση Του στην Τριάδα. Μιλά για τη θεότητα που ανήκει στον Ιησού και για την αιώνια υιότητά Του, που υπήρχε πριν έρθει στη γη. Ο Ιησούς είναι ο μοναδικός προαιωνίως γεννημένος και πάντοτε υπάρχων Υιός του Θεού.

Therefore the Jews sought the more to kill him, because he not only had broken the sabbath, but said also that God was his Father, making himself equal with God.

Ο Ιησούς ήταν επίσης πλήρης άνθρωπος: συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία. Όπως όλοι οι άνθρωποι μετά τον Αδάμ και την Εύα, άρχισε τη ζωή Του στη μήτρα της μητέρας Του· η εγκυμοσύνη της Μαρίας εξελίχθηκε με φυσικό τρόπο και ολοκληρώθηκε, την κατάλληλη ώρα, με τη γέννηση του Ιησού, και το γεγονός αυτό ήταν επίσης απολύτως φυσικό. Έκανε μάλιστα τον αρραβωνιαστικό της, τον Ιωσήφ, να αμφιβάλλει για την πίστη της, αλλά ο Θεός του φανέρωσε την αλήθεια σε όνειρο. Βλέπουμε λοιπόν ότι το παιδί Ιησούς ήρθε στον κόσμο με τον ίδιο τρόπο που γεννιούνται τα συνηθισμένα ανθρώπινα παιδιά.

Από τη Γραφή βλέπουμε ότι ο Ιησούς υπέφερε επί Ποντίου Πιλάτου, σταυρώθηκε, πέθανε και ετάφη. Αυτά είναι γεγονότα που ο Ιησούς μπορούσε να τα ζήσει μόνο αν ήταν πραγματικά άνθρωπος.

Καθώς πεθαίνει, ο Ιησούς μιλά για την «ψυχή» ή το «πνεύμα» Του:

And when Jesus had cried with a loud voice, he said, Father, into thy hands I commend my spirit: and having said thus, he gave up the ghost.

Πεθαίνοντας στον σταυρό, ο Ιησούς γνωρίζει ότι, αν και το σώμα Του θα τοποθετηθεί στον τάφο, το ανθρώπινο πνεύμα Του (δηλαδή η ψυχή Του) θα πάει στον Θεό Πατέρα.

Από τη Γραφή βλέπουμε επίσης ότι ο θάνατος του Χριστού εξαγοράζει την αμαρτία, επειδή ο Χριστός έγινε η θυσία στη θέση μας. Ο Ιησούς πήρε πάνω Του την ενοχή για την αμαρτία μας και υπέστη την τιμωρία γι’ αυτήν. Όταν ερχόμαστε σε πίστη στον Χριστό, όσα πέτυχε ο θάνατός Του εφαρμόζονται σε μας, και λαμβάνουμε τη συγχώρηση των αμαρτιών και την ειρήνη με τον Θεό.

Με την ανάστασή Του ο Ιησούς νίκησε τον θάνατο, και από δω και πέρα ο θάνατος δεν έχει εξουσία πάνω στον λαό Του. Ναι, πεθαίνουμε σωματικό θάνατο, αλλά οι ψυχές μας είναι αθάνατες και δεν υφίστανται τους πόνους του θανάτου. Εξάλλου, η ανάσταση του Ιησού σημαίνει ότι κάποια μέρα ο Θεός θα δώσει και σε μας αναστημένα σώματα — σαν αυτό που έχει τώρα ο Ιησούς — που δεν θα υπόκεινται πια στον θάνατο.

Ο Ιησούς είναι το κέντρο της πίστης μας. Είναι ο Κύριος του σύμπαντος, το κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφεται όλη η ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι ο Θεός μας, ο Αρχιερέας μας, ο Βασιλιάς μας. Και η σωτηρία μας βρίσκεται στο να Τον γνωρίζουμε, να Τον αγαπάμε και να βρίσκουμε ζωή στην ένωση μαζί Του.

Το Άγιο Πνεύμα

Πιστεύω στο Άγιο Πνεύμα.

Από τον τέταρτο αιώνα και μετά, η θεότητα του Αγίου Πνεύματος σχεδόν δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ. Δηλώνεται σαφώς στη Γραφή και πάντοτε υποστηριζόταν από την Εκκλησία. Ακόμη και στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού η θεότητα του Αγίου Πνεύματος αμφισβητήθηκε πολύ σπάνια, και μόνο από όσους επέμεναν ότι ο Θεός είναι ένα Πρόσωπο.

Υπάρχουν χωρία στη Γραφή όπου το Άγιο Πνεύμα ονομάζεται ευθέως «Θεός»:

But Peter said, Ananias, why hath Satan filled thine heart to lie to the Holy Ghost, and to keep back part of the price of the land? Whiles it remained, was it not thine own? and after it was sold, was it not in thine own power? why hast thou conceived this thing in thine heart? thou hast not lied unto men, but unto God.

Όταν λατρεύουμε τον Θεό, αναγνωρίζουμε και διακηρύσσουμε τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος. Υποκλινόμαστε μπροστά Του και Τον υπηρετούμε πιστά. Προσευχόμαστε σε Αυτόν, Τον υμνούμε με ύμνους και εφιστούμε την προσοχή στη διακονία Του προς εμάς μέσω των μυστηρίων και των πνευματικών χαρισμάτων.

Το Άγιο Πνεύμα είναι άμεσα και προσωπικά παρόν σε ολόκληρη τη δημιουργία. Μέσω του Πνεύματός Του ο Θεός μένει μαζί μας και ζει μέσα μας. Με τη δύναμη του Πνεύματος ο Θεός δημιουργεί, συντηρεί, κάνει θαύματα και ούτω καθεξής.

Η Εκκλησία

Όταν οι άνθρωποι ακούν τη λέξη «εκκλησία», οι περισσότεροι φαντάζονται ένα κτίριο όπου συγκεντρώνονται οι χριστιανοί για λατρεία. Μπορεί να είναι ένας μεγάλος, πλούσια διακοσμημένος καθεδρικός ναός. Μπορεί να είναι ένα μικρό, απλό παρεκκλήσι ή ακόμη και μια πρώην αποθήκη. Το σπίτι κάποιου, μια καλύβα ή ακόμη και μια σπηλιά όπου συγκεντρώνονται οι πιστοί μπορούν να χρησιμεύσουν ως εκκλησία. Στη Βίβλο όμως «η εκκλησία» σημαίνει πρωτίστως τον λαό του Θεού, την αγία κοινότητα όσων ομολογούν πίστη στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.

Πιστεύουμε… στην αγία καθολική Εκκλησία

Στην εποχή μας πολλοί χριστιανοί δεν βλέπουν ανάγκη για την Εκκλησία. Ειλικρινείς πιστοί συχνά νομίζουν ότι η εκκλησία ως οργανισμός είναι καθαρά ανθρώπινη επινόηση, που μόνο εμποδίζει τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Η διδασκαλία της Βίβλου όμως είναι ότι η Εκκλησία είναι η Βασιλεία του Θεού στη γη, η συνάθροιση του λαού Του και το κύριο μέσο με το οποίο Εκείνος δίνει χάρη σε όσους Του είναι πιστοί. Σύμφωνα με τη Γραφή, η Εκκλησία παίζει καίριο ρόλο στην έναρξη και τη διατήρηση της σχέσης μας με τον Θεό.

And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it.

Επειδή η εκκλησία έχει την καταγωγή της στην Παλαιά Διαθήκη, δεν είναι νέος θεσμός. Είναι ο ίδιος λαός της διαθήκης. Ο Θεός είχε πάντοτε τον δικό Του λαό, που στην πορεία της ιστορίας ονομαζόταν με διάφορα ονόματα. Σημασία έχει ότι η Εκκλησία υπήρξε πάντοτε μέρος του σχεδίου του Θεού για τον κόσμο.

Όταν βλέπουμε πώς η Εκκλησία αναπτύχθηκε από την Παλαιά Διαθήκη στο καινοδιαθηκικό Σώμα του Χριστού, είναι σαφές για μας ότι ο Θεός τη στηρίζει. Η Εκκλησία υπάρχει επειδή το θέλει ο Θεός, και επειδή υπηρετεί τους σκοπούς του Θεού. Δεν είναι ανθρώπινη επινόηση ούτε απομάκρυνση από τη Βίβλο. Η Εκκλησία είναι η νύφη του Χριστού και το Σώμα του Χριστού· την αγαπά ο Θεός και είναι αφιερωμένη στην υπηρεσία Του και στη δόξα Του.

Η ζωή της εκκλησίας σήμερα διαφέρει σε πολλά από τη ζωή των πρώτων πιστών και των πιστών της εποχής που γράφτηκε το Σύμβολο των Αποστόλων. Η ουσία της εκκλησίας όμως δεν έχει αλλάξει. Εξακολουθεί να συγκεντρώνει τον λαό της διαθήκης του Θεού. Όπως και πριν, είναι το σκεύος που διάλεξε ο Θεός για να φέρει στον κόσμο το Ευαγγέλιο και να μεταμορφώσει τον κόσμο σε Βασιλεία του Θεού στη γη. Εμείς, η Εκκλησία, είμαστε άγιοι για τον Κύριο. Είμαστε η Βασιλεία Του. Είμαστε ο λαός Του. Μέσα σε Αυτόν είμαστε ένα μεταξύ μας. Και μέσα από εμάς ενεργεί ο ίδιος ο Κύριος.

Η σωτηρία

Αγαπούμε τον μεγάλο Θεό μας — τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Εκτιμούμε την Εκκλησία που Εκείνος δημιούργησε. Η μεγαλύτερη όμως χαρά μας είναι το Ευαγγέλιο ότι έχουμε την υπόσχεση της σωτηρίας. Χαιρόμαστε που είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός μας αγαπά, ότι συγχωρεί τις αμαρτίες μας και μας έχει ετοιμάσει ένα υπέροχο μέλλον, τόσο σε αυτόν τον κόσμο όσο και στον κόσμο που έρχεται.

Πιστεύω… στη συγχώρηση των αμαρτιών

Οι χριστιανοί που πιστεύουν στην αλήθεια της Βίβλου αναγνωρίζουν ότι ένα από τα κύρια προβλήματα που έπρεπε να λύσει ο θάνατος του Ιησού ήταν το πρόβλημα της αμαρτίας. Η αμαρτία μας αποκόπτει από τις ευλογίες του Θεού και φέρνει επάνω μας την κατάρα του Θεού. Και δεν μπορούμε να λύσουμε μόνοι μας αυτό το πρόβλημα. Όταν μιλάμε για το πρόβλημα της αμαρτίας, εννοούμε ότι η αμαρτία επιφέρει την καταδίκη μας. Και αν είμαστε έξω από τον Χριστό, δεν έχουμε κανέναν τρόπο να απαλλαγούμε από την αμαρτία ή από τις συνέπειές της.

Whosoever committeth sin transgresseth also the law: for sin is the transgression of the law.

Η αμαρτία έθεσε την ανθρωπότητα κάτω από την κατάρα του Θεού, διέκοψε την κοινωνία μας με τον Θεό και μας έκανε ανίκανους να συμφιλιωθούμε μόνοι μας μαζί Του. Μας καταδίκασε σε αιώνια καταδίκη, και μόνο ο Θεός, στο έλεός Του, έκρινε σκόπιμο να μας στείλει έναν Λυτρωτή.

Το πρόβλημα της αμαρτίας είναι πραγματικά πολύ σοβαρό. Ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη σε καταδίκη και καταστροφή. Δεν μπορούμε να σώσουμε τον εαυτό μας. Είμαστε καταδικασμένοι να υπομένουμε για πάντα την τιμωρία του Θεού. Δεν μπορούμε να κερδίσουμε ξανά την εύνοιά Του ούτε να καλύψουμε με κανέναν τρόπο την αμαρτία μας. Χωρίς τη φιλεύσπλαχνη συγχώρηση του Θεού δεν έχουμε καμία ελπίδα σωτηρίας.

For by grace are ye saved through faith; and that not of yourselves: it is the gift of God: Not of works, lest any man should boast.

Ο Πατέρας μας αγαπά όσο και ο Ιησούς. Το σχέδιο της σωτηρίας μας δεν ανήκε στον Ιησού αλλά στον Πατέρα. Ο Πατέρας έστειλε τον Υιό να πεθάνει για μας. Η αγάπη του Πατέρα για μας είναι τόσο μεγάλη, ώστε για χάρη της σωτηρίας μας αποφάσισε ελεύθερα να θυσιάσει τον Υιό Του.

For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.

Η Γραφή διδάσκει σαφώς ότι ο Θεός δεν συγχωρεί τις αμαρτίες κάθε ανθρώπου. Ορισμένοι λαμβάνουν συγχώρηση, άλλοι όχι. Γιατί συμβαίνει αυτό; Από την ανθρώπινη σκοπιά μας, ο λόγος είναι ότι η συγχώρηση συνήθως περιλαμβάνει κάποιο στοιχείο προσωπικής ευθύνης. Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι που εκπληρώνουν την ευθύνη που τους αναλογεί λαμβάνουν συγχώρηση· όσοι αποφεύγουν αυτή την ευθύνη δεν έχουν συγχώρηση.

If we confess our sins, he is faithful and just to forgive us our sins, and to cleanse us from all unrighteousness.

Πιστεύουμε… στην ανάσταση του σώματος

Βλέπουμε επίσης ότι η Γραφή διδάσκει σαφώς ότι κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού όχι μόνο οι ψυχές μας αλλά και τα σώματά μας θα δοξαστούν.

Το σώμα μας πεθαίνει εξαιτίας της αμαρτίας· ο σωματικός θάνατος είναι η τιμωρία για την ανθρώπινη ανομία και την πτώση. Το Ευαγγέλιο όμως διακηρύσσει την αναγέννηση του σώματός μας. Λέει ότι ο Ιησούς ήρθε να λυτρώσει ολόκληρο τον άνθρωπο — και ψυχή και σώμα. Και αυτή η ανάσταση είναι γεμάτη δόξα. Είναι η αιτία της μεγάλης χαράς και του θριάμβου μας. Με την ανάσταση των σωμάτων μας θα μπορέσουμε επιτέλους να διακηρύξουμε την οριστική νίκη επί του θανάτου. Θα μπορέσουμε επιτέλους να κληρονομήσουμε όλες τις ευλογίες που έχει ετοιμάσει ο Θεός για μας στους νέους ουρανούς και στη νέα γη. Και θα δούμε επιτέλους με τα ίδια μας τα μάτια τη νίκη του Ιησού Χριστού.

Πιστεύουμε… στην αιώνια ζωή.

Από τη μία πλευρά, η αιώνια ζωή αρχίζει για μας τη στιγμή που αναγεννιόμαστε. Το πνεύμα μας ζωντανεύει και δεν θα πεθάνει ποτέ. Από την άλλη πλευρά, η αιώνια ζωή δεν θα αρχίσει πλήρως μέχρι να ζωντανέψει και το σώμα μας στην ανάσταση.

And this is the will of him that sent me, that every one which seeth the Son, and believeth on him, may have everlasting life: and I will raise him up at the last day.

Κατά κάποιον τρόπο είναι σωστό να λέμε ότι η αιώνια ζωή για την ψυχή μας αρχίζει σε αυτή τη ζωή, τη στιγμή που αναγεννιόμαστε. Δεν θα έχουμε όμως τη ζωή σε πληρότητα μέχρι να αναστηθούν τα σώματά μας την Ημέρα της Κρίσεως. Μόνο τότε ολόκληρο το είναι μας θα είναι ζωντανό ενώπιον του Θεού. Μέχρι τότε έχουμε μόνο μια πρόγευση της αιώνιας ζωής, χάρη στη λύτρωση των ψυχών μας. Έτσι, μόνο όταν δοθεί νέα ζωή και στα σώματά μας, θα ζούμε όπως σχεδίασε ο Θεός από την αρχή.